Abstract
Hoca Ahmed Yesevî, Türk Dünyası’nın yetiştirdiği en seçkin ve meşhur mutasavvıflardan biridir. Onun öğretisi ölümünden sonra da insanlar üzerinde etki bırakmış ve türbesi bir külliyeye dönüştürülerek insanların hizmetine sunulmuştur. Yüzyıllarca 2 tonluk bir kazanla insanlara şerbet ve yanında yemek dağıtılmış, mescit, kütüphane ve medrese gibi birimlerinin her biri ayrı ayrı insanlara hizmet vermiştir. Bunun yanı sıra Kazak Hanları devlet işlerinin bir kısmını bu külliyeden idare etmişlerdir. Defnedildiği külliye daha erken zamandan itibaren insanların ilgisini çektiği gibi öldükten sonra da buraya gömülmeyi istemelerini gündeme getirmiştir. Buraya gömülmeyi istemek, bir prestij meselesi olduğu kadar, hocanın ruhaniyetinden istifade etme ve hocanın türbesine gelenlerin kendileri için de dua edeceklerini ümit etme gibi birtakım amaçlara matuf olmalıdır. Buraya gömülen kişilerin kimler olduğu hakkında araştırma-inceleme eserler ile külliye hakkında hazırlanmış internet sitelerinden yararlanıldığı gibi külliyeye yapılan alan ziyareti ve yerinde yapılan incelemeler de makalenin hazırlanmasına katkı sağlamıştır.