Abstract
В статье рассматривается изменение отношения общества к лицам с нарушением интеллекта начиная с ранней истории человечества и заканчивая современным этапом. В материале осуществлен анализ основных положений философских воззрений на проблему обучения и воспитания в трудах древнегреческих философов. Сравниваются подходы к обучению и воспитанию детей с ограниченными возможностями в Средние века, когда преобладало религиозное восприятие мира. Авторы описывают значение эпохи Просвещения и произошедших за ее время изменений в философских взглядах на науку, знания, человеческий разум, способности, возможности самосовершенствования для дальнейшего формирования педагогической науки в целом и специальной педагогики в частности. Авторы рассматривают вопросы диагностики и классификации психических болезней и разграничение их от нарушений интеллекта в трудах основателей психиатрии – Пинеля, Эскироля и Жана Итара, а также изменения подходов к обучению лиц с интеллектуальной недостаточностью от отсуствия обучения, к обучению в специализированных школах и переходу на современном этапе к инклюзивному обучению. Данный материал будет интересен широкому кругу читателей и будущим педагогам-дефектологам. Мақалада адамзаттың алғашқы тарихынан бастап қазіргі кезеңге дейін қоғамның ақылойы кемтар адамдарға деген көзқарасының өзгеруі қарастырылады. Материал ежелгі грек философтарының еңбектеріндегі оқыту мен тәрбиелеу мәселесі бойынша философиялық көзқарастардың негізгі ережелерін талдайды. Мақалада ортағасырда мүмкіндігі шектеулі балаларды оқыту мен тәрбиелеу тәсілдері салыстырылған, оларда әлемді діни қабылдау үстем болған. Авторлар ағарту дәуірінің маңызы мен оның кезінде болған өзгерістер туралы ғылымға, білімге, адамның ақыл-ойына, қабілеттеріне, жалпы педагогикалық ғылымның әрі арнайы педагогиканың одан әрі қалыптасуы үшін өзін-өзі жетілдіру мүмкіндіктеріне қатысты философиялық көзқарастардағы өзгерістерді сипаттайды. Авторлар психиатрияның негізін салушылар Пинел, Эскирол мен Жан Итар еңбектерінде психикалық аурулардың диагностикасы мен жіктелуі мен олардың интеллектуалдық кемістіктерден айырмашылығы мәселелерін қарастырады, сондай-ақ ақылой кемістігі бар адамдарға білім жетіспеушілігінен оқыту әдістемесінің өзгеруі. мамандандырылған мектептерде оқытуға және қазіргі кезеңге көшуге. инклюзивті оқытуға. Бұл материал оқырмандардың кең ауқымы мен болашақ мұғалімдефектологтардың қызығушылығын тудырады. The article examines the change in the attitude of society towards persons with intellectual disabilities from the early history of mankind to the modern stage. The material analyzes the main provisions of philosophical views on the problem of training and education in the works of ancient Greek philosophers. The author compares the approaches to teaching and upbringing of children with disabilities in the Middle Ages, when the religious perception of the world prevailed. The authors describe the significance of the Age of Enlightenment and the changes that occurred during its time in philosophical views on science, knowledge, human mind, abilities, opportunities for self-improvement for the further formation of pedagogical science in general and special pedagogy in particular. The authors consider the issues of diagnosis and classification of mental illnesses and their differentiation from intellectual disabilities in the works of the founders of psychiatry Pinel, Eskirol and Jean Itard, as well as changes in the approach to teaching people with intellectual disabilities from lack of education, to teaching in specialized schools and the transition to the present stage. towards inclusive learning. This material will be of interest to a wide range of readers and future teachersdefectologists.