АҚЫН РАХАТ ҚОСБАРМАҚ ПОЭЗИЯСЫНДАҒЫ ЖЫРАУЛЫҚ САРЫНДАР САБАҚТАСТЫҒЫ

2026

Полный текст Открытый доступ: Gold Метаданные (CSL-JSON)
DOI 10.59102/kufil/2026/iss1pp213-229
Достоверность данных 70 средняя
Как считается эта оценка

Складывается из проверяемых признаков самой записи: есть ли у статьи DOI, сколько независимых источников подтвердили её данные, заполнены ли обязательные поля и насколько свежо последнее подтверждение. Снижают оценку расхождения между источниками и отсутствие идентификатора. Значение от 80 означает, что запись опубликована без дополнительной проверки; от 60 до 79 — что она опубликована с пониженной достоверностью и ручная проверка желательна. Запись, выверенную редактором вручную, пересчёт не опускает ниже 90. Это оценка наших данных о статье, а не оценка самой статьи.

Аннотация

Мақалада тәуелсіздік жылдардан кейінгі қазақ поэзиясындағы дәстүр сабақтастығы ақын Рахат Қосбармақтың көркемдік ізденістері негізінде талданады. Ақынның поэзиясындағы өзіндік стильдік даралығы, тәуелсіздік жылдарынан кейінгі ұлттық негіздерге оралу, сабақтастық, рухани өзектестік, ұлттық сөз өнеріндегі жанрлық жадының белгілі бір тарихи кезеңдерде қайта түлеуі, жаңғыруы сынды құбылыстардың ғылыми негіздері айқындалады. Тәуелсіздік дәуірі поэзиясындағы нәзік лирикалық өлеңдердегі жыраулық желілердің көріністеріне мән беріліп, талдау жасалады. Қазіргі қазақ өлеңіндегі жыраулық дәстүр сабақтастығын сонау Доспамбет, Ақтамберді, Шортанбай, Махамбет, Абыл, Нұрым, Қашағандардан бастап, бүгінгі Е.Раушанов, Н.Мәукенұлы поэзияларында табиғи жалғастығы, ұлттық болмыс, түпсанаға қайта оралу, мәдени-тарихи кеңістік, уақыт тұрғысынан автор туындыларының көркемдік жүйесі, дәстүр мен жаңашылдық, образдар жүйесі, тілдік ерекшеліктері, туындыларының идеялық-эстетикалық мазмұнын ашу, зерттеу мақаланың құндылығын көрсетеді. Мақаланың міндеті ақын Рахат Қосбармақ өлеңдерінің көркемдік-эстетикалық, танымдық өрнектерін тану, тарихи уақыт тұрғысынан дәстүр мен жаңашылдықты қазіргі әдеби процеспен тығыз бірлікте қарастыру. Зерттеу мақаланың ғылыми-практикалық мәні жаңа уақыт тұрғысынан қазақ поэзиясындағы даму тенденцияларды айқындау, әдеби өлкетану мұраларын зерттеуге аз да болса, үлес қосуды көздейді.