Аңдатпа
Введение. Переломы проксимального отдела плечевой кости, по данным зарубежной литературы, составляют около 5% от всех переломов опорно-двигательной системы и 26% от всех переломов плечевой кости. Частота встречаемости составляет примерно 82 случая на 100000 человек. Цель исследования. Изучить эпидемиологию переломов проксимального отдела плечевой кости по городу Семей, сравнить различные данные, такие как возраст, пол, вид перелома, метод лечения, время до госпитализации и выполнения операции, длительность нахождения в стационаре и провести анализ отдаленных результатов хирургического лечения. Методы. Ретроспективно были исследованы 117 пациента с различными переломами проксимального отдела плечевой кости, получившие стационарное и амбулаторное лечение в Больнице скорой медицинской помощи города Семей за период 2019 – 2020 годы. Для классифицирования типа перелома была использована международная классификация переломов AO/OTA. Изучение отдаленных результатов проводилось через 1 год и более после хирургического лечения. Была разработана специальная анкета пациента, для оценки восстановления функции плечевого сустава использовалась шкала Constant-Murley. Статистическая обработка полученных результатов проводилась в программе SPSS 20, с использованием непараметрических критериев Колмогорова-Смирнова, Краскела-Уоллиса и Фишера. Результаты. Средний возраст составил 62 года, 73% от всех пациентов были женского пола. Большинство пострадавших были жителями города. Переломы типа 11А2.2 встречались чаще всего (33%), 98% всех травм были изолированными. На стационарном лечении находились 82 пациента, из них больше половины были пролечены консервативным методом. Из хирургических методов чаще всего использовался накостный остеосинтез блокируемой пластиной с винтами (59%). В отдаленном периоде были определены следующие осложнения: контрактура плечевого сустава – 26%, асептический некроз головки плечевой кости – 5% и нейропатия подмышечного нерва – 1%. Средняя оценка восстановления функций плечевого сустава по шкале Constant-Murley составила – 88 баллов. Выводы. Переломы проксимального отдела плечевой кости чаще встречались у пациентов пожилого возраста, преобладали жители города. Большинство травм были изолированными. Консервативное лечение чаще применялось в связи с отказом пациента от остеосинтеза. В 32% случаев были выявлены различные отдаленные осложнения хирургического лечения. Introduction. According to foreign literature the proximal humerus fractures account for about 5% of all fractures of the musculoskeletal system and 26% of all fractures of the humerus. The incidence rate is approximately 82 cases per 100,000 people. Research objective. To study the epidemiology of proximal humerus fractures in the city of Semey, compare various data such as age, gender, type of fracture, treatment method, time before hospitalization and surgery, length of stay in the hospital and analyze the long-term results of surgical treatment. Mmaterials and methods. 117 patients with various types of proximal humerus fractures, who received inpatient and outpatient treatment at the Semey Emergency Hospital for the period 2019-2020, were retrospectively studied. The international classification of fractures AO/OTA was used to classify the type of fracture. The study of long-term results was carried out 1 year or more after surgical treatment. A special patient questionnaire was developed, and the Constant-Murley scale was used to assess the recovery of the shoulder joint function. Statistical analyze of the obtained results was carried out in the SPSS 20 program, using the nonparametric tests of Kolmogorov-Smirnov, Kruskal-Wallis and Fisher. Results. The mean age was 62 years, 73% of all patients were female. Most of the injured people were residents of the city. Type 11A2.2 fractures were the most common (33%), 98% of all injuries were isolated. 82 patients were hospitalized, more than half of them were treated conservatively. Of the surgical methods, fixation with a locking plate was most often used (59%). In the long-term period, the following complications were identified: contracture of the shoulder joint - 26%, aseptic necrosis of the head of the humerus - 5% and neuropathy of the axillary nerve - 1%. The average assessment of the restoration the functions of the shoulder joint according to the Constant-Murley scale was 88 points. Өзектілігі. Шетелдік әдебиеттерге сәйкес, иық сүйегінің проксимальды бөлігінің сынықтары тірек-қимыл жүйесінің барлық сынықтарының шамамен 5% және иық сүйегінің барлық сынықтарының 26% құрайды. Кездесу жиілігі 100000 адамға шамамен 82 жағдайды құрайды. Зерттеудің мақсаты. Семей қаласы бойынша иық сүйегінің проксимальды бөлігі сынықтарынын эпидемиологиясын зерттеу, жасы, жынысы, сынық түрі, емдеу әдісі, емханаға жатқызуға дейіңгі және отаға дейіңгі уақыт, ауруханада болу ұзақтығы сияқты әртүрлі деректерді салыстыру және хирургиялық емнің ұзақ нәтижелеріне талдау жасау. Әдістері. Ретроспективті түрде 2019-2020 жылдар аралығында Семей қаласының Жедел медициналық көмек ауруханасында стационарлық және амбулаториялық ем алған, иық сүйегінің проксимальды бөлігінің әртүрлі сынықтары бар 117 науқасзерттелді. Сынық түрін жіктеу мақсатында АО/ОТА халықаралық сынықтардың жіктемесі қолданылды. Ұзақ мерзімді нәтижелер хирургиялық емдеуден кейін 1 жыл немесе одан да көп уақыт өткен соң зерттелді. Науқастың арнайы сауалнамасы жасалды, иық буыны қызметінің қалпына келуін бағалау үшінConstant-Murley сынамасы қолданылды. Нәтижелерді статистикалық өңдеу SPSS 20 бағдарламасында Колмогоров-Смирнов, Краскел-Уоллис және Фишердің параметрлік емес критерийлерін қолдана отырып жүргізілді. Нәтижелері. Науқастардың орташа жасы – 62 жасты құрады, 73%-ы әйел адамдар болды. Жарақат алғандардың көбісі қала тұрғындары болды. Ең жиі 11А2.2 типті сынықтар кездеседі (33%), барлық жарақаттардың 98% жекеленген болды. Стационарлық емдеуде 82 науқас болды, олардың жартысынан көбі консервативті әдіспен емделді. Хирургиялық әдістердің ішінде құлыптама пластинамен сүйекүстілік остеосинтез жиі қолданылды (59%). Алыс кезеңде келесі асқынулар анықталды: иық буынының контрактурасы – 26%, иық сүйегі басының асептикалық некрозы – 5% және қолтық асты нервісінің нейропатиясы – 1%. Constant-Murley сынамасы бойынша иық буыны қызметінің қалпына келуінің орташа бағасы – 88 баллды құрады. Тұжырым. Иық сүйегінің проксимальды бөлігінің сынықтары егде жастағы науқастарда жиі кездесті, қала тұрғындары басым болды. Жарақаттардың көбісі жекеленген болды. Консервативті емдеу жиі науқастың остеосинтезден бас тартуына байланысты қолданылды. 32% жағдайда хирургиялық емдеудің әртүрлі алыстаған асқынулары анықталды.