КӨШБАСШЫЛЫҚТЫ БАСҚАРУ АРҚЫЛЫ ТҰРАҚТЫ ДАМУ МАҚСАТТАРЫН ІЛГЕРІЛЕТУДЕГІ УНИВЕРСИТЕТТЕРДІҢ РӨЛІ

2024

Закрытый доступ Метаданные (CSL-JSON)
DOI 10.52260/2304-7216.2024.4(57).18
Достоверность данных 70 средняя
Как считается эта оценка

Складывается из проверяемых признаков самой записи: есть ли у статьи DOI, сколько независимых источников подтвердили её данные, заполнены ли обязательные поля и насколько свежо последнее подтверждение. Снижают оценку расхождения между источниками и отсутствие идентификатора. Значение от 80 означает, что запись опубликована без дополнительной проверки; от 60 до 79 — что она опубликована с пониженной достоверностью и ручная проверка желательна. Запись, выверенную редактором вручную, пересчёт не опускает ниже 90. Это оценка наших данных о статье, а не оценка самой статьи.

Аннотация

Мақалада тұрақты даму мақсаттарына (ТДМ) қол жеткізу құралы ретінде университеттерде тұрақты көшбасшылықты енгізудің өзекті мәселесі қарастырылады. Тұрақты көшбасшылық университеттердің жергілікті қауымдастықтармен өзара іс-қимылының тиімділігін арттыруға, тұрақты дамуға бағытталған білім беру мәдениетін нығайтуға және университеттердің жаһандық және жергілікті міндеттерге қосқан үлесін күшейтуге қабілетті механизм ретінде қарастырылады. Зерттеудің мақсаты-Қазақстан университеттерінде тұрақты көшбасшылықты енгізудің негізгі аспектілерін, кедергілері мен перспективаларын анықтау, сондай-ақ оларды еңсеру үшін ұсынымдар әзірлеу. Зерттеу шеңберінде білім беру ортасындағы орнықты көшбасшылықтың халықаралық тәжірибесіне талдау жүргізілді, оны Қазақстан университеттерінде қолданудың негізгі кедергілері мен перспективалары анықталды. Көшбасшыларға тұрақты даму қағидаттарын енгізу үшін қажетті негізгі қасиеттер мен құзыреттер қарастырылды. Мақсатқа жету үшін сауалнама, университет оқытушыларымен терең сұхбат және статистикалық деректерді талдау әдістері қолданылды. Зерттеудің негізгі нәтижелері: көшбасшылықтың инклюзивті стилі Қазақстанның университеттерінде басым болып табылатыны анықталды, бұл ЖОО-лардың ТДМ-ға қол жеткізгені үшін ұжымдық жауапкершілікке дайындығын көрсетеді. Әдістемелік қолдаудың жоқтығын, ресурстардың шектеулі болуын және нақты стратегияның жоқтығын қоса алғанда, тұрақты көшбасшылықты енгізудің негізгі кедергілері анықталды. Осы кедергілерді еңсеру тетіктері ұсынылды: орнықты даму орталықтарын құру, тәлімгерлік бағдарламалар, жергілікті қоғамдастықтармен өзара іс-қимылды күшейту және университеттің орнықты даму стратегияларын әзірлеу. Зерттеудің практикалық маңыздылығы университеттерге тұрақты көшбасшылықты енгізу үшін құралдар мен ұсыныстар беру болып табылады, бұл олардың ТДМ іске асыруға қосқан үлесін күшейтуге, білім беру сапасын арттыруға және тұрақты білім беру экожүйесін қалыптастыруға мүмкіндік береді. The article discusses the current problem of implementing sustainable leadership in universities as a tool for achieving the Sustainable Development Goals (SDGs). Sustainable leadership is seen as a mechanism that can enhance the effectiveness of universities' interaction with local communities, strengthen an educational culture focused on sustainable development, and strengthen the contribution of universities to global and local challenges. The purpose of the study is to identify key aspects, obstacles and prospects for the implementation of sustainable leadership in universities in Kazakhstan, as well as to develop recommendations for overcoming them. The study analyzes the international experience of sustainable leadership in the educational environment, identifies the main barriers and prospects for its application in universities in Kazakhstan. The key qualities and competencies necessary for leaders to implement the principles of sustainable development are considered. To achieve this goal, the methods of questionnaires, in-depth interviews with university professors, and statistical data analysis were used. The main results of the study: it was found that an inclusive leadership style is predominant in universities in Kazakhstan, which indicates the readiness of universities to take collective responsibility for achieving the SDGs. Key barriers to implementing sustainable leadership have been identified, including lack of methodological support, limited resources, and lack of a clear strategy. Mechanisms for overcoming these barriers are proposed: the creation of sustainable development centers, mentoring programs, increased interaction with local communities, and the development of university strategies for sustainable development. The practical significance of the research lies in providing universities with tools and recommendations for implementing sustainable leadership, which will strengthen their contribution to the implementation of the SDGs, improve the quality of education and form a sustainable educational ecosystem.