Abstract
Актуальность. Патология пателлофеморального сустава (ПФС) – распространенная, однако недостаточно изученная проблема. По данным некоторых авторов, примерно 15 % впервые обратившихся пациентов имеют изолированную пателлофеморальную патологию. Еще у 25 % пациентов пателлофеморальные симптомы являются вторичным проявлением других заболеваний, таких как нестабильность передней крестообразной связки и разрывы менисков. В диагностике патологии ПФС важны тщательно собранный анамнез и полноценное клиническое обследование. Цель данного обзора обобщить данные по диагностике ортопедической патологии пателлофеморального сустава Стратегия поиска. Был проведен литературный поиск в электронных базах данных PubMed/Scopus/MEDLINE, охватывающий последние три десятилетия по ключевым словам: пателлофеморальный сустав, остеоартрит, тибиофеморальный сустав, синдром пателлофеморальной боли, диагностика, методы. Критерии включения: доступные полнотекстовые статьи по оригинальным исследованиям с 1987 года, диагнозы первичного остеоартрита, критерии исключения: статьи - описание отдельных случаев, статьи на других иностранных языках, кроме английского. 48 статей включены в анализ. Результаты. Ортопедическая патология ПФС является серьезной, достаточно распространенной, но не достаточно изученной проблемой. В диагностике патологии ПФС важны тщательно собранный анамнез и полноценное клиническое обследование. Учитывая большой спектр ортопедических заболеваний, характеризующихся сходными клиническими и анамнестическими данными, в дифференциальной диагностике и верификации диагноза целесообразно использовать весь арсенал современных методов исследования (рентгенограммы в различных проекциях, КТ, МРТ), дополняющих традиционные. Заключение. В дифференциальной диагностике и верификации диагноза патологии пателлофеморального сустава целесообразно использовать весь арсенал современных методов исследования (рентгенограммы в различных проекциях, КТ, МРТ), дополняющих традиционные. Background. Pathology of the patellofemoral joint (PFJ) is a common, but insufficiently understood problem. According to some authors, about 15% of first-time patients have an isolated patellofemoral pathology. In another 25% of patients, patellofemoral symptoms are a secondary manifestation of other diseases, such as instability of the anterior cruciate ligament and rupture of the meniscus. In the diagnosis of pathology PFJ important carefully collected history and a full clinical examination. The purpose of this review is to summarize the data on the diagnosis of orthopedic pathology of the patellofemoral joint. Search strategy. A literature search was conducted in PubMed / Scopus / MEDLINE electronic databases covering the last three decades by keywords: patellofemoral joint, osteoarthritis, tibiofemoral joint, syndrome of patellofemoral pain, diagnosis, methods. Inclusion criteria: available full-text articles on original research since 1987, diagnoses of primary osteoarthritis, exclusion criteria: articles - description of individual cases, articles in other foreign languages, other than English. 48 articles included in the analysis. Results. Orthopedic pathology of PFJ is a serious, fairly common, but not enough studied problem. In the diagnosis of pathology PFJ important carefully collected history disease and a full clinical examination. Given the large range of orthopedic diseases characterized by similar clinical and anamnestic data, in the differential diagnosis and verification of the diagnosis it is advisable to use the entire arsenal of modern research methods (radiographs in various projections, CT, MRI) that complement traditional ones. Conclusion. In the differential diagnosis and verification of the diagnosis of the pathology of the patellofemoral joint, it is advisable to use the entire arsenal of modern research methods (radiographs in various projections, CT, MRI) that complement the traditional ones. Өзектілігі. Пателлофеморалды буын (ПФБ) патологиясы – кең таралған, бірақ толық зерттелмеген мәселе. Кейбір авторлардың мәліметтері бойынша, бірінші рет келген науқастардың шамамен 15%-да оқшауланған пателлофеморалды патология бар. Науқастардың тағы 25%-да пателлофеморалды белгілер алдыңғы айқыш байламның тұрақсыздығы және менисктердің үзілуі сияқты аурулардың екінші көрінісі. ПФБ патологиясының диагностикасында жете жиналған анамнез және толық клиникалық зерттеулер маңызды. Аталған шолудың мақсаты: пателлофеморалды буынның ортопедиялық патологиясының диагностикасы туралы мәліметтерді пайдалана отырып негізгі әдістерін жалпылау. Іздеу стратегиясы. Пателлофеморалды буын, остеоартрит, тибиофеморалды буын, пателлофеморалды қақсау синдромы, диагностика, әдістер сияқты түйін сөздер бойынша соңғы үш онжылдықты қамтитын PubMed/Scopus/MEDLINE электрондык базаларын пайдалана отырып, әдеби іздеу өткізілді. Еңгізу критерийлері: 1987 жылдан бастап бірегей зерттеулер бойынша қолжетімді толық мәтінді мақалалар, бастапқы остеоартрит диагнозы, еңгізбеу критерийлері: жеке жағдайларды сипаттау, ағылшын тілінен басқа шет тілдердегі мақалалар. Көрсетілген кезең аясында 48 мақала табылды. Нәтижелері. Пателлофеморалды буын (ПФБ) патологиясы – кең таралған, бірақ толық зерттелмеген мәселе. Тізе буынының остеоартриті аталған жағдайдағы науқас адамдарға және жалпы қоғамға айтарлықтай ауыртпалық артады. ПФБ патологиясының диагностикасында жете жиналған анамнез және толық клиникалық зерттеулер маңызды. Ұқсас клиникалық және анамнестикалық мәліметтермен сипатталатын ортопедиялық аурулардың үлкен спектрін ескере отырып, диагноздың дифференциалды диагностикасы мен верефикациясында дәстүрлі әдістерді толықтыратын заманауи зерттеу әдістерінің барлығын (әр түрлі кескіндегі рентгенограммалар, КТ, МРТ), пайдаланған жөн. Қорытынды. Пателлофеморалды буын (ПФБ) патологиясының диагноздың дифференциалды диагностикасы мен верификациясында дәстүрлі әдістерді толықтыратын заманауи зерттеу әдістерінің барлығын (әр түрлі кескіндегі рентгенограммалар, КТ, МРТ), пайдаланған жөн.