Abstract
В реальной физкультурной практике при изучении человеком двигательных действий как этому (психологическому) аспекту физкультурной деятельности, так и раскрытию ее сложного содержания и структуры, системы видов и их специфическим особенностям, основному виду физкультурной деятельности в зависимости от этапов онтогенетического развития человека и некоторым другим моментам уделяется явно недостаточное внимание. Это существенно сужает представления о действительном потенциале физической культуре, о ее богатейших возможностях в формировании человеческих способностей. Поэтому более глубокое раскрытие методологических и теоретических вопросов физкультурной деятельности с позиции теории деятельности — важное условие формирования предмета обобщающей науки в сфере физической культуры (ТФК), одновременно выступающей и связующим звеном между различными дисциплинами, ее изучающими. Нақты дене шынықтыру тәжірибесінде адамның физикалық іс-әрекетінің осы (психологиялық) аспектісін зерттегенде, сонымен қатар оның күрделі мазмұны мен құрылымын, түрлер жүйесін және олардың ерекшеліктерін, адамның онтогенетикалық даму кезеңдеріне және басқа да мәселелерге байланысты дене шынықтыру іс-әрекетінің негізгі түрін ашқанда айқын назар аударылмайды. Бұл дене шынықтырудың нақты әлеуеті, оның адам қабілеттерін қалыптастырудағы ең бай мүмкіндіктері туралы идеяларды айтарлықтай тарылтады. Сондықтан дене шынықтыру іс-әрекетінің әдіснамалық және теориялық мәселелерін қызмет теориясы тұрғысынан тереңірек ашу дене шынықтыру саласындағы жалпылама ғылым (TFK) пәнін қалыптастырудың маңызды шарты болып табылады, сонымен бірге оны зерттейтін әртүрлі пәндер арасындағы байланыс болып табылады. In real physical culture practice, when a person studies motor actions, both this (psychological) aspect of physical culture activity and the disclosure of its complex content and structure, the system of types and their specific features, the main type of physical culture activity, depending on the stages of ontogenetic development of a person and some other points, clearly insufficient attention is paid. This significantly narrows the idea of the actual potential of physical culture, of its richest possibilities in the formation of human abilities. Therefore, a deeper disclosure of methodological and theoretical issues of physical culture activity from the standpoint of activity theory is an important condition for the formation of the subject of generalizing science in the field of physical culture (TFC), which simultaneously acts as a link between various disciplines studying it.