Аннотация
Введение. Рак молочной железы стал наиболее часто диагностируемым раком в мире в 2020 году, по оценкам, 2,26 миллиона новых случаев. В Казахстане рак молочной железы занимает первое место среди впервые диагностированных видов рака, с 5101 случаем из 39 077 в 2022 году. Радикальная мастэктомия остается наиболее распространенным хирургическим вмешательством, но возникающие физические и психологические последствия значительно влияют на качество жизни пациентов. Реконструкция молочной железы необходима для восстановления физического и эмоционального благополучия, однако ее внедрение в Казахстане остается ограниченным. Цель. Сравнить мировые методы реконструкции молочной железы и оценить их применимость и актуальность в Казахстане. Стратегия поиска. Обзор литературы был проведен с использованием баз данных Web of Science и PubMed. Глубина поиска составила 5 лет. Методы реконструкции были разделены на три группы: (1) тканевые имплантаты, (2) лоскуты на ножке и (3) микрохирургические свободные лоскуты. Методы сравнивались на основе простоты внедрения, экономической целесообразности, времени реабилитации, требований к навыкам, онкологической безопасности и применимости в региональных больницах. Результаты.Тканевые имплантаты обеспечивают более короткое время операции и восстановления, но несут в себе такие риски, как капсулярная контрактура, смещение имплантата и более высокие показатели инфицирования, особенно после лучевой терапии. Лоскуты на ножке, включая торакодорсальные и TRAM-лоскуты, обеспечивают надежную васкуляризацию и достаточный объем ткани, но связаны с заболеваемостью донорской зоны. Свободные лоскуты, особенно DIEP, обеспечивают превосходные эстетические результаты, но требуют передовых микрохирургических навыков и более длительного времени операции. Экономический анализ выявил более высокие затраты на реконструкцию на основе имплантата по сравнению с лоскутными методами. Вывод. Каждый метод реконструкции груди имеет определенные преимущества и ограничения. Реконструкция на основе имплантата быстрее, но дорогостоящая и подвержена осложнениям. Лоскуты на ножке надежны и экономически эффективны, в то время как свободные лоскуты обеспечивают наилучшие эстетические результаты, но требуют специализированных знаний. Региональные больницы в Казахстане должны сосредоточиться на развитии инфраструктуры и обучающих программ для обеспечения оптимальных услуг по реконструкции груди. Introduction.Breast cancer was the most frequently diagnosed cancer worldwide in 2020, with an estimated 2.26 million new cases. In Kazakhstan, breast cancer ranks first among newly diagnosed cancers, with 5,101 cases out of 39,077 in 2022. Radical mastectomy remains the most common surgical intervention, but the resulting physical and psychological consequences significantly affect patients' quality of life. Breast reconstruction is essential to restore physical and emotional well-being, yet its implementation in Kazakhstan remains limited. Objective. To compare global breast reconstruction methods and assess their applicability and relevance in Kazakhstan. Search strategy: A literature review was conducted using Web of Science and PubMed. Глубина поиска составила 5 лет. Reconstruction methods were divided into three groups: (1) tissue implants, (2) pedicle flaps, and (3) microsurgical free flaps. The methods were compared based on ease of implementation, cost effectiveness, recovery time, skill requirements, oncologic safety, and applicability to regional hospitals. Results.Tissue implants provide shorter operative and recovery times but carry risks such as capsular contracture, implant migration, and higher infection rates, especially after radiation therapy. Pedicle flaps, including thoracodorsal and TRAM flaps, provide robust vascularization and sufficient tissue volume but are associated with donor site morbidity. Free flaps, especially DIEP, provide superior aesthetic results but require advanced microsurgical skills and longer operative times. Economic analysis revealed higher costs for implant-based reconstruction compared to flap-based methods. Conclusion.Each breast reconstruction method has specific advantages and limitations. Implant-based reconstruction is faster but is expensive and prone to complications. Pedicle flaps are reliable and cost-effective, while free flaps provide the best aesthetic results but require specialized knowledge. Regional hospitals in Kazakhstan should focus on developing infrastructure and training programs to provide optimal breast reconstruction services. Кіріспе. Сүт безі қатерлі ісігі 2020 жылы әлемдегі ең жиі диагноз қойылған қатерлі ісік болды, шамамен 2,26 миллион жаңа жағдай. Қазақстанда сүт безі обыры жаңадан анықталған қатерлі ісіктер арасында бірінші орында тұр, 2022 жылы 39 077 жағдайдың 5 101 жағдайы тіркелген. Радикалды мастэктомия ең көп таралған хирургиялық процедура болып қала береді, бірақ нәтижесінде пайда болатын физикалық және психологиялық салдар пациенттердің өмір сапасына айтарлықтай әсер етеді. Сүт бездерін қалпына келтіру физикалық және эмоционалдық әл-ауқатты қалпына келтіру үшін өте маңызды, бірақ оны Қазақстанда жүзеге асыру әлі де шектеулі. Мақсаты. Сүт безін қалпына келтірудің жаһандық әдістерін салыстыру және олардың Қазақстанда қолданылуы мен өзектілігін бағалау. Іздестіру стратегиясы. Әдебиеттерге шолу Web of Science және PubMed деректер базалары арқылы жүргізілді. Глубина поиска составила 5 лет. Қайта құру әдістері үш топқа бөлінді: (1) тіндік имплантациялар, (2) педикуляциялық қақпақтар және (3) микрохирургиялық бос қақпақтар. Әдістер енгізудің қарапайымдылығы, үнемділігі, қалпына келтіру уақыты, біліктілік талаптары, онкологиялық қауіпсіздік және аймақтық ауруханаларда қолдану мүмкіндігі негізінде салыстырылды. Нәтижелер.Тіндердің имплантанттары қысқа операция және қалпына келтіру уақытын ұсынады, бірақ капсулярлық контрактура, импланттың миграциясы және әсіресе сәулелік терапиядан кейін инфекцияның жоғары деңгейі сияқты тәуекелдерді қамтиды. Торакодорсальды және TRAM клапандарын қоса, педикуляцияланған қақпақтар сенімді васкуляризацияны және тіндердің жеткілікті көлемін қамтамасыз етеді, бірақ донорлық аймақтың аурушаңдығымен байланысты. Тегін клапандар, әсіресеDIEP, тамаша эстетикалық нәтиже береді, бірақ микрохирургиялық дағдылар мен ұзағырақ жұмыс уақытын қажет етеді. Экономикалық талдау клапан әдістерімен салыстырғанда имплант негізіндегі реконструкцияға жоғары шығындарды көрсетті. Қорытынды. Әрбір сүт безін қалпына келтіру әдісі белгілі бір артықшылықтар мен шектеулерге ие. Имплантацияға негізделген реконструкция жылдамырақ, бірақ қымбат және асқынуларға бейім. Педикалды қақпақтар сенімді және үнемді, ал бос қақпақтар ең жақсы эстетикалық нәтиже береді, бірақ арнайы білімді қажет етеді. Қазақстанның аймақтық ауруханалары сүт бездерін қалпына келтіру бойынша оңтайлы қызметтерді көрсету үшін инфрақұрылымды дамытуға және оқыту бағдарламаларына назар аударуы керек.