Аннотация
Введение. Для лечения гипоспадии в последние десятилетия стали широко применять различные методы хирургической коррекции. Несмотря на это встречаются различные виды осложнений как в раннем послеоперационном, так и в отдаленном периодах. Цель. Провести анализ результатов хирургического лечения гипоспадии одномоментными и этапными методами уретропластики. Материалы и методы. Проведено одномоментное поперечное исследование результатов хирургического лечения гипоспадии у мальчиков в возрасте от трех месяцев до 17 лет, которые находились на стационарном лечении в «Национальном Научном Центре Материнства и Детства» и «Городской Детской больнице №2» города Астана с января 2010 года по декабрь 2015 год. Материалом исследования являлась «медицинская документация Форма 003/у» - медицинская карта стационарного больного. Проведена выкопировка данных: возраст, данные локального статуса, методы хирургических вмешательств, данные лабораторных и инструментальных исследований, виды послеоперационных осложнений из 304 стационарных карт пациентов, прошедших предоперационное обследование и лечение в данных лечебных учреждениях. Средний возраст больных составил 66,9 месяцев, минимальный 3 месяца, максимальный 204 месяцев. Из них 179 пациентам с первичной гипоспадией проведены одно и двухэтапные виды уретропластики с применением трансплантатов слизистой щеки, языка и кожи крайней плоти, 113 пациентам, которые были направлены из различных регионов страны, проведена реконструкция мочеиспускательного канала, 13 пациентам оперативное вмешательство не проведено из – за катаральных явлений со стороны верхних дыхательных путей. Результаты Первичная гипоспадия составила – 175 (57,6%) из них: дистальная форма – 68 (22,3%), средняя – 59 (19,3%), проксимальная – 40 (13,1%), гипоспадия без гипоспадии – 8 (2,6%). Госпитализированные пациенты, у которых в анамнезе были применены различные виды коррекции гипоспадии, составили – 115 (37,8%). Количество послеоперационных осложнений составило: уретрально – кожный свищ у 56 (18,4%), дистопия неомеатуса наблюдалась у 35 (11,5%) пациентов, деформация полового члена по типу «плюс ткань» составила – 23 (7,6%), стеноз неоуретры встречался у 7 (2,3%) пациентов. Вывод. Таким образом, возникновение послеоперационных осложнений предполагает проведение исследований для разработки стандартизированных подходов к оценке гипоспадии и выборе метода хирургического лечения с целью улучшения результатов уретропластики. Introduction. In the last decades, various methods of surgical correction have been widely used for the treatment of hypospadias. Despite this, there are different types of complications occurred in both the early postoperative and late periods. Aim. The purpose of our research is to analyze the results of surgical treatment of hypospadias by instantaneous and step – by – step methods of urethroplasty. Materials and methods. A simultaneous cross – sectional study of the results of surgical treatment of hypospadias was carried out in boys aged from three months to 17 years, who were hospitalized in the “National research Center for Maternal and Child health” and “Children's hospital №2 in Astana” from January 2010 to December 2015. "The medical documentation form 003 / y" – a medical card of a hospital patient – was taken the material of the study. Held the copy of the data: age, local status data, methods of surgical interventions, the data of laboratory and instrumental investigations, the types of postoperative complications from 304 stationary cards of the patients, who underwent preoperative testing and treatment in these hospitals. The average age of patients was 66,9 months, minimum 3 months, maximum 204 months. One – and two – stage types of urethroplasty were made on 179 patients with primary hypospadias from all patients were given using grafts of the mucous membrane of the cheek, tongue and skin of the foreskin, to 113 patients, who were sent from different regions of the country, was held urethra reconstruction, 13 patients did not undergo surgery because of catarrhal phenomena from the upper respiratory tract. Results. The average age of patients was 66,9 months, minimum 3 months, maximum 204 months. Primary hypospadias was 175 (57,6%) of them: distal form – 68 (22,3%), medium – 59 (19.3%), proximal – 40 (13,1%), hypospadias without hypospadias – 8 (2,6%). Hospitalized patients with a history of various types of hypospadias correction were – 115 (37,8%). The number of postoperative complications was: urethral and skin fistula in 56 (18.4%), dystopia of the neomeatus was observed in 35 (11.5%) patients, penile deformity of the “plus tissue” type was – 23 (7.6%), neo-urethra stenosis occurred in 7 (2.3%) patients. Conclusion Thus, the occurrence of postoperative complications involves conducting research to develop standardized approaches to the assessment of hypospadias and choice of surgical treatment in order to improve the results of urethroplasty. Кіріспе Соңғы онжылдықтарда хирургиялық түзетудің әртүрлі әдістері гипоспадияны емдеу үшін кеңінен қолданылады. Осыған қарамастан, операциядан кейінгі ерте және кеш кезеңдерде әртүрлі асқынулар кездеседі. Мақсаты Гипоспадияларды бір сатылы және қадамдық әдіспен хирургиялық емдеудің нәтижелеріне талдау жүргізу Материалдар мен әдістер «Ана мен бала ұлттық ғылыми орталығында» және «Астана қаласындағы №2 қалалық балалар ауруханасында» 2010 жылдың қаңтарынан 2015 жылдың желтоқсанына дейін үш айдан 17 жасқа дейінгі жастағы ұл балалардағы гипоспадияның хирургиялық емдеу нәтижелерінің уақытша көлденең зерттеуі жүргізілді. Зерттеу материалы ретінде стационарлы науқастың медициналық карточкасы «медициналық анықтама Форма 003/у» алынды. Көшірілген деректер: жасы, жергілікті статус деректері, хирургиялық араласу әдістері, зертханалық және құралдық зерттеу деректері, осы медициналық мекемелерде емделген және операцияға дейінгі зерттеулерден өткен 304 стационарлық карталардан операциядан кейінгі асқынулардың түрлері. Науқастардың орташа жасы 66,9 ай, минималді 3 ай, максималды 204 ай. Соның ішінен бастапқы гипоспадиясы бар 179 науқастарға беттің шырышты қабығының, тілдің және терінің трансплантаттары қолданылып бір және екі сатылы уретропластика түрлері жасалды, еліміздің әр аймағынан жіберілген 113 науқасқа зәр шығару өзегінің реконструкциясы жасалды, жоғарғы тыныс жолдарының катаральді құбылыстарынан 13 науқас операциядан өтпеді. Нәтижелері. Бастапқы гипоспадиясы 175 (57,6%) науқаста болды: соның ішінде дистальды формасы – 68 (22,3%), орташа – 59 (19,3%), проксимальды – 40 (13,1%), гипоспадиясыз гипоспадия – 8 (2,6%). Анамнезінде гипоспадияны түзетудің әртүрлі түрлері жасалған хирургиялық науқастар – 115 (37,8%) құрады. Операциядан кейінгі асқынулардың саны: 56 (18,4%) науқаста уретралды-тері ауруы, 35 (11,5%) науқаста неомеатус дистопиясы байқалды, 23 (7,6%) науқаста «плюс ткань» түрінің деформациясы, 7 (2,3%) науқаста неоуретра стенозы кездесті. Қорытынды Осылайша, операциядан кейінгі асқынулардың пайда болуы гипоспадияларды бағалаудың стандартталған тәсілдерін даярлау үшін зерттеулерді жүргізуді және уретропластика нәтижелерін жақсарту үшін хирургиялық емдеу әдістерін таңдауды ұсынады.