Аннотация
Введение. Степень доказательности опубликованных биомеханических и ретроспективных клинических исследований не позволяет в полной мере судить о клинической эффективности тазовой иммобилизации. Кроме того, нами не найдено данных об изменении уровня боли при иммобилизации таза. Цель. Создание оригинального устройства и его клиническое обоснование в сравнительном аспекте. Методы исследования. Данная работа была выполнена в рамках грантового финансирования Министерства образования и науки Республики Казахстан. Тема проекта: «Разработка системы ортохирургической реабилитации повреждений костей таза при дорожно-транспортных происшествиях в Республике Казахстан». В исследование были включены 44 пациента, поступившие в три травматологических центра 1 уровня Республики Казахстан, которые соответствовали критериям включения и исключения. Дизайн: пилотное рандомизированное клиническое исследование. Основная группа – все пациенты с повреждением таза с применением предложенной полезной моделью. Контрольная группа - все пациенты с повреждением таза с применением иммобилизации простыней. Результаты. 52,3 % пострадавших (N=23) были иммобилизированы разработанной нами полезной моделью, остальные 47,7 % (N=21) - простыней. Длительность способа иммобилизации составила в среднем 85,18 мин ±37,77 мин. В 77,3 % случаев (N=34) переломы костей таза встречались в составе множественной травмы. В рамках исследования не было выявлено случаев с осложнениями, связанными с иммобилизацией. Пациенты обеих исследуемых групп были сопоставимы по возрасту, полу, тяжести повреждений и тяжести состояния. Выводы. Нами выявлено, что в группе с иммобилизацией простыней имеется тенденция к увеличению длительности госпитализации, особенно в отделении реанимации и интенсивной терапии. Объем инфузионной противошоковой терапии между группами имел тенденцию к меньшим объемам в группе с использованием разработанной нами полезной модели. Субъективная оценка боли пациентов через 30 и 60 минут после иммобилизации была гораздо ниже в группе с использованием предложенной нами полезной модели. Introduction. According to the data of biomechanical and retrospective clinical studies, it is clear that the degree of evidence of available publications does not allow us to fully judge the clinical effectiveness of pelvic immobilization. In addition, we found no data on changes in the level of pain during pelvic immobilization. Purpose. Creation of an original device and its clinical justification in a comparative aspect. Materials and methods. This work was carried out within the framework of grant funding of the Ministry of education and science of the Republic of Kazakhstan. The theme of the project: "Development of a system for orthosurgical rehabilitation of pelvic bone injuries in road accidents in the Republic of Kazakhstan". The study included 44 patients admitted to three level 1 trauma centers of the Republic of Kazakhstan who met the criteria for inclusion and exclusion. Design: a pilot randomized clinical trial. The main group consists of all patients with pelvic injuries using the proposed utility model. Control group - all patients with injury of the pelvis with the use of immobilization wıth sheets. Results. 52.3 % of the victims (N=23) were immobilized by the utility model we developed, 47.7 % (N=21) were immobilized by a sheet. The duration of the immobilization method averaged 85.18 min ±37.77 min. In 77.3% of cases (N=34), pelvic bone fractures occurred as part of multiple trauma. The study did not identify any cases with complications related to immobilization. Patients in both study groups were comparable in age, gender, severity of injuries, and severity of condition. Conclusions. According to the results of our study, we have seen a tendency to lengthen the length of hospitalization, especially in the intensive care unit in the group with sheet immobilization. In addition, the volume of infusion antishock therapy between groups had a certain tendency to lower volumes in the group using the utility model developed by us (p=0.393). The description of changes in the patient's pain severity 30 and 60 minutes after immobilization was "much smaller" mainly in the group using the proposed utility model. Кіріспе. Биомеханикалық және ретроспективті клиникалық зерттеулерге сәйкес, қол жетімді жарияланымдар жамбас иммобилизациясының клиникалық тиімділігін толық бағалауға мүмкіндік бермейді. Сонымен қатар, жамбас иммобилизациясы кезінде ауырсыну деңгейінің өзгеруі туралы мәліметтер табылған жоқ. Мақсаты. Түпнұсқа құрылғыны құру және оның салыстырмалы аспектідегі клиникалық негіздемесі. Материалдар мен әдістер. Бұл жұмыс Қазақстан Республикасы Білім және ғылым министрлігінің гранттық қаржыландыру аясында орындалды. Жоба тақырыбы:"Қазақстан Республикасында жол-көлік оқиғалары кезінде жамбас сүйектерінің зақымдануын ортохирургиялық оңалту жүйесін әзірлеу". Зерттеуге Қазақстан Республикасының 1-деңгейдегі үш травматологиялық орталыққа келіп түскен 44 пациент енгізілді, олар қосу және алып тастау критерийлеріне сәйкес келді. Дизайн: пилоттық рандомизацияланған клиникалық зерттеу. Негізгі топ-ұсынылған пайдалы модельді қолдана отырып, жамбас жарақаты бар барлық науқастар. Бақылау тобы-парақтарды иммобилизациялау арқылы жамбас зақымдалған барлық науқастар. Нәтиже. Зардап шеккендердің 52,3% - ы (N=23) біз жасаған пайдалы модельмен, қалған 47,7 % (N=21) ақжайманы қолданып иммобилизацияланды. Иммобилизация әдісінің ұзақтығы орта есеппен 85,18 мин ±37,77 мин құрады. Зерттеу аясында иммобилизациямен байланысты асқынулар анықталған жоқ. Зерттелетін екі топтың пациенттері жасына, жынысына, зақымданудың ауырлығына және жағдайдың ауырлығына сәйкес келеді. Қорытынды. Зерттеу нәтижелеріне сәйкес, біз ауруханада жату ұзақтығының ұзарутенденциясын көрдік, әсіресе реанимация және қарқынды терапия бөлімінде ақжаймамен иммобилизацияланған топта. Сонымен қатар, топтар арасындағы инфузиялық шокқа қарсы терапия көлемі біз әзірлеген пайдалы модельді қолданған топта аз көлемге бейімділікке ие болды, бірақ бұл үрдіс шамалы болды (p=0,393). Иммобилизациядан кейін 30 және 60 минуттан кейін пациенттің ауырсыну ауырлығының өзгеруінің сипаттамасы "әлдеқайда аз" негізінен біз ұсынған пайдалы модельді қолданған топта болды.