Аннотация
В условиях климатической нестабильности и растущей частоты опасных природных явлений устойчивость продовольственной системы Казахстана подвергается всѐ более серьѐзным угрозам. Настоящая статья представляет регионализированный анализ климатических рисков, их воздействия на агропродовольственное производство и потенциала зелѐной экономики как инструмента адаптации. На основе трѐх аналитических таблиц систематизированы данные о динамике опасных природных явлений за 2010–2023 гг., уязвимости регионов с учѐтом их аграрной специализации, а также представлены адаптационные механизмы, применимые в рамках зелѐного перехода. Особое внимание уделено связи между типом климатических стрессов (засухи, паводки, опустынивание, температурные колебания) и рисками для продовольственной безопасности (снижение урожайности, потеря биоценности, дестабилизация логистики). Показано, что интеграция инструментов зелѐной экономики — включая водосберегающие технологии, агробиоразнообразие, восстановление почв и локализацию продовольственных цепочек — является критически важным условием устойчивого развития сельского хозяйства Казахстана. Представленные выводы могут быть использованы в проектировании аграрной стратегии адаптации к климатическим изменениям и в разработке программ устойчивого агропроизводства. Климаттың тұрақсыздығы мен қауіпті табиғи құбылыстардың жиілігінің артуы жағдайында Қазақстанның азық-түлік жүйесінің тұрақтылығы барған сайын күрделі қауіптерге ұшырауда. Осы мақалада климаттық тәуекелдердің өңірлік талдауы, олардың агроазық-түлік өндірісіне әсері және бейімделу құралы ретінде жасыл экономиканың әлеуеті қарастырылады. Үш аналитикалық кесте негізінде 2010–2023 жылдар аралығындағы қауіпті табиғи құбылыстардың серпіні, өңірлердің аграрлық мамандануын ескере отырып, олардың осалдығы жүйелендіріліп, жасыл ауысу шеңберінде қолдануға болатын бейімделу тетіктері ұсынылады. Климаттық күйзелістердің (құрғақшылық, су тасқыны, шөлейттену, температура ауытқуы) түрлері мен азық-түлік қауіпсіздігіне (өнімділіктің төмендеуі, биоқұндылықтың жоғалуы, логистиканың тұрақсыздығы) төнетін қауіптер арасындағы байланысқа ерекше назар аударылған. Су үнемдейтін технологиялар, агробиоалуантүрлілік, топырақты қалпына келтіру және азықтүлік тізбектерін жергілікті деңгейде ұйымдастыру сияқты жасыл экономиканың құралдарын біріктіру Қазақстан ауыл шаруашылығының орнықты дамуы үшін шешуші фактор болып табылады. Ұсынылған тұжырымдар климаттың өзгеруіне бейімделу бойынша аграрлық стратегияны әзірлеу мен орнықты агроөндіріс бағдарламаларын жобалауда қолданылуы мүмкін. In the context of climate instability and the increasing frequency of hazardous natural events, the resilience of Kazakhstan’s food system faces growing threats. This article presents a regionalized analysis of climate risks, their impact on agri-food production, and the potential of the green economy as an adaptation tool. Based on three analytical tables, the article systematizes data on the dynamics of hazardous natural events from 2010 to 2023, the vulnerability of regions considering their agricultural specialization, and outlines adaptation mechanisms applicable within the framework of the green transition. Special attention is given to the link between types of climate stressors (droughts, floods, desertification, temperature fluctuations) and food security risks (yield decline, loss of biodiversity value, logistics disruption). It is shown that integrating green economy tools — including watersaving technologies, agrobiodiversity, soil restoration, and localization of food chains — is a critical condition for the sustainable development of agriculture in Kazakhstan. The findings presented can be used in designing agricultural adaptation strategies to climate change and in developing sustainable agri-production programs.