Abstract
Günümüz dünyasında özellikle özel sektör için örgütlerin rekabette sahip olduğu maddi olmayan soyut değerlerinin bütünü olan entelektüel sermayenin önemi giderek artmaktadır.Örgütlerin sahip olduğu bilgi, deneyim, teknolojik altyapı, müĢteri iliĢkileri, insan sermayesinin birikimi vb.değerleri ifade eden entelektüel sermaye; örgütlerin doğru yönetilmesini sağlayan etkenlerdendir.Bir diğer taraftan da rakipleri karĢısında örgütün gerçek değerinin ortaya çıkmasına ve örgütün sürdürülebilir bir yapıya sahip olmasını sağlamaktadır.Özel sektör için ileri sürülen birçok benzeri çıkarımlar, kamu kurum ve kuruluĢları için de öne sürebilir.Yapılan çalıĢma ile 1992 yılında kurulan Süleyman Demirel üniversitesinin 25 yıllık süre içinde sahip olduğu entelektüel sermayeye yönelik algılar nitel analiz yoluyla genel olarak ortaya konulmuĢtur.Bunun için özellikle bahse konu olan dönemde akademik ve idari olarak üst yönetim düzeyinde görev almıĢ kiĢiler örneklem olarak seçilmiĢtir.ÇalıĢmada betimsel nitel analizi yöntemi kullanılmıĢtır.25 yıl müddetince üniversitede görev alan yahut yakın zamanda emekli olmuĢ olan akademisyenler ve idari personel ile yüz yüze görüĢmeler gerçekleĢtirilmiĢtir. Ardından 25 yıllık süre içerisinde izlenen insan kaynakları politikasının, entelektüel sermayeye olan katkısı dönemsel olarak değerlendirilmiĢtir.Değerlendirme Son rektör hariç 25 yılda, toplam altı döneme tekabül eden, dört rektör dönemi kapsamında değerlendirilmiĢtir.Sonuç olarak insan kaynakları yönetimine yönelik izlenen politikalar ile entelektüel sermaye arasında bir iliĢki bulunmuĢtur.Ġnsan Kaynaklarına Yönetimi planlamasında izlenecek doğru politikaların uzun vadede örgütün entelektüel sermayesine önemli katkıları olduğu sonucuna ulaĢılmıĢtır.