Аннотация
Әр бір азаматтың тұрғын үйге деген құқығы Қазақстан Республикасының Конституциясымен бекітілген және ол ұлттық қауіпсіздікті қамтамасыз етудегі ерекше рөлін ескере отырып әскери қызметшілерге де қолданылады. Бұл санаттағы азаматтар тұрғын үй құқықтарын жүзеге асыруда ерекше көзқарасты талап етеді, себебі олардың қызметінің ерекшеліктері, оның ішінде қызмет орнының жиі ауысуы, тұрғылықты жерді таңдаудағы шектеулер және еңбек жағдайларының өзгешелігі ескерілуі қажет. Мақалада Қазақстан Республикасындағы әскери қызметшілердің тұрғын үймен қамтамасыз етудің құқықтық реттелуі қарастырылады, соның ішінде Қазақстан Республикасының Конституциясы, «Әскери қызмет және әскери қызметшілердің мәртебесі туралы» заң, сондай-ақ заңға тәуелді актілер мен мемлекеттік қолдау бағдарламалары талданады. Әскери қызметшілердің тұрғын үй құқықтарын жүзеге асырудың негізгі түрлері зерттеледі, олар: қызметтік тұрғын үй беру, тұрғын үй бағдарламаларына қатысу және жинақтық-ипотекалық жүйе механизмдері. The Constitution of the Republic of Kazakhstan guarantees the right of every citizen to housing, which also applies to military personnel, taking into account their special role in ensuring national security. This category of citizens requires a special approach to the realization of housing rights, linked to the specifics of their service, including frequent changes in the place of deployment, restrictions on the freedom to choose a place of residence, and special working conditions. The article examines the legal regulation of housing provision for military personnel in Kazakhstan, including the provisions of the Constitution of the Republic of Kazakhstan, the Law "On Military Service and the Status of Military Personnel," as well as subordinate acts and government support programs. The main forms of realization of housing rights for military personnel are explored: the provision of official housing, participation in housing programs, and the mechanisms of the accumulation and mortgage system. Конституция Республики Казахстан закрепляет право каждого гражданина на жилище, что распространяется и на военнослужащих, учитывая их особую роль в обеспечении национальной безопасности. Данная категория граждан требует специального подхода к реализации жилищных прав, связанного с особенностями их службы, включая частую смену место дислокации, ограничение в свободе выбора места жительства и особые условия труда. В статье рассматривается правовое регулирование обеспечения военнослужащих жильем в Казахстане, включая нормы Конституции Республики Казахстан, Закон, «О воинской службе и статусе военнослужащих», а так же подзаконные акты и программы государственной поддержки. Исследуются основные формы реализации жилищных прав военнослужащих: предоставление служебного жилья, участие в жилищных программах и механизмы накопительной-ипотечной системы.