Abstract
Kuzey-Batı (Kıpçak) grubu, çağdaş Türk lehçelerinden biri olan Kazakça, söz varlığı açısından oldukça zengindir. Söz varlığını genel olarak Türkçe kökenli sözcükler oluşturmakla beraber farklı dillerden (Arapça, Farsça, Moğolca, Rusça gibi) alıntılanmış sözcükler de vardır. Bu çalışmada, Kazakçada akrabalık terimleri arasında yer alan ancak daha çok diyalektlerde kendine yer bulmuş sözcükler değerlendirilecektir. Kısacası, Kazakçada dayı kavramını karşılayan sözcükler üzerinde durulacaktır. Bu sözcükler; taġa - taġay, tayeke, dayı, naġaşı. Çalışmada bu sözcüklerin Kazakçaya nasıl geçtiği, kullanım alanları, diyalektlerdeki görünümleri, sözcüklerin kökeni, tarihî Türk lehçelerindeki ve çağdaş Türk lehçelerindeki şekilleri hakkında bilgi verilecektir. Ayrıca yukarıda belirttiğimiz sözcüklerin dışında, Kazakçada dayı anlamına gelen başka sözcüklerle ilgili de kısa bilgi verilecektir.