Abstract
The article deals with the issue of teaching foreign students in the communicative direction. When organizing the educational process, communicative or non-communicative types of students are mentioned. Teaching foreign students in the communicative direction is to ensure effective contact with the environment. E.I. Passov offers five ways of communicative learning to communicate: 1. Speaking is the desire for mental activity. 2. Privatization position. 3. Functional position. 4. The position of the situation. 5. Innovative position. Each of these positions was analyzed. In speech etiquette, the teacher plays the role of a conductor who teaches the order of conversation, establishing contact with interlocutors, paying attention to the national specific stereotype accepted and fixed in society. In order to be able to communicate in different situations, a foreign student must get used to listening, watching and performing various audio and video tasks. For this, types of work with audio and video tasks are shown. It is said that when a teacher gives dialogues and situations to Indian and Pakistani students, they can increase their interest by quoting them from a group of words in their own language, examples are given. Emphasis is placed on the peculiarities of ethical norms and work ethics in the formation of communication skills among foreign students in accordance with their professions. When teaching foreign students in the communicative direction, the effectiveness of studying integration subjects separately by modules is noted. Keywords: foreign students, communicative orientation, training, scientific work, conversational activity, educational process, speech etiquette, environment. Мақалада шетелдік студенттерге коммуникативтік бағытта оқыту мәселесі қарастырылған. Оқу үдерісін ұйымдастыру барысында студенттердің коммуникативті немесе коммуникативті емес типтері аталады. Шетел студенттерін коммуникативтік бағытта оқыту – қоршаған ортамен нәтижелі байланыс- қа түсуін қамтамасыз ету болып табылады. Е.И. Пассов қарым-қатынас жасауға коммуникативтік оқытудың бес жолын ұсынады: 1. Сӛйлеу – ойлау белсенділігі ұстануы. 2. Жекешелендіру ұстанымы. 3. Функциональдық ұстанымы. 4. Жағдаят ұстанымы. 5. Жаңашылдық ұстанымы. Осы ұстанымдар әрқайсысына талдау жасалды. Оқытушы сӛйлеу этикетінде сӛйлесім тәртібін, сұхбаттасушылармен байланыс орнатуды, қоғам қабылдаған және тағайындаған ұлттық ерекше стереотипке мән бергізуді үйрететін бағыт беруші рӛлін атқарады. Шетел студенті түрлі жағдайда коммуникацияға түсе алу үшін түрлі аудио, видеолардағы тапсырмаларды тыңдап, кӛріп, орындауға дағдылануы керек. Ол үшін аудио, видео тапсырмаларымен жұмыс түрлері кӛрсетіледі. Оқытушы үнді, пакистан студенттеріне диалог, жағдаятты бергенде олардың ана тіліндегі сӛздер тобынан келтіріп, қызығушылықтарын арттыра алатыны айтылады, мысалдар келтірілген. Шетел білім алушыларына мамандықтарына сәкес коммуникативтік дағдыны қалыптастыруда этикалық нормалар мен жұмыс этикасындағы ерекшеліктерге баса назар аударту болып табылады. Шетел студенттерін коммуникативтік бағытта оқытуда интеграциялық пәндер модульдер бойынша бӛлініп оқылуының тиімділігі аталады. Тҥйін сҿздер: шетел студенттері, коммуникативтік бағыт, оқыту, ғылыми еңбектер, сӛйлесім әрекеті, оқу үдерісі, сӛйлеу этикеті, орта. В статье рассматривается вопрос обучения иностранных студентов в коммуникативном направлении. При организации учебного процесса упоминаются коммуникативные или некоммуни- кативные типы учащихся. Обучение иностранных студентов в коммуникативном направлении заклю- чается в обеспечении эффективного контакта с окружающей средой. Е.И.Пассов предлагает пять способов коммуникативного обучения общению: 1. Говорение есть стремление к мыслительной деятельности. 2. Приватизационная позиция. 3. Функциональная позиция. 4. Позиция ситуации. 5. Инновационная позиция. Каждая из этих позиций была проанализирована. В речевом этикете преподаватель играет роль проводника, который учит порядку разговора, установлению контакта с собеседниками, обращая внимание на принятый и закрепленный в обществе национальный специфический стереотип. Для того чтобы уметь общаться в разных ситуациях, иностранный студент должен привыкнуть слушать, смотреть и выполнять различные аудио– и видеозадания. Для этого показаны виды работы с аудио– и видеозаданиями. Говорят, что когда учитель дает диалоги и ситуации индийским и пакистанским ученикам, они могут повысить их интерес, цитируя их из группы слов на своем родном языке, приводятся примеры. Делается акцент на особенностях этических норм и трудовой этики при формировании коммуникативных навыков у иностранных студентов в соответствии с их профессиями. При обучении иностранных студентов по коммуникативному направлению отмечается эффективность изучения интеграционных предметов отдельно по модулям. Ключевые слова: иностранные студенты, коммуникативная направленность, обучение, научные работы, разговорная деятельность, учебный процесс, речевой этикет, среда.