Аннотация
Introduction. Knowledge of risk factors, progression mechanisms, and early predictors of chronic kidney disease (CKD) in children will help prevent the development of распишите аббревиатуру (ESRD) and forms the basis of a nephroprotective strategy. The aim: To determine the frequency of vit D deficiency in children with kidney pathology and to substantiate the role of vit D in the prediction and progression of CKD in children. Materials and methods: Clinical observational Case-Control study, the case group included 36 children from 0 to 17 years old inclusive with a diagnosis of chronic kidney disease (CKD), vitamin D disadvantage, who received treatment in the nephrology department of the Regional Children's Clinical Hospital. The control group included 54 children from 0 to 17 years old inclusive with a diagnosis of CКD with vitamin D disadvantage and \or with normal vitamin D content. Results: n the case group, a naturally strong inverse relationship between vit D levels and arterial hypertension, sweating, irritability, edema, fatigue, and decreased appetite revealed. Correlation analysis showed an inverse relationship of average strength between vit D levels and laboratory indicators such as proteinuriа, urinаry syndromе, there is an inverse relationship of weak strength between vit D levels and сoncomitant diseases. Conclusions: The main causes of the development of chronic kidney disease in children have been identified: UTI is complicated by urinary syndromе - 59%, congenital malformations - 24%, glomerulаr diseases - 17%. Significant features of the clinical course were determined: arterial hypotension syndrome - 32%; arterial hypertension syndrome – 3O.1%; left ventricular hypertrophy - 38.2%; anemia - 50.7%; increased uric acid in the blood - 38.4%; secondary hyperparathyroidism - 41.1%. In children of the main group, there is a strong direct relationship betwixt the level of vit D and GFR, vit D levels and the stage of CKD. Введение. Знание факторов риска, механизмов прогрессирования, ранних предикторов ХБП у детей будут способствовать предупреждению развития тХПН и составляет основу нефропротективной стратегии. Цель: определить частоту встречаемости дефицита витамина D у детей с патологией почек и обосновать роль витамина D в прогрессировании и прогнозировании ХБП у детей. Методы. Клиническое обсервационное исследование Случай-Контроль, в группу случая включены 36 детей от 0 до 17 лет включительно с диагнозом хроническая болезнь почек (ХБП), имеющие дефицит витамина D, получивших лечение в отделении нефрологии Областной детской клинической больницы. В группу контроля включены 54 детей от 0 до 17 лет включительно с диагнозом ХБП с недостаточностью уровня витамина D и или с нормальным содержанием витамина D. Результаты исследования В группе случай выявлена закономерно сильная обратная взаимосвязь между уровнем витамина D и артериальной гипертензией, потливостью, раздражительностью, отеками, утомляемостью, снижением аппетита. Корреляционный анализ показал обратную связь средней силы между уровнем витамина D и такими лабораторными показателями, как протеинурия, мочевой синдром, отмечается обратная связь слабой силы между показателем витамина D и сопутствующими заболеваниями. У детей контрольной группы также прослеживается сильная прямая связь между уровнем витамина D и СКФ, уровнем витамина D и стадией ХБП, корреляционный анализ показал обратную связь средней силы между уровнем витамина D и такими клиническими проявлениями, как отеки, раздражительность, утомляемость, артериальная гипертензия, снижение аппетита. Заключение Определены значимые особенности клинического течения: синдром артериальной гипотензии - 32%; синдром артериальной гипертензии - 30,1%; гипертрофия левого желудочка - 38,2%; анемия- 50,7%; повышение мочевой кислоты в крови - 38,4%; вторичный гиперпаратиреоидизм - 41,1%. Установлено, дефицит витамина D нарастает от стадии к стадии, при этом выявляется у 52% детей на второй стадии, и достигает максимума дефицита на пятой стадии, снижаясь в 10 раз. Өзектілігі Балалардағы созылмалы бүйрек ауруының (СБА) қауіп факторларын, прогрессия тетіктерін, ерте болжаушыларын білу (терминальды созылмалы бүйрек жекіліксіздігі) тСБЖ дамуының алдын алуға ықпал етеді және нефропротективті стратегияның негізін құрайды. Мақсаты: бүйрек патологиясы бар балаларда D дәрумені тапшылығының жиілігін анықтау және балалардағы созылмалы бүйрек ауруының прогрессиясы мен болжауындағы D витаминінің рөлін негіздеу. Материалдар мен әдістері. Клиникалық жағдай - бақылау зерттеуін, облыстық балалар клиникалық ауруханасының нефрология бөлімшесінде ем алған, Д витаминінің тапшылығы бар СБА диагнозы қойылған 0-ден 17 жасқа дейінгі 36 бала кіреді. Бақылау тобына 0 ден 17 жасқа дейінгі соның ішінде СБА диагнозымен қоса D дәрумені жеткіліксіз және\немесе қалыпты D дәрумені бар 54 бала кірді. Зерттеу нәтижелері. Біздің зерттеуімізде D дәрумені деңгейі мен артериялық гипертензия, тершеңдік, ашуланшақтық, ісіну, шаршау, тәбеттің төмендеуі арасындағы табиғи күшті кері байланыс анықталды. Жағдай тобында D дәрумені деңгейі мен артериялық гипертензия, тершеңдік, ашуланшақтық, ісіну, шаршау, тәбеттің төмендеуі арасындағы табиғи күшті кері байланыс анықталды. Корреляциялық талдау D дәрумені деңгейі мен протеинурия, зәр шығару синдромы сияқты зертханалық көрсеткіштер арасындағы орташа күштің кері байланысын көрсетті, D дәрумені көрсеткіші мен қатар жүретін аурулар арасында әлсіз күштің кері байланысы байқалды. Бақылау тобындағы балаларда D дәрумені мен GFR деңгейі, D дәрумені деңгейі мен ҚҚСД сатысы арасындағы күшті тікелей байланыс байқалады, корреляциялық талдау D дәрумені деңгейі мен ісіну, тітіркену, шаршау, артериялық гипертензия, тәбеттің төмендеуі сияқты клиникалық көріністер арасындағы орташа күшті кері байланысты көрсетті. Қорытынды. Клиникалық ағымның маңызды ерекшеліктері анықталды: артериялық гипотензия синдромы-32%; артериялық гипертензия синдромы - 30,1%; сол жақ қарыншаның гипертрофиясы - 38,2%; анемия - 50,7%; қандағы зәр қышқылының жоғарылауы - 38,4%; қайталама гиперпаратиреоидизм - 41,1%. Д витаминінің жетіспеушілігі кезеңнен кезеңге дейін артады, ал екінші сатыдағы балалардың 52% - у анықталады және бесінші сатыдағы тапшылықтың максимумына жетеді, 10 есе төмендейді.