ЭКОЛОГИЯЛЫҚ АУДИТТІ ДАМЫТУДЫҢ ҚАЗІРГІ ТЕНДЕНЦИЯЛАРЫ МЕН БАҒЫТТАРЫ

2026

Closed access Metadata (CSL-JSON)
DOI 10.66608/2617-085x.2024.3.3.001
Data confidence 70 medium
How this score is calculated

It is built from checkable properties of the record itself: whether the article has a DOI, how many independent sources confirmed its data, whether the required fields are filled in, and how recent the latest confirmation is. Disagreement between sources and a missing identifier lower it. A value of 80 or above means the record was published without further checking; 60 to 79 means it is published at reduced confidence, with a manual check advisable. A record verified by an editor by hand is never pushed below 90 by a recalculation. This scores our data about the article, not the article itself.

Abstract

Мақалада жаһандық экологиялық сын-қатерлерді күшейту, экономиканы цифрландыру және ESG-тәсілдерін тарату жағдайында экологиялық аудитті дамытудың заманауи тенденциялары мен бағыттары қарастырылады. Зерттеудің өзектілігі экологиялық басқару тетіктерінің тиімділігін арттыру және ұлттық және корпоративтік деңгейлерде тұрақты дамуды қамтамасыз ету қажеттілігіне байланысты. Жұмыстың мақсаты ғылыми жарияланымдарды жүйелі талдау негізінде экологиялық аудитті трансформациялаудың негізгі үрдістерін анықтау болып табылады. Зерттеудің әдіснамалық негізі халықаралық мәліметтер базасында ұсынылған ғылыми дереккөздерге жүйелі, салыстырмалы және мазмұнды талдау болды. Зерттеу барысында экологиялық аудит бақылау құралынан экологиялық тәуекелдерді бағалауға, ұйымдар қызметінің ашықтығын арттыруға және қаржылық емес есептіліктің дұрыстығын қамтамасыз етуге бағытталған стратегиялық басқарудың кешенді тетігіне айналатыны анықталды. Оны дамытудың негізгі бағыттары, оның ішінде институционалдық нығайту, мемлекеттік реттеуде қолдануды кеңейту, тәуекелге бағдарланған тәсілдерді дамыту, цифрландыру және ESG-тәжірибелерімен интеграциялау анықталды. Әдістемелерді жеткіліксіз біріздендіруге, институционалдық даму деңгейіне және цифрлық инфрақұрылымға байланысты шектеулер анықталды. Зерттеудің практикалық маңыздылығы экологиялық аудит тетіктерін жетілдіру және тұрақты даму саясатын қалыптастыру кезінде алынған нәтижелерді пайдалану мүмкіндігі болып табылады. Жұмыстың ғылыми жаңалығы институционалдық және технологиялық факторларды ескере отырып, экологиялық аудитті дамытудың заманауи бағыттарын кешенді жүйелеуден тұрады.