Abstract
Аударма екі мәдени қауымдастық арасында делдал болатын коммуникативті іс-әрекеттің бір түрі; бір жағынан бастапқы мәдениетке және оның тіліне, екінші жағынан аударма мәтіні аударылған тілдің мәдениетіне бағытталған. Аударма кезіндегі мәдениеттердің өзара әрекеттестігі өзге мәдениеттерді білу және құрметтеу керек екенін түсінуге мүмкіндік беруді көздейді. Шетелдік мәдениетпен танысу тұрғысынан аударма жетекші рөлдердің бірін атқарады. Тілдердің ұлттық-мәдени ерекшелігі туралы идея аударманы тек мәдени процесс ретінде түсіндіретін кейбір зерттеушілердің еңбектерінде айрықша көрініс табады. Аударма мәдениетаралық байланыстарды жүзеге асырудың маңызды құралы болып табылады. Әлемнің көзқарасын басқа мәдениеттің өкілдерімен жеткізу құралы ретінде әрекет ететін тілдің рөлі өте маңызды. Бұл дүниетаным мәдени мағынада бірегей болып табылады және оны аударма кезінде өзге тіл арқылы жеткізу жиі қиын міндет болып табылады. Аудармада белгілі бір этностың мәдени ерекшеліктерін ескеру оған мәдениетаралық қарым-қатынас құбылысы ретінде қарауға мүмкіндік береді, өйткені аударма тек тілдік ғана емес, сонымен бірге мәдени кедергілерді де жеңуді көздейді. Тіл тек мәдениеттің меншігі ғана емес, сонымен қатар мәдениеттің "алғышарты", бұл тілді мәдениеттің пассивті көрінісі немесе айнасы ретінде емес, ішінара автономды тұлға ретінде қарастыруға мүмкіндік береді.