Аннотация
Бұл мақала қазіргі тіл біліміндегі антропоөзектік парадигма аясында ұлттық ерекшелік ұғымын когнитивтік, лингвомәдени және дискурстық қырынан кешенді түрде қарастыруға арналған. Зерттеудің негізгі мақсаты – тіл мен мәдениеттің өзара байланысы арқылы ұлттық дүниетанымның, ұжымдық сананың және мәдени кодтардың тілде қалай көрініс табатынын анықтау. Мақалада тіл тек құрылымдық жүйе ретінде емес, адам болмысымен, тарихи-мәдени тәжірибемен және әлеуметтік ортамен тығыз байланыст құбылыс ретінде сипатталады. Ұлттық ерекшелікті зерделеуде «концепт» ұғымы негізгі теориялық тірек ретінде алынып, оның көпқабатты құрылымы (өзек, шеткері және ассоциативті қабаттар) талданады. Қазақ, орыс және ағылшын тілдеріндегі мақал-мәтелдер, фразеологизмдер мен саяси дискурс үлгілері негізінде ұлттық құндылықтардың тілдік репрезентациясы салыстырмалы түрде қарастырылады. Зерттеу нәтижелері ұлттық ерекшеліктің тілдік санада концептілер арқылы орнығып, дискурста нақты коммуникативтік жағдаяттарда айқындалатынын көрсетеді. Антропоөзектік бағыт тіл білімінде тіл мен адам бірлігін тануға, ұлттық болмысты терең пайымдауға мүмкіндік беретіні тұжырымдалады.