Abstract
Введение. Существует много нерешенных вопросов относительно предикторов исхода мозгового инсульта (МИ). В литературе имеется единичные публикации по детерминантам исхода МИ в Казахстане, несмотря на высокую распространенность проблемы. Целью настоящего исследования являлось оценка влияния факторов риска на выживаемость больных с инсультом в течение года в популяции г. Семей. Методы. В когортное исследование были включены все случаи МИ в г. Семей с 01.01.2014г. до 31.12.15г. (n=937). Выживаемость больных с МИ оценивалась с помощью метода Kaплана-Mайера с определением различий между группами с помощью лог-рангового критерия. Для оценки независимого влияния факторов прогноза на годовую летальность использовали многомерный анализ пропорциональных рисков Кокса. Скорректированные относительные риски (ОР) рассчитывали с 95% доверительными интервалами (ДИ). Результаты. Однолетняя выживаемость составила 67,7% (95% ДИ: 64,6-70,6). Пациенты в возрасте старше 70 лет (ОР= 1,87; 95% ДИ: 1,09-3,20), пациенты русской национальности (ОР=1,69;95% ДИ 1,31-2,17),внутримозговое (ОР=3,06;95% ДИ 2,32-4,05)и субарахноидальное (ОР=3,72;95% ДИ 1,97-7,01) кровоизлияние, инфаркт миокарда в анамнезе (ОР=1,41;95% ДИ 1,03-1,94) и высокие баллы по шкале NIHSS (ОР=4,62;95% ДИ 1,38-15,45). Выводы: Определены факторы, влияющие на годовую выживаемость пациентов с МИ в Казахстане. Полученные данные могут быть использованы для разработки лечебных и реабилитационных мероприятий для улучшения долгосрочных результатов после перенесенного МИ. Introduction. Many unresolved question exist about the predictors of stroke outcome. The evidence on the determinants of stroke survival in Kazakhstan is very scarce, despite the high prevalence of the problem. The aim: To study factors associated with one -year stroke survival in a population of Semey, Kazakhstan. Methods. All cases of stroke were included in a cohort in Semey from 01.01.2014 to 31.12.15 (N = 937).Survival of patients with stroke was assessed using Kaplan-Mayer curves and log-rank tests. Independent associations of the studied factors with survival were studied using multivariable Cox proportional hazard analysis. Crude and adjusted hazard ratios (RR) were calculated with 95% confidence intervals (CI). Results. Annual 12-years survival was 67.7% (95% CI: 64,6-70,6) in the study population. Age over 70 years (RR= 1,87; 95% CI: 1,09-3,20),Russian ethnicity(RR=1,69;95% CI 1,31-2,17), hemorrhagic and subarachnoid hemorrhage (RR=3,06;95% CI 2,32-4,05) and (RR=3,72;95% CI 1,97-7,01) respectively, history of myocardial infarction (RR=1,41;95% CI 1,03-1,94),а high NIHSS score with 12-months survival. Conclusions:Factors influencing survival of patients after stroke in Kazakhstan were identified. Our results may be used for the development of therapeutic and rehabilitation measures to improve long-term survival after stroke. Кіріспе. Клиникалық зерттеулердің көп болғанына қарамастан, ми инсультының (МИ) нәтижесін анықтаудың қажеттілігі туралы көптеген шешілмеген сұрақтар бар. МИ ұзақ мерзімді нәтижесі әдебиетте дара басылымда ғана бар. Зерттеудің мақсаты. Семей қаласының тұрғындарынан бір жыл ішінде инсультпен ауратын науқастардың тіршілік қабілеттілігіне әсер ететін қауіп қатер факторларын бағалау болып табылады. Әдістер. Бұл когортты зерттеуде (n=937) Семей қаласының тұрғындарынанан бір жыл ішінде инсультпен ауратын науқастардың тіршілік қабілеттілігін бағаланды. МИ науқастардың тіршілік қабілеттілігін лор-рангово өлшемінің көмегімен айырмашылықты анықтау Каплан-Майер әдісімен бағаланды. Жылдық өлімділік болжамына тәуелсіз әсер ететін үшін Кокстың пропорциональді қауіпің регрессионды моделі қолданаылды. Науқастардың зерттеуге келісім ақпараттылығы бар. Қорытынды. Бір жылдық тіршілік және әр іріктеуге (n=937) арналған тіршілік медианасы 67,7% кұрды (95% сенімділік интервал: 64,6-70,6) және 263( 253 бастап 273 дейін) күндер сәйексті. Ерлер арасында МИ бар науқастарда тіршілігі бойынша беделді айырмашылықанықталды (p=0,003), 50 жастан жас науқастар және 50-59 жас тобы (p<0,001), төмен және орташа ауырлық дәрежедегі неврологиялық жетіспеушілігі бар науқастар (p<0,001) NIHSS шкаласы бойынша, 4,5сағ дейін ауруханаға түскен науқастар және ауурдың басталуынан 4,5 нен 24сағ дейін (p<0,001), жүрек ақауы және өмір баянында тұқым қуалаушылығы бар,артықДМИ науқастар. МИ мен қант диабеті бар науқастарда тіршілігі бойынша беделді айырмашылық анықталған жоқ (p=0,058), (р=0,344) сәйкесті. 70 жастан асқан науқастар Кокстың пропорциональді моделінде ( қауіп қатынасы (ҚҚ) 1,87; 95% Сенімділік интервалы (СИ): 1,09-3,20),орыс ұлтты науқастар (ҚҚ=1,69;95% СИ 1,31-2,17),миішілік және субарахноидальді қан құйылу (ҚҚ=3,06;95% СИ 2,32-4,05 және(ҚҚ=3,72;95% СИ 1,97-7,01) сәйкесті,анамнезінде МИ (ҚҚ=1,41;95% СИ 1,03-1,94),NIHSS шкаласы бойынша жоғары балл (ҚҚ=4,62;95% СИ 1,38-15,45) жағымсыз нәтиженің беделді тәуелсіз белгісі болды (12 айда өлім).