Abstract
Өзектілігі: Неонаталдық тәжірибеде жағдайды модельдеудің әртүрлі технологиялары жас мамандардың тәжірибелік дағдыларын жетілдіру, сонымен қатар дәрігерлер мен медбикелердің құзыреттілігін арттыру үшін ұзақ уақыт бойы қолданылып келеді. Жыл сайын жоғары сапалы, қауіпсіз және сенімді жүйелерді тәжірибеде пайдаланудың маңыздылығы мен қажеттілігі артуда.Зерттеудің мақсаты – медицина мамандарының және топтық жұмыстың дағдыларын арттыру құралы ретінде неонатальды симуляциялық оқытуды пайдалануды сипаттау және оның неонаталдық реанимация бөлімшесінде медициналық көмек сапасын, пациенттердің қауіпсіздігін және пациенттердің нәтижелерін жақсарту әлеуетін талқылау.Материалдар мен әдістерi: Неонатология және перинатология саласындағы ғалымдар, денсаулық сақтау саласының практикалық мамандары және кәсіби бірлестіктер шығарған әдебиеттерге жүйелі шолу және талдау жүргізілді. Әдебиеттерді іздеу PubMed, CrossRef, Google Scholar деректер қорларында соңғы 10 жыл ішінде зерттеудің түйінді сөздері арқылы жүргізілді. Талдауға барлығы 50 дереккөз енгізілді.Нәтижелерi: Әдебиет деректерін талдау жаңа туған нәрестелерге медициналық көмек көрсету сапасын арттыруға ықпал ететін медицина қызметкерлерінің кәсіби құзыреттілігін арттыруға арналған симуляцияларды енгізудің әртүрлілігін көрсетеді. Қымбат манекендерді ғана емес, сонымен қатар үлкен қаржылық ресурстарды қажет етпейтін қарапайым технологияларды қолдану дәрігерлерге де, жаңа туған нәрестелер медбикелеріне де практикалық дағдыларды үйрену үшін пайдалы болуы мүмкін деген ой айтылады.Қорытынды: Медицинадағы, атап айтқанда неонатологиядағы жағдайды модельдеу пациенттердің қауіпсіздігінің, командалық жұмыстың тиімділігінің және сайып келгенде, емдеу нәтижелерін жақсартудың перспективалы құралы болып табылады. Сонымен бірге оқытудың осы түрінің клиникалық маңызды нәтижелерінің жеткіліксіз мониторингі оның нақты әсерін бағалауды қиындатады. Пациенттердің қауіпсіздігі мен емдеу нәтижелерін жақсарту үшін жоғары сапалы, қауіпсіз және сенімді жүйелерді құру мақсатында симуляциялық оқытуды клиникалық шынайы жағдаймен интеграциялау басты мақсат болу қажет. Шешім қабылдаушылар және мүдделі тараптардан қолдау алу үшін шығындар тиімділігін зерттеу қажет.