Abstract
Актуальность. Хорионкарцинома является редкой злокачественной трофобластической опухолью, имеющее агрессивное течение, быстро прогрессирует и рано даёт метастазы, к сожалению, поздно диагностируется. Нередко хорионкарцинома является случайная находкой, ограниченной плацентой, без признаков распространения на организм матери или ребенка, но порой диагностируется поздно и при наличии множественных метастазов. Цель. Ознакомить с особенностями морфологической диагностики хорионкарциномы. Методы. В статье описан клинический случай пациентки с хорионкарциномой матки. Представлены данные патоморфологического исследования. Результаты. Данный клинический случай демонстрирует, что при выявлении пролиферирующего трофобласта без хориальных ворсин через 2-3 месяца или в позднем сроке после родов или аборта необходимо учитывать возможность наличия злокачественной опухоли трофобласта, что требует настороженности при гистологическом исследовании операционно-биопсийного материала. Заключение. Хотя частота послеродовой хориокарциномы крайне низка, для ранней диагностики послеродовой хориокарциномы и улучшения прогноза необходимо тщательное послеродовое гистологическое обследование плаценты и мониторинг уровня β-человеческого хорионического гонадотропина в крови у беременных и женщин из группы высокого риска. Relevance: Chorioncarcinoma is a rare malignant trophoblastic tumor that has an aggressive course, progresses rapidly and metastases early, unfortunately, it is diagnosed late. Chorioncarcinoma is often an accidental finding, limited to the placenta, with no signs of spreading to the mother or child's body, but sometimes it is diagnosed late and in the presence of multiple metastases. Aim. is to familiarize with the features of the morphological diagnosis of chorioncarcinoma. Methods: The article describes a clinical case of a patient with chorioncarcinoma of the uterus. The data of a pathomorphological study are presented. Results: This clinical case demonstrates that when a proliferating trophoblast without chorial villi is detected 2-3 months later or later after childbirth or abortion, it is necessary to take into account the possibility of a malignant tumor of the trophoblast, which requires caution during histological examination of surgical biopsy material. Conclusion: Although the frequency of postpartum choriocarcinoma is extremely low, for early diagnosis of postpartum choriocarcinoma and improvement of prognosis, a thorough postpartum histological examination of the placenta and monitoring of the level of beta-human chorionic gonadotropin in the blood of pregnant women and high-risk women is necessary. Өзектілігі: Хорионкарцинома-сирек кездесетін қатерлі трофобластикалық ісік, агрессивті ағымы бар, тез дамиды және ерте метастаз береді, өкінішке орай, кеш диагноз қойылады. Көбінесе хорионкарцинома-бұл плацентамен шектелген, ананың немесе баланың денесіне таралу белгілері жоқ кездейсоқ нәтиже, бірақ кейде кеш диагноз қойылады және көптеген метастаздар болған кезде. Зерттеудің мақсаты - хорионкарциноманың морфологиялық диагностикасының ерекшеліктерімен таныстыру. Әдістері: мақалада жатыр хорионкарциномасы бар науқастың клиникалық жағдайы сипатталған. Патоморфологиялық зерттеу деректері ұсынылған. Нәтижелер: бұл клиникалық жағдай 2-3 айдан кейін немесе босанғаннан немесе түсік түсіргеннен кейін хориальды вилласыз пролиферацияланатын трофобластты анықтаған кезде операциялық-биопсиялық материалды гистологиялық зерттеу кезінде сақтықты қажет ететін қатерлі трофобласт ісігінің болу мүмкіндігін ескеру қажет екенін көрсетеді. Қорытынды: босанғаннан кейінгі хориокарциноманың жиілігі өте төмен болғанымен, босанғаннан кейінгі хориокарциноманы ерте диагностикалау және болжамды жақсарту үшін босанғаннан кейінгі плацентарлы гистологиялық тексеру және жүкті және жоғары қауіпті әйелдердегі қандағы β-адам хорионикалық гонадотропин деңгейін бақылау қажет.