Abstract
Myasthenia gravis and urolithiasis present significant health risks for pregnant women, requiring a specialized approach to diagnosis and treatment. Myasthenia gravis, which causes muscle weakness, is more frequently observed in women of reproductive age. Urolithiasis can lead to infections and complications during childbirth. The incidence of myasthenia is rising, and 10–15% of newborns from mothers with myasthenia may present with temporary symptoms of the disease. To reduce risks, it is important to develop effective monitoring and treatment strategies for such patients. The results of our research, along with a literature review, should give confidence to researchers, urologists, gynecologists, neurologists, and public health professionals that, according to current scientific evidence, the innovative treatment method is safe for clinical application. Миастения гравис и мочекаменная болезнь представляют серьёзную угрозу для здоровья беременных женщин, требуя специализированного подхода к диагностике и лечению. Миастения, характеризующаяся мышечной слабостью, чаще наблюдается у женщин репродуктивного возраста. Мочекаменная болезнь может вызывать инфекции и осложнения во время родов. Заболеваемость миастенией продолжает расти, и у 10–15% новорождённых от матерей с миастенией могут наблюдаться временные симптомы заболевания. Для снижения рисков важно разработать эффективные стратегии наблюдения и лечения таких пациенток. Результаты нашего исследования, дополненные обзором литературы, должны укрепить уверенность исследователей, урологов, гинекологов, неврологов и специалистов в области общественного здравоохранения в том, что, согласно современным научным данным, предложенный инновационный метод лечения является безопасным для клинического применения. Миастения және несеп-тас ауруы жүкті әйелдер үшін айтарлықтай қауіп төндіреді, сондықтан диагноз қою мен емдеуде арнайы тәсілді талап етеді. Бұлшықет әлсіздігін тудыратын миастения көбінесе репродуктивті жастағы әйелдерде жиі кездеседі. Несеп-тас ауруы инфекцияларға және босану кезіндегі асқынуларға әкелуі мүмкін. Миастенияның таралуы артып келеді, ал миастениямен ауыратын аналардан туған нәрестелердің 10–15%-ында аурудың уақытша белгілері байқалуы мүмкін. Тәуекелдерді азайту үшін мұндай пациенттерге арналған тиімді бақылау және емдеу стратегияларын әзірлеу маңызды. Зерттеу нәтижелері мен әдебиеттерге шолу қазіргі ғылыми деректерге сәйкес ұсынылып отырған инновациялық емдеу әдісінің клиникалық қолдану үшін қауіпсіз екенін урологтарға, гинекологтарға, невропатологтарға және қоғамдық денсаулық сақтау мамандарына сенім ұялатады.