Abstract
Кеңестік мәжбүрлі қоныс аудару саясаты Қазақстанның көптеген өңірлерінің әлеуметтік, демографиялық және этникалық құрылымына терең ықпал етті. Бұл үдерістің жергілікті деңгейдегі салдарын түсіну үшін тек орталық биліктің шешімдерін сипаттау жеткіліксіз; арнайы қоныс аударушылардың нақты өңірлік ортада қалай орналасқаны, еңбек жүйесіне қалай енгізілгені, тұрмыстық қиындықтарды қалай бастан өткергені және бұл тәжірибенің қоғамдық жадта қалай сақталғаны маңызды. Осы тұрғыдан авторлар Жамбыл облысын мәжбүрлі көші-қон саясатының жергілікті әлеуметтік мазмұнын ашуға мүмкіндік беретін маңызды өңірлік кеңістік ретінде қарастырады. Мақалада облысқа орналастырылған арнайы қоныс аударушылардың тағдыры әкімшілік бақылау, шаруашылыққа бейімдеу, еңбекке бөлу және күнделікті өмір жағдайлары арқылы талданады. Жамбыл облысына қатысты құжаттық деректер негізінде авторлар мәжбүрлі көші-қонның тек адамдарды бір аумақтан екінші аумаққа көшірумен шектелмегенін, оның жаңа ортадағы әлеуметтік қатынастарды, еңбек тәртібін және тұрмыстық бейімделу тетіктерін қайта қалыптастырғанын көрсетеді. Арнайы қоныс аударушылардың колхоздар мен совхоздарға, өндірістік және кооперативтік құрылымдарға тартылуы олардың жергілікті шаруашылық жүйесінің бір бөлігіне айналғанын дәлелдейді. Сонымен бірге авторлар депортация салдарының адам тағдыры мен отбасылық жад деңгейіндегі көрінісіне назар аударады. Тұрғын үй тапшылығы, азық-түлікпен қамту, санитарлық жағдай және материалдық қамтамасыз ету мәселелері арнайы қоныс аударушылардың бейімделу үдерісін күрделендіргені айқындалады. Бұл жағдайлар депортацияны тек саяси-құқықтық актілер арқылы емес, күнделікті өмір тәжірибесі мен ұрпақаралық естелік арқылы да қарастыру қажеттігін негіздейді. Жамбыл облысы материалдары кеңестік депортациялық саясаттың жергілікті қоғамға әсерін нақтылауға мүмкіндік береді. Авторлар өңірлік деректерді талдау арқылы депортацияланған халықтар тарихын саяси репрессия, еңбекке мәжбүрлеу, әлеуметтік бейімделу, этносаралық байланыс және тарихи жад тоғысында қарастырудың ғылыми маңызын көрсетеді. Мұндай ұстаным Жамбыл облысын арнайы қоныс аударушылар орналастырылған әкімшілік аумақ ретінде ғана емес, кеңестік саясаттың әлеуметтік салдары нақты көрінген өңірлік орта ретінде бағалауға негіз болады. Сондықтан мақалада қарастырылған мәселе депортация тарихын жергілікті тәжірибе, адам тағдыры және тарихи сабақтастық тұрғысынан тереңірек түсіндіруге бағытталады.