Abstract
Hoca Ahmet Yesevî ve onun müritleri tarafından yazıya geçirilen hikmetler bütünTürk Dünyasının manevi gelişiminde önemli bir yere sahiptir. Hikmetler, 11-12. yüzyıllardasöylenmiş olmakla birlikte daha geç bir dönemde ve genellikle Çağatay Türkçesiile kaleme alınmışlardır. Hikmetlerin toplandığı kitaplara “Dîvân-ı Hikmet” adıverilmiştir.Biz, şimdiye kadar “Dîvân-ı Hikmet”in üç nüshasından haberdar idik. 2016 yılı-nın Aralık ayında Kazakistan’ın Kökşetav şehrinde Akmola Eyaleti Kültür İdaresinebağlı Edebiyat ve Sanat Müzesi tarafından “Hoca Ahmet Yesevî Mirası: Önemi, Niteliğive Etkileri” isimli ulusal bir konferans düzenlenmiştir. Bu konferansta “Dîvân-ıHikmet”in yeni bir nüshasının bulunduğu haberi verilmiştir. Bu nüsha Kökşetav’dabulunmuştur ve Kökşetav’daki Edebiyat ve Sanat Müzesinde korunmaktadır.Kazak bilim adamı İymangazi Nurahmetulı bu nüshayı Kazakçaya aktarmıştır.Biz yazımızın giriş kısmında Nurahmetulı’nın çalışmasını da göz önünde tutarak bugünekadar “Dîvân-ı Hikmet” üzerine yapılan çalışmalar hakkında genel bilgiler verdiktensonra yeni nüshanın nasıl bulunduğuna ve Kökşetav’daki müzeye nasıl ulaştırıldığına değindik. Ayrıca nüshayı diğer nüshalardan ayıran imla ve gramer özellikleriüzerinde durduk. Hayati Bice’nin Türkiye Diyanet Vakfı Yayınlarından çıkan“Divan-ı Hikmet” çalışması esas alınarak yeni nüshanın ilk 10 sayfasının transkripsiyonuve Türkiye Türkçesine aktarmasına yer verdiğimiz bölümde farklılıkları dipnotlarlagösterdik. Yazının son bölümünde ise değerlendirme ve önerilerde bulunduk.Ekler bölümünde nüshanın ilk 10 sayfasının tıpkıbasımı bulunmaktadır.