Аннотация
Актуальность: Проанализирован опыт применения четырехкомпонентной модели педагогического дизайна (4C/ID) на кафедре оториноларингологии в учебном процессе резидентуры по специальности оториноларингология. Цель: Оценить эффективность внедрения методики 4C/ID в образовательный процесс резидентов-оториноларингологов. Материалы и методы: В исследовании приняли участие 37 резидентов-оториноларингологов. Для оценки эффективности методики 4C/ID использовался метод онлайн-анкетирования по специально разработанной анкете. Категориальные переменные анализировали путем вычисления доли (в процентах) каждого значения. При нормальном распределении данных использовали среднее арифметическое (М) и стандартное отклонение (SD) с применением Microsoft Excel 2013. Количественная переменная оценивалась по десятибалльной шкале до и после внедрения методики. Достоверность различий оценивалась с помощью непараметрического критерия Вилкоксона. Различия считались статистически значимыми при p < 0,05. Результаты: После внедрения методики 4C/ID значительно выросла субъективная оценка интереса к обучению (91,9%), качества знаний (97,3%), взаимодействия с преподавателем (89,2%) и уровня сформированных навыков. Средняя оценка практических навыков возросла с 6,05 ± 2,11 до 9,14 ± 1,25. Различия статистически значимы (p = 0,0000016, критерий Вилкоксона). Выводы: Модель 4C/ID является эффективным инструментом развития практических навыков резидентов-оториноларингологов и рекомендуется к внедрению в систему последипломного медицинского образования. Background: This study analyzes the experience of implementing the Four-Component Instructional Design model (4C/ID) in the educational process of the Department of Otorhinolaryngology within the residency program. Aim: To assess the effectiveness of the 4C/ID model in the educational process of otorhinolaryngology residents. Materials and Methods: The study involved 37 otorhinolaryngology residents. An online questionnaire was used to assess effectiveness. Categorical variables were analyzed as percentages. For normally distributed data, mean (M) and standard deviation (SD) were calculated using Microsoft Excel 2013. Quantitative variables were assessed on a ten-point scale before and after implementation. Statistical significance was evaluated using the non-parametric Wilcoxon test (p < 0.05). Results: Following implementation, subjective assessment of interest in learning (91.9%), perceived knowledge quality (97.3%), interaction with the instructor (89.2%), and practical skill development increased significantly. Mean practical skills score rose from 6.05 ± 2.11 to 9.14 ± 1.25 (p = 0.0000016, Wilcoxon test). Conclusion: The 4C/ID model is an effective tool for developing practical skills in otorhinolaryngology residents and is recommended for implementation in postgraduate medical education. Өзектілігі: Оториноларингология мамандығы бойынша резидентураның оқу процесінде оториноларингология кафедрасында педагогикалық дизайнның төрт компонентті моделін (4C/ID) қолдану тәжірибесі талданды. Мақсаты: Резидент-оториноларингологтардың білім беру процесінде 4C/ID әдістемесін енгізудің тиімділігін бағалау. Материал және әдістер: Зерттеуге 37 резидент-оториноларинголог қатысты. Педагогикалық дизайнның (4C/ID) төрт компонентті моделі әдістемесінің тиімділігін бағалау үшін арнайы сауалнама бойынша on-line сауалнама жүргізу әдісі пайдаланылды. Айырмашылықтардың маңыздылығы Вилкоксонның параметрлік емес критерийі арқылы бағаланды (p < 0,05). Нәтижелері: 4C/ID әдістемесін енгізгеннен кейін оқытуға қызығушылық (91,9%), білім сапасы (97,3%), оқытушымен өзара іс-қимыл (89,2%) және практикалық дағдылардың қалыптасу деңгейі едәуір өсті. Практикалық дағдылардың орташа бағасы 6,05 ± 2,11-ден 9,14 ± 1,25-ке дейін өсті (p = 0,0000016). Қорытынды: 4C/ID моделі оториноларингология резиденттерінің практикалық дағдыларын дамытудың тиімді құралы болып табылады және жоғары оқу орнынан кейінгі медициналық білім беру жүйесіне енгізу үшін ұсынылады.