Abstract
Введение:во всем мире рак предстательной железы находится на втором месте по заболеваемости онкопатологиями среди мужского населения. В то же время, с учетом женского населения, заболеваемость раком простаты стоит на четвертом месте, уступая раку легких, молочной железы и колоректальному раку. Рак предстательной железы наиболее распространен в развитых странах мира, где отмечается большая продолжительность жизни населения, но реже встречается в странах Азии, где он находится на шестом месте после раков других локализаций: легких, желудка, печени, колоректального рака и рака пищевода. К сожалению, в доступных базах научной информации содержатся лишь единичные сведения об эпидемиологии рака предстательной железы в странах Средней Азии, что подчеркивает актуальность нашего исследования. Цель: изучить нозологическую структуру рака предстательной железы у пациентов, состоящих на учете в Региональном онкологическом диспансере г. Семей за период 2 лет (2015-2016 годы). Материалы и методы. Дизайн данного исследования был поперечным ретроспективным. Для достижения поставленной цели нами был проведен анализ официальной медицинской документации 215 пациентов, наблюдающихся с раком предстательной железы (РПЖ) в Региональном онкологическом диспансере г. Семей Восточно-Казахстанской области. Методы исследования – выкопировка данных всех зарегистрированных случаев рака предстательной железы в период с 1 января 2015 года по 31 декабря 2016 года. Нами изучались возрастно-половые, этнические и морфологические особенности РПЖ. Статистическая обработка результатов проводилась с помощью статистического пакета программы SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) версия 20.0 для Windows (ГМУ г. Семей). Хи-квадрат Пирсона использовался при сравнении двух независимых групп номинальных переменных. Различия между группами считались достоверными, если имели 5% уровень значимости (р<0,05) Результаты: За изучаемый период из зарегистрированных 215 случаев заболевания раком предстательной железы, 35 случаев было со смертельным исходом. Большинство пациентов (161 человек – 74,9%) входило в возрастную группу от 60 до 79 лет. По этническому составу, казахи составили 47% (n=101), русские – 39% (n=84), а представители других национальных групп составили 14% (n=30). Большинство пациентов (46,5%–100) состояли на наблюдении со II A стадией заболевания, а 19,1 % (n=41) пациентов – со II В стадией. На третьем месте по встречаемости находилась III стадия (34 пациента – 15,8%). Выводы: рак простаты является заболеванием, актуальность которого, будет только возрастать в перспективе ближайших лет. Этому способствует как внедрение скрининговой программы, позволяющей выявлять новообразования так и урбанизация населения страны с укоренением привычек и образа жизни, характерного для населения развитых стран мира. В связи с этим, представляет интерес изучение закономерностей распределения данного заболевания для планирования программ, направленных на его раннее выявление, своевременное лечение и реабилитацию. Background: prostate cancer holds second position out of all cancer morbidity among the world male population. At the same time, taking into account the female population, incidence of prostate cancer is on the fourth place, yielding its position to lung cancer, breast cancer and colorectal cancer. Prostate cancer is most common in the developed world, for which long life expectancy is characteristic, but it is less common in Asian countries, where it locates in the sixth place after cancers of other localizations: lung, stomach, liver, colorectal cancer and esophageal cancer. Unfortunately, the available databases of scientific information contain very scare information about epidemiology of prostate cancer in the countries of Central Asia, which emphasizes the relevance of our study. Aim: to assess the specific features of prostate cancer cases in patients followed by the Regional Oncology Hospitalin Semey over the period of two years (2015-2016). Materials and methods. The study had crossectional design. To achieve the goal, we conducted an analysis of official medical documentation, presented by 215 prostate cancer cases followed by the Regional Oncology Dispensary Semey city, East Kazakhstan Region for a period of 2 years (2015 to 2016). We revealed all reported cases of prostate cancer presented in the regional oncology hospital in the period from January 1, 2015 to December 31, 2016. The age-sex, ethnic and morphological features of prostate cancer were studied. The statistical processing of the results was carried out using the statistical package SPSS (Statistical Package for the Social Sciences) version 20.0 for Windows (the license of GMU Semey). Pearson’s chi-square was used when comparing two independent groups of nominal variables. Differences between groups were considered reliable if they had a 5% significance level (p <0.05) Results: During the study period, 215 cases of prostate cancer were followed by the Regional Oncology Dispensary in Semey, of which 35 were fatal. The majority of patients (161 individuals – 74.9%) were in the age group of 60 to 79 years. By the ethnic origin, 47% (n = 101) were Kazakhs, 39% (n = 84) were Russians, while the rest were representatives of other national ethnic groups (14% – 30 patients). The majority of patients (46.5 – 100 individuals) were followed due to IIA stage of the disease, and 19.1% (n = 41) of patients were followed with IIB stage. Third cancer stage held the third position (34 patients – 15.8%). Conclusions: Prostate cancer is a disease which is likely to become more important in the perspective of the next few years. This is facilitated both by the introduction of screening program and by the aging of country population with the adoption of habits and lifestyle typical of the population of the developed countries of the world. In this regard, it appears to be interesting to study the patterns of disease distribution in order to plan programs aimed at an early identification, timely treatment and rehabilitation. Кіріспе: Әлембойынша ер адамдар қатарында қуықасты безінің қатерлі ісігі барлық онкологиялық аурулардың ішінде 2 орын алады. Сонымен қатар тұрғындары әйел адамдар санымен аурушаңдылық көрсеткіші бойынша простата обыры - өкпе обыры, сүт безі, колоректальді обырдан кейінгі төртінші орында тұр. Аталық без обыры тұрғындардың өміршеңдігі жоғары әлемнің дамыған елдерінде көбірек таралған, бірақ Азия елдерінде сирек кездеседі, себебі ол өзге локализация обырлары: өкпе, асқазан, бауыр, өңеш, колоректальдіден кейін алтыншы орында. Өкінішке орай Орта Азия елдерінде қолжетімді ғылыми ақпарат базаларында аталық без обырының эпидемиологиясы жайлы мағлұмат үстіртін берілген, бұл біздің зерттеуіміздің өзектілігін айқындайды. Мақсаты: Семей қаласы Аймақтық онкологиялық диспансерде тізімде тұрған науқастардың 2 жыл аралығында(2015-2016 жылдар) қуықасты безі қатерлі ісігінің таралу заңдылығын бағалау. Материалдар мен әдістер. Бұл зерттеу дизайны көлденең. Қойылған мақсатқа жету үшін Семей қ. аймақтық онкологиялық диспансерде қуықасты безі қатерлі ісігімен тіркелген науқастардың арасында медициналық құжаттарды арнайы талдауы жүргізілді. Зерттеу әдістері- 2015 жылдың1 қаңтарынан бастап2016 жылдың31 желтоқсанына дейінгі кезеңде простата қатерлі ісігінің барлық жағдайлары туралы мәліметтерді көшіру. Біз АБО-ның жыныстық, этникалық және морфологиялық ерекшеліктерін зерттедік. Нәтижелерді статистикалық өңдеуSPSS (әлеуметтік ғылымдарға арналған статистикалық пакет) статистикалық пакетін пайдалана отырып, Windows үшін20.0 нұсқасы(Семейдің ММУ) арқылы жүргізілді.Пирсонның Хи-квадрат номиналды айнымалылары екі тәуелсіз топтарын салыстыру кезінде пайдаланылды. Топтар арасындағы айырмашылықтар5% маңызы болса, сенімді деп саналды(р<0,05). Нәтижелер: Зерттелген уақыт аралығында, Семей қаласы Аймақтық онкологиялық диспансер мәліметі бойынша қуықасты безі қатерлі ісігімен215 жағдай тіркелген, соның ішінде35 жағдай өліммен аяқталған. Науқастардың көпшілігі(161-74,9%) 60-79 жас аралығына кіреді. Этникалық құрамы бойынша қазақтар47 %, орыстар 39% , басқа ұлт өкілдері14 % құраған. Науқастардың көпшілігі(46,5%) ІІ А кезеңінде, ал19,1% ІІ В кезеңінде бақылауға алынған. ІІІ кезеңдегі науқастар, кездесу жиілігі бойынша3 орында тұр(34 науқас –15,8%). Қорытынды: Қуықастыбезі қатерлі ісігі ауру өзектілігі алдағы жылдары тек қана жоғарылайды. Бұған әлемдік дамыған мемлекеттерге тән, скрининг бағдарламасының енгізілуі, урбанизация, өмір сүру салты мен әдеттерінің қалыптасуы ықпал етеді. Осыған орай ауруды ерте анықтау, уақытылы емдеу мен қалпына келтіру үшін осы аурудың таралу заңдылығын игеру бойынша бағдарламаларды жоспарлау.