Аннотация
Кіріспе. Акушерия және гинекология саласында соңғы жылдары босануға дайындықтың түрлі әдістері қолданылып келеді. Әр әдістің өзіндік артықшылықтары мен кемшіліктері бар.Сонымен қатар, бұл әдістерді өзара салыстыру аса маңызды, себебі жоспарланған босану түрі тікелей әйелдің денсаулығына, жаңа туған нәрестенің жағдайына және босанудың жалпы нәтижесіне әсер етеді. Зерттеудің мақсаты. Жүктіліктің 37-41 аптасында жатыр мойнын жетілдіру үшін қолданылатын преиндукция әдістерінің, соның ішінде механикалық (Фолей катетері), фармакологиялық (Е1 және Е2 простагландиндер) нәтижелерін салыстыру, тиімділігін бағалау. Материалдар мен әдістер. Зерттеу тобына 2024 жылдың қазан айынан-2025 жылдың ақпан айы аралығында Алматы қаласындағы №5 перзентханада(кафедраның клиникалық базасы)Қазақстан Республикасының Денсаулық сақтау министрлігінің 2023 жылғы клиникалық хаттамасына сәйкес преиндукция және индукция жүргізілген 107 жүкті әйел алынды. Зерттеу проспективті когорттық әдіс арқылы жүргізілді. Уақыттық өлшем ретінде босануға дайындықтың басталуынан баста,босану сәтіне дейінгі аралық алынды.Уақыт күн және сағат бойынша есептелді.Сонымен қатар,кейбір көрсеткіштер апталық жүктілік мерзімімен(гестациялық апта) белгіленді. Зерттеу барысында қиындықтар мен шектеулер туындамады. Жүкті әйелдер келесі топтарды құрды: І-топ простагландин Е1 (мизопростол) пероральды (n=44), ІІ-топ простагландин Е2 (динопростон гель) қынаптың артқы күмбезіне (n=33), ІІІ-топ Фолей катетерін цервикалды өзекке енгізу (n=30) қолданылды(перзентханада Клиникалық хаттамаға сәйкес 3 әдіс жасалынады). Нәтижелері. Босануға дайындық әдістерінің негізгі көрсеткіштері: жүктіліктің мерзімінен асуына бейімделу (жүктілік 41аптасы ± күн): І топ-57%, ІІ топ-76%, ІІІ топ-66,6% (*р<0.05), жүктілік кезіндегі гипертензиялық жағдайлар: І топ-32%, ІІ топ -15%, ІІІ топ-23,3% (* р<0.05), нәрестенің құрсақ ішілік өсуінің тежелуі: І топ-7%, ІІ топ -6%, ІІІ топ -6,67% (* р<0.05), су аздық: І топ -4%, ІІ топта-3%, ІІІ топ -3,4% (*р<0.05). Тиімділігі бойынша: мизопростол-86,4%, динопростон-88%, Фолей катетері-90%,Фолей+мизопростол комбинациясы-100 % нәтиже көрсетті. Осы әдістерді қолдану нәтижесінде, ең жиі асқынулар мизопростол тобында анықталды: ұрықтың қауіпті жағдайы (6,8%), босанғаннан кейінгі қан кету (9%) және босану әрекетінің әлсіздігі (6,8%). Қорытынды. Бұл зерттеу барысында жатыр мойнын дайындауда қолданылған простагландин Е2 (динопростон) және Фолей катетері әдістерінің қауіпсіздігі мен тиімділігі дәлелденді. Аталған әдістер табиғи жолмен босану көрсеткішін арттыруға оң әсер етіп, кесар тілігі арқылы босанудың жиілігін төмендетудің тиімді тәсілі ретінде қарастырылды. Введение. В последние годы в акушерстве и гинекологии применяются различные методы подготовки к родам. Каждый метод имеет свои преимущества и недостатки. Сравнительный анализ этих методов крайне важен, поскольку выбор способа родоразрешения напрямую влияет на здоровье женщины, состояние новорожденного и общие исходы родов. Цель исследования.Сравнение и оценка эффективности методов преиндукции для подготовки шейки матки на сроке беременности 37-41 недель, включая механический метод (катетер Фолея) и фармакологические методы (простагландины Е1 и Е2). Материалы и методы. В исследование были включены 107 беременных женщин, проходивших преиндукцию и индукцию родов в соответствии с клиническим протоколом Министерства здравоохранения Республики Казахстан от 2023 года, в период с октября 2024 по февраль 2025 года, на базе клиники кафедры – родильном доме №5 г. Алматы. Исследование проводилось в виде проспективного когортного наблюдения. Временной промежуток определялся с начала подготовки к родам до момента родоразрешения (в днях и часах). Некоторые показатели учитывались в неделях гестации. В ходе исследования не возникло трудностей и ограничений. Женщины были распределены на три группы:I группа – простагландин Е1 (мизопростол) перорально (n=44);II группа – простагландин Е2 (динопростон гель) во влагалищный свод (n=33);III группа – катетер Фолея, введённый в цервикальный канал (n=30) (В родильном доме данные три метода применяются в соответствии с клиническим протоколом.) Результаты.Основные показатели подготовки к родам: склонность к перенашиванию беременности (41 неделя ± дни) – I группа: 57%, II группа: 76%, III группа: 66,6% (*р<0,05); гипертензивные состояния при беременности – I группа: 32%, II группа: 15%, III группа: 23,3% (*р<0,05); задержка внутриутробного роста плода – I группа: 7%, II группа: 6%, III группа: 6,67% (*р<0,05); маловодие – I группа: 4%, II группа: 3%, III группа: 3,4% (*р<0,05). По эффективности: мизопростол – 86,4%, динопростон – 88%, катетер Фолея – 90%, комбинация катетер Фолея+мизопростол – 100%. При этом наибольшее количество осложнений было выявлено в группе мизопростола: угрожающие состояния плода (6,8%), послеродовое кровотечение (9%) и слабость родовой деятельности (6,8%). Выводы. В ходе исследования была доказана безопасность и эффективность методов подготовки шейки матки с использованием простагландина Е2 (динопростона) и катетера Фолея. Указанные методы положительно влияют на увеличение числа родов через естественные родовые пути и рассматриваются как эффективный способ снижения частоты кесарева сечения. Introduction. In recent years, various methods for labor preparation have been used in obstetrics and gynecology. Each method has its own advantages and disadvantages. Comparing these methods is very important since the planned mode of delivery directly affects the woman’s health, the condition of the newborn, and the overall birth outcomes. Objective. To compare and evaluate the effectiveness of preinduction methods used for cervical ripening at 37–41 weeks of pregnancy, including mechanical (Foley catheter) and pharmacological (prostaglandins E1 and E2) methods. Materials and Methods. The study included 107 pregnant women who underwent preinduction and induction of labor in accordance with the clinical protocol of the Ministry of Health of the Republic of Kazakhstan (2023), between October 2024 and February 2025, at the clinical base of the department – Maternity Hospital No. 5, Almaty. The study was conducted as a prospective cohort study. The time interval was measured from the beginning of labor preparation to the moment of delivery (in days and hours). Some indicators were recorded in weeks of gestation. No difficulties or limitations arose during the study. The women were divided into three groups: Group I – prostaglandin E1 (misoprostol) orally (n=44); Group II – prostaglandin E2 (dinoprostone gel) applied to the posterior vaginal fornix (n=33); Group III – Foley catheter inserted into the cervical canal (n=30) (These three methods are applied in the maternity hospital in accordance with the clinical protocol.) Results. Key indicators of labor preparation were as follows: tendency for post-term pregnancy (41 weeks ± days): Group I – 57%, Group II – 76%, Group III – 66.6% (*p<0.05); hypertensive conditions during pregnancy: Group I – 32%, Group II – 15%, Group III – 23.3% (*p<0.05); intrauterine growth restriction: Group I – 7%, Group II – 6%, Group III – 6.67% (*p<0.05); oligohydramnios: Group I – 4%, Group II – 3%, Group III – 3.4% (*p<0.05). (*Note: *p<0.05 was considered statistically significant). Effectiveness rates were: misoprostol – 86.4%, dinoprostone – 88%, Foley catheter – 90%, and the combination of Foley catheter + misoprostol showed 100% effectiveness. The highest rate of complications was observed in the misoprostol group: fetal distress (6.8%), postpartum hemorrhage (9%), and weak labor activity (6.8%). Conclusion. This study demonstrated the safety and effect The study demonstrated the safety and effectiveness of prostaglandin E2 (dinoprostone) and Foley catheter methods for cervical ripening. These methods positively contribute to increasing the rate of vaginal deliveries and are considered effective approaches to reducing the frequency of cesarean sections.