Аннотация
Introduction: Over the past 20 years, numerous studies have examined the state of the bronchopulmonary system in type 2 diabetes mellitus (T2DM), but findings remain inconsistent. Some researchers report decreased external respiratory function (ERF) linked to metabolic shifts and disease complications, while others associate it with vascular pathology. There is also evidence of increased pulmonary ventilation in diabetes. The implementation of optimal glucose-lowering therapies to prevent complications, including pulmonary issues, remains a key concern in modern medicine. The aim of the study is to evaluate the functional state of the external ventilation system in patients with type 2 diabetes mellitus in combination with coronary heart disease and obesity during treatment with repaglinide and metformin. Materials and Methods: A 3–3.5-year observational study included 120 patients. The effect of repaglinide or metformin on patients with diabetes and concomitant diseases such as coronary heart disease and obesity has been studied. The data was analyzed using the following methods: computer spirometry and fiber-optic bronchoscopy. Results: Patients with T2DM, especially those with IHD and obesity, showed both restrictive and obstructive pulmonary disorders, impaired gas exchange, and ventilation-perfusion mismatch. Repaglinide improved respiratory parameters, while metformin led to worsened spirometry indicators and increased bronchial resistance in most cases. Bronchoscopic findings confirmed nonspecific bronchial mucosal changes in 29.4% of patients. Conclusion: Bronchopulmonary impairments in T2DM are primarily due to reduced ERF and increased bronchial resistance. Repaglinide appears more effective than metformin or gliclazide in improving respiratory function. Введение: За последние 20 лет в многочисленных исследованиях изучалось состояние бронхолегочной системы при сахарном диабете 2 типа (СД2), но результаты остаются противоречивыми. Некоторые исследователи сообщают о снижении функции внешнего дыхания (ФВД), связанном с метаболическими сдвигами и осложнениями заболевания, в то время как другие связывают это с сосудистой патологией. Имеются также данные об усилении легочной вентиляции при сахарном диабете. Внедрение оптимальной сахароснижающей терапии для предотвращения осложнений, включая проблемы с легкими, остается ключевой задачей современной медицины. Целью исследования является оценка функционального состояния системы внешней вентиляции легких у пациентов с сахарным диабетом 2 типа в сочетании с ишемической болезнью сердца и ожирением на фоне лечения репаглинидом и метформином. Материалы и методы: В наблюдательном исследовании, продолжавшемся 3-3,5 года, приняли участие 120 пациентов. Было изучено влияние репаглинида или метформина на пациентов с сахарным диабетом и сопутствующими заболеваниями, такими как ишемическая болезнь сердца и ожирение. Полученные данные были проанализированы с использованием следующих методов: компьютерной спирометрии и волоконно-оптической бронхоскопии. Результаты: У пациентов с СД2, особенно с ИБС и ожирением, наблюдались как рестриктивные, так и обструктивные заболевания легких, нарушение газообмена и несоответствие вентиляции и перфузии. Репаглинид улучшал показатели дыхания, в то время как метформин в большинстве случаев приводил к ухудшению показателей спирометрии и повышению бронхиального сопротивления. Результаты бронхоскопии подтвердили неспецифические изменения слизистой оболочки бронхов у 29,4% пациентов. Заключение: Бронхолегочные нарушения при СД2 в первую очередь обусловлены снижением ФВД и повышением бронхиального сопротивления. Репаглинид, по-видимому, более эффективен в улучшении дыхательной функции, чем метформин или гликлазид. Кіріспе: соңғы 20 жылішіндекөптегензерттеулер 2 типтіқантдиабетіндегі (T2DM) бронхопульмональдыжүйеніңжағдайынзерттеді, бірақнәтижелерсәйкескелмейді. Кейбірзерттеушілерметаболизмніңөзгеруінежәнеаурудыңасқынуынабайланыстысыртқытынысалуфункциясының (ERF) төмендеуітуралыхабарлайды, албасқаларыонытамырлыпатологияменбайланыстырады. Сондай-аққантдиабетікезіндеөкпеніңжелдетілуініңжоғарылағанытуралыдеректербар. Асқынулардың, соныңішіндеөкпеауруларыныңалдыналуүшінглюкозанытөмендететін оңтайлыемдеуәдістеріненгізуқазіргімедицинаныңнегізгімәселесіболыпқалабереді. Зерттеудіңмақсаты - репаглинид пен метформинмен емдеу кезінде жүректіңишемиялықауруыменсеміздікпенбірге 2 типтіқантдиабетіменауыратыннауқастардасыртқы желдету жүйесініңфункционалдықжағдайынбағалау. Материалдар мен әдістер: 3-3, 5 жылдықбақылаузерттеуіне 120 пациент қатысты. Репаглинидтіңнемесеметформинніңқантдиабетіжәнежүректіңишемиялықауруыжәнесеміздіксияқтықатаржүретін аурулары бар науқастарғаәсерізерттелді. Деректеркелесіәдістерарқылыталданды: компьютерлікспирометрияжәнеталшықты-оптикалықбронхоскопия. Нәтижелер: T2DM бар емделушілерде, әсіресе ЖИА жәнесеміздікпенауыратыннауқастардаөкпеніңшектеушіжәнеобструктивті бұзылыстары, газалмасуыныңбұзылуыжәнежелдету-перфузиясәйкессіздігібайқалды. Репаглинидтынысалупараметрлерінжақсартты, алметформинспирометриякөрсеткіштерініңнашарлауынажәнекөпжағдайдабронхқатөзімділіктіңжоғарылауынаәкелді. Бронхоскопиялықзерттеулерпациенттердің 29,4% - ындабронхтыңшырыштықабығындағыспецификалықемесөзгерістердірастады. Қорытынды: T2DM-Дегі Бронхопульмональды бұзылулар, еңалдымен, ERF төмендеуінежәнебронхқатөзімділіктіңжоғарылауынабайланысты. Репаглинид метформинге немесе гликлазидке қарағандатынысалуқызметінжақсартудатиімдірекболыпкөрінеді.