Аннотация
Мақсаты. иммунологиялық маркерлер мен УДЗ көмегімен модификацияланған аутопластика мен Лихтенштейн герниопластиканың ұрықтың перфузиясы және қабыну реакциясын салыстырмалы бағалау. Материалдар мен әдістер. асқынбаған шап жарығы диагнозы қойылған 60 пациентке операция жасалды, оның ішінде аутопластиканың жаңа әдісімен - 30 пациент, салыстыру тобы - ішінара сіңірілетін торлы имплантты (UltraPro) пайдалана отырып, Лихтенштейн бойынша герниопластика - 30 пациент. Қабыну процесі белсенділігінің иммунологиялық маркерлерінің өзгерістерін нақтылау үшін ИФТ әдісімен С-реактивті ақуыз (CRP), ісік некрозының факторы (TNF) және интерлейкин-2 (IL-2) деңгейі анықталды. УДЗ көмегімен қабыну инфильтратының болуы/болмауы, қан ағымы, "қызығушылық аймағының"тіндердің тығыздығы бағаланды. Нәтижелері. салыстыру тобындағы пациенттерде ішек каналының аутопластикасы әдісімен операция жасалған пациенттерге қарағанда сарысуда С-реактивті ақуыз және интерлейкин-2 деңгейі жоғары болды. TNF деңгейі екі топта да статистикалық маңызды емес. УДЗ деректері бойынша аутопластиканың жаңа әдісін қолдана отырып, топта қабыну инфильтраты болмаған. Екі топтағы ұрық, капсулярлық жәнепаренхиматозды артериялардағы қан ағымы жақсарды, статистикалық тұрғыдан айтарлықтай ерекшеленді, бірақ кейінірек салыстыру тобында базальды мәндерден төмен болды. Операциядан кейінгі аймақтағы сығымдау эластографиясына сәйкес, тығыз тыртықтың пайда болуы статистикалық маңызды айырмашылықпен салыстыру тобында болды. Тұжырымдар. Біздің зерттеуімізге сүйене отырып, торлы импланттарды қолданудың негізгі жағымсыз жақтары - бұл қанның иммунологиялық маркерлерінің көрсеткіштерімен байланысты радиациялық зерттеу әдістеріне сәйкес қабыну инфильтратының пайда болуы, операциядан кейінгі аймақта тіндердің тығыздығы мен тығыз тыртықтардың жоғарылауы. Модификацияланған аутопластика әдісін қолдану қазіргі герниологияда үлкен әлеуетке ие және бұл синтетикалық эндопротездерді қолдану кезінде пайда болатын асқынуларды болдырмайды. Background. Сomparative evaluation of the inflammatory response and testicular perfusion of a new modified method of autoplasty with a displaced aponeurotic flap and Lichtenstein hernioplasty using immunological markers and ultrasound. Materials and methods. 60 patients were operated on with a diagnosis of uncomplicated inguinal hernia, of which 30 patients were operated on by a new autoplasty method, the comparison group - Lichtenstein hernioplasty using a partially absorbable mesh implant (UltraPro) - 30 patients. To clarify the changes in the immunological markers of inflammatory process activity, the level of C-reactive protein (CRP), tumor necrosis factor (TNF) and interleukin-2 (IL-2) was determined by the enzyme immunoassay test. Ultrasound was used to assess the presence/absence of inflammatory infiltrate, blood flow, and tissue density of the "zone of interest". Results. Patients from the comparison group had higher serum levels of C-reactive protein and interleukin-2 than patients operated on by inguinal canal autoplasty. TNF levels did not differ statistically significantly in both groups. According to ultrasound data, there was no inflammatory infiltrate in the group using the new autoplasty method. Blood flow in the testicular, capsular and intratesticular arteries in both groups improved, statistically significantly differed, but in later periods in the comparison group was lower than basal values. According to compression elastography in the postoperative area, the formation of a denser scar was in the comparison group with a statistically significant difference. Conclusion. The main negative aspects of the use of mesh implants, based on our study, are the formation of inflammatory infiltrate, increased tissue density and dense scars in the postoperative area according to radiation research methods, correlating with the indicators of immunological markers of blood. The use of a modified autoplasty method has great potential in modern herniology, and this will eliminate complications arising from the use of synthetic endoprostheses. Цель: сравнительная оценка воспалительной реакции и перфузии яичка нового модифицированного метода аутопластики перемещенным апоневротическим лоскутом и герниопластики по Лихтенштейну с помощью иммунологических маркеров и УЗИ. Материалы и методы: Были прооперированы 60 пациентов с диагнозом неосложненной паховой грыжи, из них новым методом аутопластики - 30 пациентов, группа сравнения - герниопластика по Лихтенштейну с использованием частично рассасывающегося сетчатого имплантата (UltraPro) - 30 пациентов. Для уточнения изменений иммунологических маркеров активности воспалительного процесса методом ИФА определялся уровень С-реактивного белка (CRP), фактора некроза опухоли (TNF) и интерлейкина-2 (IL-2). С помощью УЗИ оценивались наличие/отсутствие воспалительного инфильтрата, кровоток, плотность тканей «зоны интереса». Результаты: У пациентов с группы сравнения наблюдался более высокий уровень С-реактивного белка и интерлейкина-2 в сыворотке, чем у пациентов, прооперированных методом аутопластики пахового канала. Уровень TNF статистически значимо не отличались в обеих группах. По данным УЗИ в группе с применением нового метода аутопластики воспалительный инфильтрат отсутствовал. Кровоток в яичковой, капсулярной и внутрияичковой артериях в обеих группах улучшался, статистически значимо различался, но в более поздних сроках в группе сравнения был ниже базальных значений. По данным компрессионной эластографии в послеоперационной зоне формирование более плотного рубца было в группе сравнения со статистически значимой разницей. Выводы: Основные негативные моменты использования сетчатых имплантатов, исходя из нашего исследования - это образование воспалительного инфильтрата, повышенная плотность тканей и плотные рубцы в послеоперационной зоне по данным лучевых методов исследования, коррелирующие с показателями иммунологических маркеров крови. Применение модифицированного метода аутопластики имеет большой потенциал в современной герниологии, и это позволит исключить осложнения, возникающие при применении синтетических эндопротезов.