Abstract
ТүйінМақалада әлемдік тәжірибе негізінде Қазақстандағы әлеуметтік кәсіпкерлікті институционалдық қолдау жүйесі қарастырылған.Авторлар әлеуметтік кәсіпкерлікті қолдаудың әлемдік тәжірибесін жалпылама түрде қарастырып, қолдау субъектілерін сәйкестендіреді, әрбір субъектінің рөлін және олардың арасындағы байланыс тетіктерін айқындайды.Қазақстанда әлеуметтік кәсіпкерліктің ресми анықтамасы жоқ екенін ескере отырып, авторлар әлемдік ғылыми көзқарас пен оны реттеудің заңдық нормаларында қалыптасқан осы құбылыстың бар анықтамасын негізге алады.Осы анықтаманы пайдалана отырып, авторлар КЕҰ секторындағы әлеуметтік кәсіпкерліктің ауқымына өзіндік әлеуметтік зерттеулердің және ашық көздердегі бар деректердің негізінде баға береді.Тиімді әлемдік тәжірибелермен салыстыра отырып, мақалада Қазақстандағы әлеуметтік кәсіпкерлікті дамытудың нормативтік-құқықтық базасы мен институционалдық ортасына баға беріледі.Авторлар әлеуметтік кәсіпкерлердің нормативтік-құқықтық мәртебесі және оларды институционалдық қолдаудың негізгі бағыттары бойынша ұсыныстар әзірледі.Әлеуметтік кәсіпкерлікті дамытуда сектораралық және секторішілік байланыстарды дамытуға ерекше назар аударылды.Басты назар жүйелік табиғаты бар және мемлекет пен мемлекеттік емес акторлардың іс-қимылдарын үйлестіру тетіктеріне сүйенетін қолдаудың ең нәтижелі түрі ретінде акселератор моделені жасалған.Түйін сөздер: әлеуметтік кәсіпкерлік, институционалдық орта, мемлекет, мемлекеттік емес акторлар, нормативтік-құқықтық мәртебе, акселератор, Қазақстан. АннотацияВ статье рассматривается система институциональной поддержки социального предпринимательства в Казахстане в контексте мировых практик.Обобщив мировой опыт содействия социальному предпринимательству, авторы идентифицируют субъектов поддержки, определяют роль каждого субъекта и механизмы связи между ними.Учитывая тот факт, что в Казахстане нет официального определения социального предпринимательства, авторы исходят из рамочного определения для этого явления, сложившегося в мировой научной мысли и юридических нормах его регулирования.Используя это определение, авторы дают оценку масштабов социального предпринимательства в секторе неправительственных организаций на основе социологического исследования и имеющихся данных в открытых источниках.Исходя из сравнения с эффективными мировыми практиками в статье дается оценка нормативно-правовой базы и институциональной среды развития социального предпринимательства в Казахстане.Авторами разработаны рекомендации по нормативно-правовому статусу социальных предпринимателей и основным направлениям их институциональной поддержки.Особое внимание уделено развитию межсекторальных и внутрисекторальных связей в развитии социального предпринимательства.Акцент сделан на модели акселератора как наиболее продуктивной формы поддержки, имеющей сетевую природу и опирающtqся на механизмы координации действий государства и негосударственных акторов.