Аннотация
диафизарные переломы, большеберцовая кость, лечение. diaphyseal fractures, tibia, treatment. диафизарлы сынықтар, асықты жілік, емдеу. Relevance. Fractures of the shin bones, according to various data, occupy the first place, making up from 13 to 21.4% of all injuries of the musculoskeletal system, or 64.3 - 70% of fractures of the lower limbs. The frequency of diaphyseal fractures of the bones of the leg is 26-32 cases per 100,000 population per year. Purpose: The study and analysis of literary data by a study of domestic and foreign authors for the treatment of diaphyseal fractures of the lower leg bones. Search strategy. A systematic search for scientific information was conducted in the databases of Google Scholar, eLibrary.ru, PubMed, Cyberleninka, as well as the "manual method". Search depth was 40 years, from 1967 to 2017. About 50,000 sources were found in Russian and 525,000 in English where all fractures of the bones of the leg were described, of which about 7,800 and 118,000 comprised only diaphyseal fractures, respectively. We analyzed the indications and contraindications, the advantages and disadvantages of the proposed methods for the treatment of diaphyseal fractures of the shin bones. Inclusion criteria: systematic reviews, full articles, results of a clinical randomized and non-randomized study. Exclusion criteria: advertising articles, articles in newspapers, summaries of reports, private messages. Search results:2 approaches to the conservative treatment of such injuries were noted. In addition to conservative treatment in recent decades, extrafocal transosseous osteosynthesis has been widely used in trauma surgery. This method provides rigid retention of bone fragments even in cases where other technologies cannot be applied. Plateau osteosynthesis by tibial diaphysis plates is considered less acceptable than on other segments, due to some peculiarities of the tibia. Intraosseous osteosynthesis is a generally accepted standard in the treatment of diaphyseal fractures of the long bones, despite such negative effects as endosteal necrosis and systemic fat embolism. Өзектілігі. Әр түрлі деректер бойынша сирақ сүйектерінің сынықтары 13 тен 21,4 % ға дейін құрап, барлық тірек-қимыл жүйесінің жарақаттарының алғашқы орынын немесе аяқ сүйектерінің сынықтарының64,3 – 70% ын құрайды. Сирақ сүйектерінің сынықтары100000 адамға шаққанда26-32 адам жиілігін құрап отыр. Мақсаты: Сирақ сүйектерінің сынықтарын емдеудегі отандық және шетелдік ғалымдардың әдебиеттерін оқу және талдау. Ізденіс стратегиясы: Ғылымиинформациялардың жүйелі ізденісі Google Scholar, eLibrary.ru, PubMed, Сyberleninka базаларында және де қолмен жүргізілді. Ізденіс тереңділігі 1967 жылдан 2017 жылға дейін 40 жылды құрады. Ізденіс барысында табылған сирақ сүйектерінің барлық сынықтары туралы жазылған50 000 орыс тіліндегі және 525 000 ағылшын тіліндегі әдебиеттердің ішінде 7800 және 118 000 әдебиеттер ғана сирақ сүйектерінің диафизінің сынығына арналған болды. Біз сирақ сүйектерінің сынықтары кезінде қолданылатын барлық ем түрлерінің көрсеткіштері мен қарсы көрсеткіштерін, артықшылықтары мен кемшіліктерін талдадық. Қосукритериилері: жүйелі шолулар, толық түрдегі мақалалар, клиникалық рандомизирленген және рандомизирленбеген зерттеулердің түрлері. Алу критериилері: жарнамалық мақалалар, газеттердегі мақалалар, баяндама тұжырымдары, жеке хаттамалар. Ізденіс қорытындысы: Сирақ сүйектерінің сынықтарын консервативті түрде емдеуде екі түрлі бағыт арқылы ем жүргізуге болатындығы анықталды. Соңғы жылдары консервативті емнен басқа травматологияда сирақ сүйектерінің сынықтарын сүйек арқылы ошақтан тысостеосинтез кеңінен қолданылуда. Аталған әдіс осындай сынықтар кезінде басқа ем әдістерін қолдануға мүмкіндік болмаған жағдайда да сынықтардың тұрақтылығын мықты сақтауға мүмкіндік береді. Сирақ сүйектерінің басқа сегменттерден анатомиялық ерекшеліктерінебайланысты сүйекүстілік остеосинтез қолдануға мүмкіндік аз болып табылады. Эндостальді некроз бен жүйелі майлы эмболия сияқты асқынулары болуына қарамастан сүйекішілік остеосинтез ұзын түтікшелі сүйектердің сынықтарының емі кезінде қолданылатын жалпы қабылданғанстандарт болып есептеледі.