Abstract
Введение. Тракционно-перфоративная отслойка сетчатки, сопровождающаяся пролиферативной витреоретинопатией, является самым частым видом отслойки сетчатки. Целью данного исследования являлось изучение структуры заболеваний, сопутствующих данной патологии и проведение анализа эффективности хирургического лечения. Материалы и методы: по дизайну исследование было поперечным. Исследование проводилось в условиях Казахского Научно-Исследовательского Института Глазных Болезней. Всего были проанализированы данные 362 пациентов, госпитализированных на оперативное лечение в течение 10 лет. Статистическая обработка данных проводилась в программе SPSS(версия 20.0.) Результаты: отмечается рост данной патологии за последние 5 лет (273 пациента — 75,4%). Миопия стала основным сопутствующим заболеванием глаз (144-39,8%), после нее — артифакия (98-27,1%) и периферическая дегенерация сетчатки (96-26,5%). Витреоретинальная хирургия стала основным видом оперативного вмешательства у данной категории пациентов, что свидетельствует о тяжести и запущенности процесса (324-89,5%). Заключение. Система хирургической помощи больным с тракционно-перфоративной отслойкой сетчатки, осложненной пролифертивной витреоретинопатией, является в целом удовлетворительной, но требует некоторого улучшения. Первичное звено офтальмологической службы должно проводить диспансерное наблюдение за пациентами, имеющими факторы риска развития патологии. Background. Rhegmatogeneous retinal detachment accompanied with proliferative vitreoretinopathy is the commonest type of retinal detachment. This study aimed to elucidate the set of ocular and systemic co-morbidities and to assess the efficiency of surgical management. Materials and methods: this cross-sectional study took place in Kazakh Research-Scientific Institute of Eye Diseases. The medical records of 362 patients operated within the past 10 years were undergone to retrospective analysis. Statistical analysis was carried through SPSS package (Version 20.0.). Resuts: the hospitalization rate increased over the past 5 years (273 patients - 75/4%). Myopia was the commonest ocular co-morbidity (144-39.8%), following by pseudophakia (98-27.1%) and peripheral retinal degeneration (96-26.5%). Posterior vitrectomy was the commonest surgical intervention in the present category of patients (324-89,5%)? which witnesses for the disease severity. Conclusion. The system of surgical aid for the patients with rhegmatogeneous retinal detachment, complicated by proliferative vitreoretinopathy could be generally considered as satisfactory, requiring certain improvements. The primary care eye practitioners need to follow the patients having risk factors of proliferative vitreoretinopathy development. Кіріспе. Пролиферативті витреоретинопатиямен бірге жүретін торлы қабықтың тракциялық-перфоративті ажырауы торлы қабық ажырауының ең жиі кездесетін түрі. Аталған зерттеудің мақсаты осы патологиямен бірге кездесетін аурулардың құрылымын және хирургиялық емнің эффективтілігін талдау жүргізу болатын. Материалдар мен әдістер: дизайн бойынша зерттеу көлденең болатын. Зерттеу Қазақ Көз Аурулары Ғылыми Зерттеу Институты қабырғасында жүргізілді. Барлығы 10 жыл ішінде оперативті емдеуге жатқызылған 362 пациенттің деректері талданды. Деректерді статистикалық өңдеу SPSS (20.0. версия) программасында жүргізілді. Нәтижелері: соңғы 5 жылда аталған патлогияның өсуі байқалады (273 пациент - 75,4%). Миопия көздің негізгі қосалқы ауруы болды (144-39,8%), одан кейін - артифакия (98-27,1%) және торлы қабықтың перифериялық дегенерациясы (96-26,5%). Аталған науқастардың ішінде витреоретинальды хирургия оперативті араласудың негізгі түрі болды, бұл үрдістің ауырлығы мен асқынғандығын білдіреді (324-89,5%). Қорытынды. Пролиферативті витреоретинопатиямен бірге жүретін торлы қабықтың тракциялық - перфоративті ажырауының хирургиялық емдеу жүйесі, жалпы алғанда қанағаттанарлық, бірақ кейбір өзгерістерді қажет етеді. Офтальмологиялық көмектің біріншілік тармағы патологияның даму каупі бар науқастарды диспансерлік бақылау жүргізу қажет.