Abstract
Қазіргі білім беру саясаты мен зерттеулерінде білім алушылардың әл-ауқатына деген қызығушылық білім беру нәтижелерінің тұрақтылығының факторы ретінде айқын көрінеді. Мақаланың мақсаты – білім алушылардың әл-ауқаты мен олардың оқу жетістіктерінің өзара байланысын теориялық тұрғыдан түсіндіру және жүйелеу, сондай-ақ осы байланыстың мектеп білімінің әртүрлі деңгейлеріндегі ерекшеліктерін айқындау. Жұмыстың әдіснамалық негізі қазіргі заманғы халықаралық тұжырымдамалар мен зерттеулерді талдау болды (PISA, CASEL, өзін-өзі анықтау теориясы, экожүйелік тәсіл). Мақалада «әл-ауқат» көп өлшемді және динамикалық құрылым екені және оны оқу үдерісінен бөлек сыртқы айнымалы ретінде қарастыруға болмайтындығы айтылады. Оқу жетістігі тек оқу жетістіктерінің жиынтығы ретінде ғана емес, сонымен қатар оқу іс-әрекетінің мотивациялық және реттеуші аспектілерін қамтитын кең сипаттама ретінде түсіндіріледі. Әл-ауқат пен оқу нәтижелері арасындағы байланыс делдалдық және көп деңгейлі болып табылады және оқушыларды ынталандыру, тарту және өзін-өзі реттеу арқылы іске асады. Бастауыш, негізгі орта және жалпы орта білім беру кезеңдеріндегі осы қатынастың жас ерекшелігіне ерекше назар аударылады. Қорытындылай келе, «әл-ауқат» тұрақты оқу жетістігінің негізгі шарты ретінде қарастырылатын тұжырымдамалық модель ұсынылды.