Abstract
Мақалада тілдік құралдардың лингвомәдени сипаты қарастырылған. Көріктеуіш құралдар қай ұлттың әдеби тілінде болсын негізгі сөздік қорына, сөз қолданушеберлігі, яғни шешендік өнерінің дамуы мен сол ұлт тілінің ақпараттарды жеткізумүмкіндігіне байланысты түзіліп қалыптасады. Оның өзгешілігі халықтың айналадағыдүниені көркемдік ой-сезіммен қабылдауына, яғни бейнелі ойлау жүйесіне, оның алуантүрлі болып келуіне байланысты. Қазақ тіліндегі көріктеуіш құралдардың жалпы табиғатын, көркем туындыда (мәтінде, мәнмәтінде) қолданылу ерекшеліктерін жәнеқолданылуының себептерін анықтау барысында олардың құрамындағы әрбір тілдікбірліктің мағыналық құрылымын, семантикасын, тіркесімділік қабілетін, тіркескенсөздің семантикалық интерпретациясын, тіркесім құрамындағы мазмұндық семантикалық қатынастарды зерделеу маңызды және қажетті. Бұл арқылы мәтін авторының лингвистикалық және лингвомәдени құзыреттілігінің деңгейін бағамдауға болады.