Abstract
Introduction. Urethral stricture and sclerosis of the bladder neck are the most common urological pathologies in men in various countries. The main cause of strictures is urethral fibrosis due to sexually transmitted infections, pelvic injuries, and surgical interventions. The aim is to study the contribution of various risk factors to the development of urethral strictures and bladder sclerosis in patients undergoing surgery for benign prostatic hyperplasia (BPH). Materials and methods. We conducted a retrospective epidemiological study of the prevalence of late complications of surgical intervention with calculation of odds ratio for each risk factors on a continuous sample of operated patients for three years, from 2019 to 2021 (total 702 people). The critical level for significance of differences in groups was accepted as p<0.05. All statistical analysis procedures were performed using SPSS 20. Results. Urethral strictures and bladder neck sclerosis occurred in the postoperative period in 4.9% of patients. The main risk factors with a statistically significant level were the emergency type of hospitalization (OR=0.015, p=0.006), the presence of infectious inflammation before surgery (OR=0.624, p=0.042) and the amount of residual urine before surgery (OR=1.014, p= 0.022). High OR rates were also typical for transurethral resection of prostate (TURP), overweight and obesity, diabetes mellitus, and disease duration of more than a year. Conclusion. When planning and performing surgical intervention for BPH, as well as when managing the patient in the postoperative period, it is necessary to take into account risk factors for the development of urethral strictures and sclerosis of the bladder neck in order to develop and implement preventive measures. Введение. Стриктура уретры и склероз шейки мочевого пузыря являются одной из частых урологических патологий у мужчин в различных странах. Основные причины стриктур обусловлены фиброзом уретры, вследствие инфекций, передающихся половым путем, травм таза, оперативных вмешательств. Целью исследования явилось изучение вклада различных факторов риска в развитие стриктур уретры и склероза мочевого пузыря у пациентов, перенесших оперативное вмешательство по поводу доброкачественной гиперплазии предстательной железы (ДГПЖ). Материалы и методы. Мы провели ретроспективное эпидемиологическое исследование распространенности поздних осложнений оперативного вмешательства с расчетом отношения шансов для каждого из факторов риска на сплошной выборке из оперированных пациентов за три года – с 2019 по 2021 гг. (всего 702 человека). Критический уровень значимости различий в группах был принят, как р<0,05. Все процедуры статистического анализа выполнялись с помощью программы SPSS 20. Результаты. Стриктуры уретры и склероз шейки мочевого пузыря встречались в послеоперативном периоде у 4,9 % пациентов. Основными факторами риска, имеющими статистически достоверный уровень, послужили экстренный тип госпитализации (ОШ=0,015, р=0,006), наличие инфекционного воспаления до операции (ОШ=0,624, р=0,042) и количество остаточной мочи до операции (ОШ=1,014, р=0,022). Высокие показатели ОШ также были характерны для ТУРП, избыточного веса и ожирения, сахарного диабета, длительности заболевания более года. Заключение. При планировании и проведении оперативного вмешательства по поводу ДГПЖ, а также при ведении пациента в послеоперационном периоде необходимо учитывать факторы риска развития стриктур уретры и склероза шейки мочевого пузыря с целью разработки и внедрения профилактических мероприятий. Кіріспе. Үрпі стриктурасы мен қуық мойынының склерозы, көптеген елдерде ерлер урологиялық патологиясының жиі себептерінің бірі болып табылады. Стриктуралардың негізгі себептері жыныстық қатынаспен берілетін инфекцияның, жамбас жарақаттарының, операциялардың әсерінен үрпініңфиброзы. Зерттеу мақсаты қуық асты безінің қатерсіз гиперплазиясына байланысты операция жасалған науқастарда үрпі стриктурасы мен қуық склерозының дамуына әртүрлі қауіп факторлерінің әсерін зерттеу. Материалдар мен әдістер. Біз қауіп қатер факторының әрқайсысына мүмкіндіктер қатынасын есептеу арқылы үш жылда операция жасалған науқастар арасында – 2019 ж. 2021 жж. (барлығы 702 науқас) операциялық араласулардың кеш асқынуларының таралуын ретроспективті эпидемиологиялық зерттеу жүргіздік. Топтардың әртүрлі қажеттілігінің критикалық деңгейі р<0,05 болып қабылданды. Статистикалық сараптаманың барлық шаралары SPSS 20 бағдарламасы бойынша жасалды. Нәтижелер. Үрпі стриктуралары мен қуық мойын склерозы операциядан кейіңгі кезеңде 4,9 % науқастарда кездесті. Статистикалық нақты деңгейі бар негізгі қауіп факторлары, госпитализацияның жедел түрі (МҚ=0,015, р=0,006), операцияға дейіңгі инфекциялық қабыну (МҚ=0,624, р=0,042) және операцияға дейіңгі қалдық зәр мөлшері (МҚ=1,014, р=0,022). МҚ жоғарғы көрсеткіштері ҚТҮР-ға, артық салмақ және семіздік, бір жылдан аса созылмалы аурулар бар науқастарда болды. Қорытыңды. ҚБҚГ бойынша операциялық араласуларды жоспардау кезінде, сонымен қатар операциядан кейіңгі кезеңде науқастарды жүргізуде, үрпінің стриктурасы мен қуық мойын склерозының алдын алу шараларын құрастыру және еңгізу мақсатында оның дамуының қауіп қатер факторлерін ескеру керек.