Abstract
Introduction.Pregnancy in women living with HIV remains a significant medical challenge: despite advances in therapy, the risk of vertical transmission persists. In Kazakhstan, no systematic cohort exists to evaluate the course and outcomes of pregnancy among HIV-infected women. Objective. To conduct a retrospective cohort analysis of pregnancy and delivery outcomes in HIV-positive women of reproductive age (18–49 years) in Almaty from January 1, 2018, to December 31, 2022, based on the regional HIV registry. Materials and methods. Data were extracted from the National Electronic HIV Registry and medical records from the AIDS Center and antenatal clinics. A dynamic analysis was carried out on the number of pregnancies, timing of antenatal registration, transmission routes, disease stage, viral load and CD4 count, delivery methods, and perinatal outcomes. Statistical analysis included the Shapiro–Wilk test, χ² test, and analysis of variance, with a significance level of p ≤ 0.05, confidence intervals, and effect size calculations. Results. A total of 483 women were included (21.4% of all HIV-positive women of reproductive age). The mean age was 31.4 ± 5.3 years; antenatal registration occurred at approximately 10–13 weeks of gestation. The frequency of pregnancy termination before 12 weeks was 10.2%, and spontaneous miscarriage occurred in 7.3% (p = 0.008). Elective cesarean sections accounted for ~26%, vaginal deliveries 28%, and emergency cesarean sections 15% (p < 0.05). Sexual transmission represented 91.3% of cases. The proportion of women with suppressed viral load increased from 10.5% in 2018 to 79.7% in 2022. Live births accounted for 99.5%, with neonatal pathologies observed in 3.6% of cases. Conclusions. The study demonstrates improved control of HIV therapy and progress in preventing vertical transmission but also highlights declining coverage of ART prophylaxis. Strengthening healthcare support and coordination is recommended to enhance treatment adherence and improve pregnancy outcomes among women with HIV. Введение. Беременность у женщин с ВИЧ остаётся значимой медицинской проблемой: несмотря на достижения в терапии, риск вертикальной передачи остаётся актуальным. В Казахстане отсутствует системная когорта, оценивающая течение и исход беременности у ВИЧ-инфицированных женщин. Цель исследования. Провести ретроспективный когортный анализ течения беременности и родов у ВИЧ-положительных женщин фертильного возраста (18–49 лет) в Алматы в период с 1 янв. 2018 по 31 дек. 2022 года на основе регионального регистра. Материалы и методы. Данные извлечены из Республиканского электронного регистра ВИЧ‑инфицированных лиц и медицинских записей СПИД‑центра и женских консультаций. Описан динамический анализ количества беременностей, сроков постановки на диспансерный учёт, путей передачи, стадии заболевания, вирусной нагрузки и CD4, методов родоразрешения и перинатальных исходов. Статистическая обработка включала тест Шапиро–Уилка, χ², дисперсионный анализ, с уровнем значимости p ≤ 0,05, доверительными интервалами и расчётом эффектов. Результаты. Всего включены 483 женщины (21,4 % всех ВИЧ‑положительных фертильного возраста). Средний возраст – 31,4 ± 5,3 года; срок постановки на учёт – примерно 10–13 недель. Частота прерывания беременности до 12 недель составила 10,2 %, самопроизвольный выкидыш – 7,3 % (p = 0,008). Плановые кесаревы сечения составили около 26 %, роды — 28 %, экстренные — 15 % (p < 0,05). Половой путь передачи — 91,3 %. Доля женщин со сниженной вирусной нагрузкой выросла с 10,5 % до 79,7 % к 2022 году. Живорождений — 99,5 %; патологии — 3,6 %. Выводы. Исследование демонстрирует улучшение контроля над ВИЧ-терапией и успехи в предотвращении вертикальной передачи, но выявляет снижение охвата АРТ‑профилактикой. Рекомендуется усилить поддержку и взаимодействие медицинских служб, чтобы повысить приверженность лечению и улучшить исходы беременностей у женщин с ВИЧ. Кіріспе. ЖИТС-пен өмір сүретін әйелдердің жүктілігі маңызды медициналық мәселе болып қала береді: терапиядағы жетістіктерге қарамастан, вертикалды берілу қаупі әлі де өзекті. Қазақстанда ЖИТС-пен өмір сүретін әйелдердің жүктілік ағымын және оның нәтижелерін бағалайтын жүйелі когорталық база жоқ. Зерттеудің мақсаты. Алматы қаласында 2018 жылғы 1 қаңтардан 2022 жылғы 31 желтоқсанға дейінгі аралықта репродуктивті жастағы (18–49 жас) ЖИТС-пен өмір сүретін әйелдердің жүктілік пен босану ағымына ретроспективті когорталық талдау жүргізу. Материалдар мен Әдістер. Мәліметтер Республикалық ЖИТС-пен өмір сүретіндер электрондық тіркелімінен, ЖИТС орталығы мен әйелдер консультацияларының медициналық жазбаларынан алынды. Талдауға жүктілік санының динамикасы, диспансерлік есепке тұру мерзімдері, берілу жолдары, ауру сатысы, вирус жүктемесі мен CD4 көрсеткіштері, босандыру әдістері және перинаталдық нәтижелер енгізілді. Статистикалық өңдеуде Шапиро–Уилк сынағы, χ², дисперсиялық талдау қолданылды, маңыздылық деңгейі p ≤ 0,05, сенімділік интервалдары және әсер көлемдері есептелді. Нәтижелер. Барлығы 483 әйел (репродуктивті жастағы ЖИТС-пен өмір сүретіндердің 21,4 %-ы) қамтылды. Орташа жас - 31,4 ± 5,3 жас; есепке тұру мерзімі шамамен 10–13 апта. Жүктілікті 12 аптаға дейін үзу жиілігі — 10,2 %, өздігінен түсік - 7,3 % (p = 0,008). Жоспарлы кесар тілігі - шамамен 26 %, табиғи босану - 28 %, шұғыл кесар тілігі - 15 % (p < 0,05). Жыныстық жолмен берілу жиілігі - 91,3 %. Вирус жүктемесі төмен әйелдердің үлесі 2018 жылы 10,5 %-дан 2022 жылы 79,7 %-ға дейін өсті. Тірі туылу - 99,5 %; патология - 3,6 %. Қорытынды. Зерттеу ЖИТС терапиясын бақылаудың жақсарғанын және вертикалды берілудің алдын алудағы жетістіктерді көрсетеді, алайда АРТ-профилактикамен қамтудың төмендеуін айқындайды. Әйелдердің емге бейілділігін арттыру және жүктілік нәтижелерін жақсарту үшін медициналық қызметтердің қолдауын және өзара әрекеттестігін күшейту ұсынылады.