Аңдатпа
Данная статья содержит результаты научного исследования, проведенного на базе Перинатального центра г. Семей, в соответствии с внедрением в практику протоколов диагностики и лечения Министерства Здравоохранения и Социального развития Республики Казахстан по использованию методов индукции родов с целью досрочного родоразрешения. Целью исследования явилось изучение наличия или отсутствия влияния методов индукции родов на материнские исходы, а именно, наличие или отсутствие осложнений родового акта и послеродового периода, и перинатальные исходы, а именно, наличие или отсутствие асфиксии плода. Для достижения данной цели авторами было проведено контролируемое клиническое исследование, включавшее в себя проведение индукции родов путем интравагинального и перорального введения мизопростола, а также внутривенной инфузии окситоцина. Статья содержит достоверные данные по влиянию методов индукции родов на материнские и перинатальные исходы родового акта. Материалами послужили истории родов женщин, родоразрешенных в Перинатальном центре г.Семей за период январь-декабрь 2014г. путем индукции родов. Критериями включения послужили одноплодные роды в сроках от 22 до 42 недель в затылочном предлежании плода. Критерии исключения: многоплодные роды, антенатальная гибель плода, тазовое и иное предлежание плода, отличное от затылочного, роды с рубцом на матке, оперативные роды. Проведенное авторами исследование позволило сделать вывод об отсутствии влияния методов индукции родов на развитие осложнений родового акта у матери (p=0,115) и о существенном влиянии методов индукции родов на перинатальные исходы (p=0,0021). Кроме того, было выявлено более быстрое развитие родовой деятельности при пероральном введении мизопростола в отличие от интравагинального введения (p=0,001). Практическая значимость данного исследования позволит внедрять в практику методы индукции родов более активно, в соответствии с действующими протоколами диагностики и лечения, а также более интенсивно использовать пероральный путь введения для ускорения развития родового акта. This article presents the results of research conducted on the basis of the Perinatal Center of Semey, in accordance with the implementation in practice of diagnosis and treatment protocols of the Ministry of Health and Social Development of the Republic of Kazakhstan on the use of methods of labor induction with a view of early delivery. The aim of the study isto investigate the presence or absence of the influence methods of labor induction on maternal outcomes, namely, the presence or absence of complications of childbirth and the postpartum period, and perinatal outcomes, namely, the presence or absence of fetal asphyxia.To achieve this goal, the authors held controlled clinical trial which includes performance of labor induction by vaginal and oral misoprostol and oxytocin intravenous infusion. This article contains reliable data on the influence of methods of induction of labor on maternal and perinatal outcomes of childbirth. Materials were the stories of women’s delivery acts who were delivered in Perinatal Centre in Semey for the period January-December 2014 by labor induction. Inclusion criteria were the singleton births in the period from 22 to 42 weeks in the occipital fetal presentation. Exclusion criteria were multiple births,prenatal death of fetal, pelvic and other presentation of fetal, other than the occipital, childbirth with an uterine scar, operational delivery. The research allowed authors to make a conclution of absence of the influence of methods of labor induction on the development of complications of childbirth (p = 0,115) and of significant influence on the methods of labor induction on perinatal outcomes (p = 0,0021). Furthermore, more rapid development of generic activity in oral administration of misoprostol, unlike intravaginal administration was found (p = 0.001). The practical significance of this study will allow us to introduce methods of labor induction into practice more actively, in accordance with the diagnostic and treatment protocols, as well as use peroralroute more intensive to accelerate the development of childbirth. Осы статья уақытынан бұрын босануды шешу мақсатымен босану индукциясы әдістерін қолдану бойынша Қазақстан Республикасының әлеуметтің даму және Денсаулық сақтау министрлігінің тәжірибеге енгізілген диагностика және емдеу хаттамаларына сәйкес Семей қаласының Перинатальді орталығында жүргізілген ғылыми зерттеу нәтижелерін құрайды. Зерттеу мақсаты аналық нәтижелерге босану индукциясы әдістерінің, нақтырақ босану актісінің және босанудан кейінгі кезеңнің асқынуларының және перинатальді нәтижелердің, атап айтсақ ұрық асфиксиясының бар немесе жоқ екенін зерттеу болып табылады. Аталған мақсатқа қол жеткізу үшін авторлармен мизопростолды интравагинальді және пероральді енгізу жолымен, сонымен қатар тамырішілік окситоцинді енгізу жолымен босану индукциясын жүргізуден тұратын бақылаулы клиникалық зерттеу жүргізілді. Статья босану актісінің аналық және перинатальді нәтижелеріне босану индукция әдістерінің әсері бойынша нақты мәліметтерді құрайды. Материал ретінде 2014ж қаңтар және желтоқсан аралығында индукция жолымен Семей қаласының Перинатальді Орталығында босанған әйелдердің босану тарихы қолданылды. Енгізу критерилері жүктіліктің 22 және 42 апта аралығындағы шүйдемен келген бірұрықты босанулары болды. Жоққа шығару критерилері: көпұрықты босану, ұрықтың антенатальді өлуі, жамбаспен немесе басқадай дұрыс келмеуі, жатырдағы тыртықпенбосану, оперативті босанулар. Авторлармен жүргізілген зерттеу анада босану актісінің асқынуларының дамуына босану индукциясы әдістерінің жоқ екенін (p=0,115) және перинатальді нәтижелерге(p=0,0021) босану индукциясы әдістерінің әсері жоқ екенін қорытындылайды. Сонымен қатар, мизопростолды интравагинальді енгізумен салыстырғанда пероральді енгізуде босану әрекетінің дамуы неғұрлым тезірек екені анықталды (p=0,001). Аталғанзерттеудің тәжірибелік мәні тәжірибеге босану индукциясы әдістерін неғұрлым белсенді енгізуді, сонымен қатар босану актісінің дамуын тездету үшін пероральді жолды қарқынды қолдануды талап етеді.