Аңдатпа
Aim - to carry out a comparative analysis of the indicators of the quality of life of patients undergoing treatment for a transverse patellar fracture using various methods of treatment. Materials and methods: Study design: controlled clinical trial. The study was conducted in 2015-2018 on the clinical basis of the emergency hospital in Semey. The study included 81 patients with patellar fractures, including 55 men (67.9%), 26 women (32.1%). The average age is 47.7 ± 2.6 years. The main group included 39 patients, including 27 men and 12 women, mean age - 48.3 ± 2.4 years, the comparison group - 42 patients, 28 men and 14 women, mean age - 47.2 ± 2, 6 years old. In the main group, treatment was carried out using an improved method of transosseous osteosynthesis. The patients of the comparison group underwent surgical treatment according to Weber-Muller [3]. To study the quality of life, the SF-36 and KOOS methods were used [13,14]. Research results: At a follow-up period of 3 months after treatment, using the SF-36 technique, significant differences between the groups on the scales - PF (Physical Functioning) (19.3%), RE (Role-Emotional) (23.9%) and BP (Bodily pain) (19.5%), p <0.05 in favor of the use of transosseous osteosynthesis. When using the KOOS method on the pain scale, significant differences between the groups were revealed after 1 week (52.3% in favor of the main group), after 3 weeks (30.8%) and after 1.5 months (18.0%, p <0.05). On a symptom scale, significant differences were observed after 3 weeks and 6 months. Also, a significant excess of the quality of life was revealed in the main group on the scales "activity in everyday life" and "sport and recreation". Output: The quality of life of patients with fractures of the patella was significantly higher in the group where the method of transosseous osteosynthesis was used. Цель исследования – сравнить показатели качества жизни пациентов с переломами надколенника, которые лечились разнымим методами. Материалы и методы: Дизайн исследования: контролируемое клиническое исследование. Исследование проводилось в 2015-2018 гг. на клинической базе Больницы скорой помощи г. Семей. В исследование были включены 81 пациентов с переломами надколенника, из них мужчин 55 (67,9%), женщин – 26 (32,1%). Средний возраст – 47,7±2,6 года. В основную группу включены 39 больных, в том числе 27 мужчин и 12 женщин, средний возраст – 48,3±2,4 года, в группу сравнения – 42 пациентов, 28 мужчин и 14 женщин, средний возраст – 47,2±2,6 года. В основной группе лечение проводилось путем применения усовершенствованного способа чрескостного остеосинтеза. У пациентов группы сравнения проводилось оперативное лечение по Вебер-Мюллеру [3]. Для исследования качества жизни использованы методики SF-36 и KOOS [13,14]. Статистический анализ проводился с использованием параметрических методов (критерий t Стьюдента). При неприменимости t-критерия по причине отсутствия нормального распределения вариационного ряда дополнительно использована методика бутстреп. Результаты исследования: В срок обследования 3 месяца после лечения при применении методики SF-36 были выявлены значимые различия между группами по шкалам — PF (Physical Functioning) (19,3%), RE (Role-Emotional) (23,9%) и BP (Bodily pain) (19,5%), p<0,05 в пользу применения чрескостного остеосинтеза. При применении методики KOOS по шкале «боль» значимые различия между группами были выявлены через 1 неделю (52,3% в пользу основной группы), через 3 недели (30,8%)и через 1,5 месяца (18,0%, p<0,05). По шкале «симптомы» значимые различия прослеживались через 3 недели и 6 месяцев. Также было выявлено значимое превышение качества жизни в основной группе по шкалам «активность в повседневной жизни» и «спорт и отдых». Вывод: Качество жизни больных с переломами надколенника существенно выше в группе, где применялся метод чрескостного остеосинтеза. Зерттеудің мақсаты – Тізе үсті сүйегінің сынығын әртүрлі жолдармен емдеген науқастардың өмір сүру сапаларын салыстыру. Мәліметтер мен әдістер: Зерттеудің дизайны: бақыланушы клиникалық зерттеу. Зерттеу жұмысы 2015-2018 жылдар аралығында Семей қаласының жедел медициналық көмек ауруханасының клиникалық базасында жүргізілді. Зерттеуге тізе үсті сүйектері сынған 81 науқас қатысты және олар ем түрлеріне қарай 2 топқа бөлінді: негізгі және салыстыру топтары. Зерттелгендер ішінде ер адамдар саны 55 (67,9%), әйелдер – 26 (32,1%). Науқастардың орташа жастары – 47,7±2,6. Негізгі топқа 39 науқас кірді, оның ішінде 27 ер адам және 12 әйел, орташа жасы - 48,3 ± 2,4 жас, салыстыру тобында - 42 науқас, 28 ер адам және 14 әйел, орташа жасы - 47,2 ± 2, 6 жас. Негізгі топтағы науқастар жетілдірілген сүйек арқылы отеосинтездеу жолымен емделді. Салыстару тобындағы науқастар Вебер-Мюллер әісімен емделген[3]. Өмір сүру сапасын бағалау мақсатында SF-36 және KOOS әдістертер қолданылды [13,14]. Зерттеу нәтижелері: Емнен кейінгі 3 айда SF-36 әдісі арқылы тексергенде сүйек арқылы остеосинтез кезінде көрсеткіштер ЖБ (19,3%), РБ (23,9%), ЖА (19,5%), p<0,05, яғни жақсырақ болған. KOOS әдісін қолданғанда «ауырсыну» шкаласы бойынша топтар арасында айтарлықтай айырмашылық 1 аптадан кейін (52,3% негізгі топтың есебінен), 3 аптадан кейін (30,8%) және 1,5 айдан кейін (18,0%, p<0,05) болған. «Симптомдар» шкаласы бойынша айтарлықтай айырмашылықтар 3 аптадан кейін және 6 айдан кейін анықталған. Сонымен қатар негізгі топта өмір сапасы «күнделікті өмірдегі белсенділік» пен «спорт және демалыс» шкалалары бойынша да айтарлықтай жоғары екені анықталды. Қорытынды: Тізе үсті сүйегі сынығын жетілдірілген сүйек арқылы остеосинтездеу жолымен емдеген науқастарың өмір сүру сапасы айтарлықтай жоғары.