АЭА дамуының әлемдік тәжірибесі және оны Қазақстанда пайдалану мүмкіндігі

2026

Толық мәтін Ашық қол жеткізу: Gold Метадеректер (CSL-JSON)
DOI 10.32523/2789-4320-2026-1-119-139
Деректер сенімділігі 70 орташа
Бұл баға қалай есептеледі

Ол жазбаның өзінің тексерілетін белгілерінен құралады: мақаланың DOI-і бар ма, оның деректерін қанша тәуелсіз дереккөз растады, міндетті өрістер толтырылған ба және соңғы растау қаншалықты жаңа. Дереккөздер арасындағы алшақтық пен идентификатордың болмауы бағаны төмендетеді. 80-нен бастап мән жазбаның қосымша тексерусіз жарияланғанын, 60-тан 79-ға дейін — оның сенімділігі төмен күйде жарияланғанын және қолмен тексеру ұсынылатынын білдіреді. Редактор қолмен тексерген жазбаны қайта есептеу 90-нан төмен түсірмейді. Бұл — мақаланың өзіне емес, ол туралы деректерімізге берілген баға.

Аңдатпа

Мақаланың мақсаты – арнайы экономикалық аймақтардың (АЭА) қалыптасуы мен жұмыс істеуінің теориялық және практикалық негіздерін кешенді түрде талдау, сондай-ақ олардың ХХІ ғасырдағы ұлттық экономикалардың тұрақты дамуына ықпалын бағалау. Әдістер – зерттеу барысында диалектикалық, жүйелік талдау, салыстырмалы талдау, дерексіз-логикалық жалпылау, статистикалық деректерді өңдеу және халықаралық тәжірибені зерделеу әдістері қолданылды. Нәтижелері – әлемдік тәжірибеде арнайы экономикалық аймақтардың таралу динамикасы талданып, олардың санының 1980 жылдардың соңынан бастап айтарлықтай өскені анықталды; дамыған және дамушы елдердегі АЭА қызметінің ерекшеліктеріне салыстырмалы талдау жүргізілді; АЭА-ның инвестиция тарту, экспортты ынталандыру және өңірлік дамуды жеделдетудегі рөлі негізделді; сондай-ақ олардың экономикалық саясаттағы басым құралдардың бірі ретінде қалыптасқаны көрсетілді. Қорытындылар – арнайы экономикалық аймақтар қазіргі жаһандық экономикада тиімді институционалдық құрал ретінде танылып, макроэкономикалық тұрақтылықты қамтамасыз етуге, инвестициялық белсенділікті арттыруға және елдердің бәсекеге қабілеттілігін күшейтуге ықпал ететіні анықталды. Сонымен қатар, АЭА-ны тиімді дамыту үшін ұлттық ерекшеліктерді ескере отырып, институционалдық және басқарушылық тетіктерді жетілдіру қажеттілігі негізделеді.