Abstract
Кіріспе: Жүрек-қан тамырлары аурулары маңызды медициналық-әлеуметтік мәселе болып табылады және қоғам денсаулығына үлкен үлес қосады. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының мәліметтері бойынша жыл сайын 17,1 миллион адам инфаркт пен инсульт салдарынан қайтыс болады, және де бұл соңғы жылдары жастарда жиі кездеседі. Мақсаты: Жүрек-қантамырлар аурулары бар жастардың емге тұрақтылық ерекшеліктерін зерттеу. Mатериалдары мен әдістері: Зерттеуге кездейсоқ әдіспен Семей қаласының емдеу мекемелерінде есепте тұрған 25-44 жас аралығындағы жүрек-қан тамырлары ауруларымен ауыратын пациенттер қатысты. Зерттеу дизайны – көлденең зерттеу. Зерттеу әдістері: әлеуметтік, статистикалық. Статистикалық критерийлерді таңдау талданатын айнымалылардың типіне байланысты болады. Стьюденттің t-критерийі мен бір факторлы дисперсия талдауы қолданылды. 0,05-тен аз p мәні маңызды болып саналды. Барлық талдаулар IBM SPSS Statistics 25 бағдарламасын қолдану арқылы жасалды. Зерттеу нәтижесі: Сауалнамаға 25 пен 44 жас аралығындағы ЖҚА бар 294 пациент қатысты, олардың орташа жас мөлшері 38,4 жасты қамтыды. 105 (35,7%) ер адам, 189 (64,3%) әйел адам қатысты. Ұлты бойынша 219 (74,5%) қазақтар, 62 (21,1%) орыстар және 13(4,4%) басқа ұлттағы пациенттер қатысты. Біздің зерттеу мәліметтері бойынша, 3 (1%) пациентте емге тұрақтылықтың төменгі деңгейі болды, 154 (52,4%) пациентте орташа деңгей болды, ал емге тұрақтылықтың жоғарғы деңгейін 137 (46,6%) пациент көрсетті. Емге тұрақтылықтың түрелері бойынша да орташа деңгейдегі пациенттер көп болды. Қорытынды: Сонымен, жүрек-қантамырлар аурулары бар жастардың емге тұрақтылық ерекшеліктері анықталды. Жас топтары бойынша, жалпы емге тұрақтылық, эмоционалдық емге тұрақтылық және мінез-құлықтық емге тұрақтылық бойынша 25-40 жастағы ЖҚА пациенттерінің емге тұрақтылығы 30-44 жастағыларға қарағанда төмендеу екен. Жас пациенттердің статусы бойынша, жұмысшылар мен кәсiпкерлерде басқаларынан қарағананда емге тқрақтылықтың деңгейі төмен болды. Барлық емге тұрақтылық түрелері бойынша үнемі медициналық тексеруден өтетін пациенттердің емге тұрақтылығы үнемі медициналық тексеруден өтпейетін пайиенттерге қарағанда жоғары болды. Introduction: Cardiovascular diseases are an important medico-social problem and contribute greatly to public health. According to the World Health Organization, 17.1 million people die every year due to heart attack and stroke, and in recent years, it is more common in young people. Aim: to study the features of adherence to treatment of young people with cardiovascular diseases. Materials and methods: The study was randomly attended by patients with cardiovascular diseases aged 25-44 who were registered in medical institutions of Semey city. The research design is a cross-sectional study. Research methods: social, statistical. The choice of statistical criteria depends on the type of analyzed variables. Student's t-test and one-way ANOVA were used. A p value of less than 0.05 was considered significant. All analyzes were performed using IBM SPSS Statistics 25. Research result: 294 patients with CVD between 25 and 44 years of age took part in the survey, their average age was 38.4 years. 105 (35.7%) men and 189 (64.3%) women participated. By nationality, 219 (74.5%) Kazakhs, 62 (21.1%) Russians and 13(4.4%) patients of other nationalities. According to the data of our study, 3 (1%) patients had a low level of adherence to treatment, 154 (52.4%) patients had an average level, and 137 (46.6%) patients showed a high level of adherence to treatment. Also, according to the types of adherence to treatment, many patients had an average degree. Conclusion: Thus, features of adherence to treatment of young people with cardiovascular diseases were determined. According to age groups, in terms of overall adherence to treatment, emotional adherence to treatment and behavioral adherence to treatment in patients aged 25-40 years is lower than in patients aged 30-44 years. According to the status of young patients, workers and entrepreneurs had a lower level of adherence to treatment than others. In all types of adherence to treatment, patients who undergo regular medical check-up have higher adherence to treatment than patients who do not undergo regular medical check-up. Введение:Сердечно-сосудистые заболевания являются важной медико-социальной проблемой и вносят большой вклад в общественное здравоохранение. По данным Всемирной организации здравоохранения ежегодно от инфаркта и инсульта умирает 17,1 млн человек, причем в последние годы это чаще встречается у молодых людей. Цель работы: изучить особенности приверженности к лечению у лиц молодого возраста с сердечно-сосудистыми заболеваниями. Материалы и методы: В исследовании случайным образом приняли участие пациенты с сердечно-сосудистыми заболеваниями в возрасте от 25 до 44 лет, состоящие на диспансерном учете в медицинских учреждениях г. Семей. Дизайн исследования - поперечное исследование. Методы исследования: социальные, статистические. Выбор статистических критериев зависит от типа анализируемых переменных. Использовали t-критерий Стьюдента и однофакторный дисперсионный анализ. Статистический значимым считалось значение р менее 0,05. Все анализы выполнялись с использованием IBM SPSS Statistics 25. Результат исследования: В анкетировании приняли участие 294 пациента с ССЗ в возрасте от 25 до 44 лет, их средний возраст составил 38,4 года. Участвовали 105 (35,7%) мужчин и 189 (64,3%) женщин. По национальности 219 (74,5%) казахов, 62 (21,1%) русских и 13 (4,4%) пациентов других национальностей. По данным нашего исследования, низкий уровень приверженности к лечению был у 3 (1 %) больных, средний -у 154 (52,4 %), высокий — у 137 (46,6 %) больных. Также по видам приверженности к лечению было у многих пациентов средней степень. Заключение. Таким образом, определены особенности приверженности к лечению молодых людей с сердечно-сосудистыми заболеваниями. По возрастным группам, по показателям общей приверженности к лечению, эмоциональной приверженности к лечению и поведенческой приверженности к лечению у пациентов 25-40 лет ниже, чем у пациентов 30-44 лет. По статусу молодых пациентов рабочие и предприниматели имели более низкий уровень приверженности лечению, чем остальные. По всем видам приверженности к лечению пациенты, постоянно проходящие медицинский осмотр, имеют более высокую приверженность лечению, чем пациенты, постоянно не проходящие медицинский осмотр.