Аннотация
Мақалада Ресей мен Түркияның Саха (Якутия) Республикасына қатысты жұмсақ күш стратегияларының салыстырмалы талдауы қарастырылады. Зерттеу мәдени және әлеуметтік желілердегі тәжірибелерге, институционалдық тетіктерге және геосаяси бәсекелестік жағдайында саха халқының бірегейлігін қалыптастыратын символикалық нарративтерге шоғырланады. Ресей перифериялық халықтарды «көпұлтты мемлекет» шеңберінде біріктіруге ұмтылса, Түркия ТҮРКСОЙ, ТИКА (Түрік ынтымақтастық және үйлестіру агенттігінің қызметі) аясында білім беру бастамалары арқылы түркі өркениетінің ынтымақтастығы тұжырымдамасын алға ілгерілетуде. Әлеуметтік желілердегі медиаға ерекше назар аударылады, өйткені онда бірегейліктің балама бейнелері қалыптасып, төменнен басталатын қоғамдық дипломатия тәжірибелерін дамытады. Салыстырмалы талдау Саха Республикасының интеграциялық және пантүркістік дискурстардың бәсекелестік алаңына айналыпкеле жатқанын, ал жергілікті қауымдастықтар мәдени өзін-өзі бекітудің белсенді субъектілері ретінде әрекет ететінін көрсетеді. Мақалада сондай-ақ Қазақстан үшін салыстырмалы қорытындылар жасауға мүмкіндік беретін жұмсақ күш пен мәдени дипломатия туралы қазақстандық зерттеулерге шолу жасалады. Жергілікті қауымдастықтарды қолдауға, әлеуметтік желілердегі бастамаларға және лингвистикалық әртүрлілікті сақтауға негізделген мәдени дипломатия дипломатияның өзіндік стратегиясын әзірлеу қажеттілігі туындалды. Алынған нәтижелер постимпериялық жұмсақ күш динамикасы туралы түсінікті кеңейтеді және Еуразиядағы бірегейліктердің күшейіп келе жатқан бәсекелестігі жағдайында Қазақстанның мәдени саясатын дамытудың аналитикалық негізін қалыптастырады.