Abstract
Бұл мақалада аталған бағыттар мен университеттегі дене мәдениеті (ДМ) арасындағы байланыс алғаш қарағанда айқын көрінбегенімен, тереңірек талдағанда оның негізгі әрі іргелі мәнге ие екені дәлелденеді. Дене мәдениеті қарапайым ғана «дене шынықтыру сабағынан» тұрақты даму қағидаттарымен жұмыс істейтін университет экожүйесінің өмірлік маңызды элементіне айналуда. Білім алушылар үшін басты мотивация баға алу немесе міндет емес, керісінше, физикалық өзін-өзі жетілдіруге деген жеке қызығушылық пен ішкі ниет болуы тиіс. Дене мәдениетінің элективті сипаты студенттерге өздеріне қызықты спорт бағытын таңдауға мүмкіндік береді, бұл олардың спортпен жүйелі айналысуына ынталандырады. Жобалық әдістің жеке тұлғаға бағытталуы, оқу үдерісін дараландыруы, студенттердің тек тұлғалық емес, сонымен қатар пәнаралық дағдыларын дамытуы білім алушының қызығушылығын арттырып, пәнді меңгеруде еркіндік береді.