Аннотация
Introduction. The problem of infectious complications of urological interventions for urolithiasis is very relevant today. This is primarily due to the sharply increased number of endoscopic interventions in recent years, the uncontrolled use of antibiotics, and the increasingly significant growth of so-called multidrug-resistant strains of microorganisms. Purpose of the study: to determine the main infectious complications of urological interventions for urolithiasis Search strategy: A literature review of publications from the past 10 years was conducted in the PubMed, CyberLeninka, and Google Scholar databases. The main keywords included: urolithiasis, infectious complications, antibiotic resistance, and postoperative complications. Results:Wehavereviewedtheliteratureonthistopic. Currently, scientists distinguish two main ways of penetration of microorganisms into the urinary tract: endogenous and exogenous ways.With an exogenous route of infection, the sources of UTIs are patients with purulent-septic forms of urogenital and other surgical diseases, bacteria carriers among patients and medical personnel. With the endogenous route of infection, pathogenic microorganisms penetrate the urinary tract from closely located organs (often the pelvic organs): vagina, rectum. Often, infectious complications occur at the hospital stage in patients who have undergone surgical interventions or diagnostic manipulations, including for urolithiasis. The management of patients with similar nosocomial infections of the genitourinary system (NIMPS) and infections of the surgical field (IOP) is quite difficult, since their causative agents, as a rule, are gram-negative microorganisms with increased resistance to antimicrobial drugs. Conclusions.According to many researchers, the frequency of infectious and inflammatory complications after endoscopic interventions for urolithiasis depends on many factors, the main of which are the presence of an initial urinary tract infection. Therefore, patients with baseline BMI, intra- and postoperative complications during endoscopic interventions for urolithiasis should be carefully analyzed, taking into account all the risks of surgical intervention.This review of the literature touches upon the main points in the infection pathway, the main pathogens and various approaches to the treatment and prevention of infectious complications of urological interventions for urolithiasis. Введение. Проблема инфекционных осложнений урологических вмешательств по поводу мочекаменной болезни на сегодняшний день очень актуальна. Связано это в первую очередь, с резко возросшим за последние годы, количеством эндоскопических вмешательств, бесконтрольным приемом антибиотиков, все более значительным ростом, так называемых, полирезистентных штаммов микроорганизмов. Все это делает борьбу с послеоперационной инфекцией сложнее из года в год. Цель исследования: определить основные инфекционные осложнения урологических вмешательств по поводу мочекаменной болезни Стратегия поиска: Был проведен обзор литературы за последние 10 лет в базах данных PubMed, CyberLeninka и GoogleScholar. Ключевые запросы: мочекаменная болезнь, инфекционные осложнения, антибиотикорезистентность, послеоперационные осложнения. Результаты. В настоящее время, учеными выделяются два основных пути проникновения микроорганизмов в мочевыделительный тракт: эндогенный и экзогенный пути. При экзогенном пути инфицирования источниками ИМВП являются больные с гнойно-септическими формами урогенитальных и других хирургических заболеваний, бактерионосители среди пациентов и медицинского персонала. При эндогенном пути занесения инфекции патогенные микроорганизмы проникают в мочевыводящие пути из близко расположенных органов (зачастую органы малого таза): влагалища, прямой кишки. В свою очередь, уролитиаз почти всегда протекает в связке с инфекциями мочеполовой системы (ИМПС) или, которые могут быть как причиной, так и следствием мочекаменной болезни. Часто, инфекционные осложнения возникают на госпитальном этапе у пациентов, перенесших хирургические вмешательства или диагностические манипуляции, в том числе и по поводу уролитиаза. Ведение пациентов с подобными нозокомиальными инфекциями мочеполовой системы (НИМПС) и инфекциями операционного поля (ИОП) достаточно сложно, так как их возбудителями, как правило, являются грамотрицательные микроорганизмы с повышенной резистентностью к антимикробным препарата. Выводы. По мнению многих исследователей, частота инфекционно-воспалительных осложнений после эндоскопических вмешательств по поводу уролитиаза зависит от множества факторов, основными из которых являются наличие исходной инфекции мочевых путей. Поэтому больных с наличием исходной ИМТ, интра- и послеоперационными осложнениями при выполнении эндоскопических вмешательств по поводу уролитиаза следует тщательно анализировать, учитывая все риски оперативного вмешательства. В данном обзоре литературы затронуты основные моменты в пути инфицирования, основные возбудители и различные подходы к лечению и профилактике инфекционных осложнений урологических вмешательств по поводу мочекаменной болезни Кіріспе. Урологиялықараласудыңинфекциялықасқынуларымәселесібүгінгікүніөтеөзекті. Бұл, еңалдымен, соңғыжылдарыэндоскопиялықараласуларсаныныңкүртартуы, антибиотиктерді бақылаусызқолданужәнемикроорганизмдердіңкөпдәрігетөзімдіштаммдарыныңайтарлықтайөсуінебайланысты. Зерттеу мақсаты: урологиялықараласудыңнегізгіинфекциялықасқынуларынанықтау. Іздеу стратегиясы: Соңғы 10 жылдағыжарияланымдарға PubMed, CyberLeninka жәнеGoogle Scholar дерекқорларыніздеу жүргізілді. Негізгііздеусұраулары: уролитияз, инфекциялықасқынулар, антибиотиккетөзімділікжәнеоперацияданкейінгіасқынулар. Әдістері: Біз осы тақырыпбойыншаәдебиеттердіқарастырдық. Қазіргіуақыттағалымдармикроорганизмдердіңзәршығаружолынаенуініңекінегізгіжолынажыратады: эндогендікжәнеэкзогендікжолдар. Нәтижелері: ИнфекцияныңэкзогендікжолыкезіндеЖЖИкөздерінесеп-жынысжәнебасқахирургиялықаурулардыңіріңді-септикалықтүрлеріменауыратыннауқастар, науқастарменмедицинақызметкерлеріарасындабактериятасымалдаушыларболыптабылады. Инфекцияныңэндогендікжолыарқылыпатогендікмикроорганизмдерзәршығаружолынажақынорналасқанмүшелерден (көбінесе жамбас мүшелерінен) енеді: қынаптан, тікішектен.Көбінесеинфекциялықасқынулархирургиялықараласуларданнемеседиагностикалықманипуляцияларданөткеннауқастарда, соныңішіндеуролитиядаауруханасатысындапайдаболады. Несеп-жынысжүйесінің (NIMPS) ұқсас ауруханаішілік инфекциялары жәнехирургиялықөрісинфекциялары (IOP) барнауқастардыемдеуөтеқиын, өйткеніолардыңқоздырғыштары, әдетте, микробқақарсыпрепараттарғатөзімділігіжоғарыграм-терісмикроорганизмдерболыптабылады. Қорытындылар. Көптеген зерттеушілердіңпікірінше, уролитияғаарналғанэндоскопиялықараласуданкейінинфекциялықжәнеқабынуасқынуларыныңжиілігікөптегенфакторларғабайланысты, олардыңнегізгілерізәршығаружолдарыныңбастапқыинфекциясыныңболуы. Сондықтанбастапқы BMI бар емделушілерге, уролитияғаарналғанэндоскопиялықараласуларкезіндеоперацияішілікжәнеоперацияданкейінгіасқынуларғахирургиялықараласудың барлықтәуекелдерінескереотырsп, мұқиятталдауқажет.Әдебиеттердің бұлшолуыинфекцияжолындағынегізгі сәттерді, негізгіпатогендердіжәнеуролитияғаарналғанурологиялықараласудыңинфекциялықасқынуларынемдеуменалдыналудыңәртүрлітәсілдерінқозғайды.