LAPAROSCOPIC PROMONTOFIXATION IN APICAL FORMS OF PELVIC ORGAN PROLAPSE: ANATOMIC, FUNCTIONAL AND PATIENT-REPORTED QUALITY OF LIFE OUTCOMES

2022

Толық мәтін Ашық қол жеткізу: Hybrid Метадеректер (CSL-JSON)
DOI 10.34689/sh.2022.24.6.004
Деректер сенімділігі 70 орташа
Бұл баға қалай есептеледі

Ол жазбаның өзінің тексерілетін белгілерінен құралады: мақаланың DOI-і бар ма, оның деректерін қанша тәуелсіз дереккөз растады, міндетті өрістер толтырылған ба және соңғы растау қаншалықты жаңа. Дереккөздер арасындағы алшақтық пен идентификатордың болмауы бағаны төмендетеді. 80-нен бастап мән жазбаның қосымша тексерусіз жарияланғанын, 60-тан 79-ға дейін — оның сенімділігі төмен күйде жарияланғанын және қолмен тексеру ұсынылатынын білдіреді. Редактор қолмен тексерген жазбаны қайта есептеу 90-нан төмен түсірмейді. Бұл — мақаланың өзіне емес, ол туралы деректерімізге берілген баға.

Аңдатпа

Introduction. Pelvic organ prolapse (POP) has been increasing in recent years for both developed and developing countries. Objective. To evaluate anatomic, functional and patient-reported quality of life outcomes of laparoscopic promontofixation for apical forms of POP. Methods. This was a single-center observational study conducted at the Clinical Academic Department of Women’s Health, University Medical Center between January 2019 and August 2021. A cohort of 55 patients receiving laparoscopic promontofixation following a diagnosis of apical or anterior-apical prolapses with grade III–IV. The anatomic and functional cure characteristics, also subjective patient’s evaluation were included in this study. Primary outcomes were anatomic, functional, and subjective cures, that were measured pre- and postoperatively using the POP-Q system values and validated questionnaires. Secondary outcome measures included data on surgical complications. Data analysis was performed with descriptive statistics, Wilcoxon tests, and Mann–Whitney U-tests. Results. A total of 55 patients underwent laparoscopic promontofixation. An objective anatomic cure was reported for 94.6% of patients, and significant improvement of all prolapse symptoms was observed following surgery. Only three patients (5.4%) experienced postoperative dyspareunia de novo. Analysis of validated questionnaires` results showed significant improvement of quality of life and sexual activity after surgical treatment (p < 0.001). No other complications requiring medical or surgical interventions were reported. Conclusion. Laparoscopic promontofixation was associated with excellent anatomic, functional, and subjective results at follow-up. These findings raise questions about the need for long-term results of quality-of-life outcomes after surgical treatment. Введение. Частота пролапса тазовых органов ежегодно увеличивается как в развитых, так и в развивающихся странах. Цель. Оценить анатомические, функциональные и пациент-ориентированные исходы лапароскопической промонтофиксации при апикальных формах ПТО. Методы. Проведено одноцентровое обсервационное исследование в условиях клинического академического департамента женских болезней, Университетского Медицинского Центра в период с января 2019 по август 2021 года. В исследование включены 55 пациентов, получивших оперативное лечение в объеме лапароскопической промонтофиксации по поводу апикального или передне-апикального пролапса III–IV степени. Были проанализированы анатомические и функциональные характеристики лечения, а также субъективная оценка пациентов. Первичными исходами были анатомические, функциональные и субъективные результаты лечения, которые были измерены до и после операции с использованием значений системы POP-Q и валидированных опросников. Вторичные показатели исхода включали данные о хирургических осложнениях. Анализ данных проводился с помощью описательной статистики, тестов Уилкоксона и U-тестов Манна–Уитни. Результаты. В общей сложности 55 пациентам была проведена лапароскопическая промонтофиксация. Объективноеанатомическое улучшение продемонстрировано в 94,6% случаев, также после операции наблюдалось значительное улучшение всех симптомов пролапса. Утрех пациентов (5,4%) в послеоперационном периоде возникла диспареуния de novo. Анализ результатов опросников показал значительное улучшение качества жизни и сексуальной активности после хирургического лечения (р <0,001). Никаких других осложнений, требующих медицинского или хирургического вмешательства, зарегистрировано не было. Заключение. Метод лапароскопической промонтофиксации на сроках наблюдения 12 месяцев и более показывает высокую анатомическую, функциональную и субъективную эффективность. Данные результаты требуют дальнейшего подтверждения в долгосрочных исследованиях качества жизни после хирургического лечения. Кіріспе. Дамыған елдерде де, дамушы елдерде де жамбас ағзалары пролапсының жиілігі жыл сайын артып келеді. Мақсат. Жамбас ағзалары пролапсының апикалды түрінде жүргізілген лапароскопиялық промонтофиксацияның анатомиялық, қызметтік жәнепациентке-бағдарланған нәтижелерін бағалау. Әдістері. Бірорталықты обсервациялық зерттеу жұмысы әйелдер аурулары клиникалық академиялық департаменті, Университеттік Медициналық Орталық аясында 2019 жылдың қаңтар айы мен 2021жылдың тамыз айы аралығында жүргізілді. Зерттеуге III–IV дәрежелі апикалды немесе алдыңғы-апикалды пролапс бойынша лапароскопиялық промонтофиксация көлемінде оперативті ем жүргізілген 55 пациент енгізілді. Емшараның анатомиялық және функционалды сипаттамалары, сонымен қатар пациенттердің субъективті бағасы талқыланды. Бастапқы нәтижелер ретінде қабылданған емшараның анатомиялық, қызметтік және субъективті нәтижелері операцияға дейін және кейін POP-Q жүйесін және арнйы сауалнамаларды қолдану аясында алынды. Қорытынды көрсеткіштер аясында хирургиялық асқынулар жайындағы ақпарат талқыланды. Деректерді талдау сипаттамалық статистика, Уилкоксон сынақтары және Манн-Уитни U сынақтары арқылы жүргізілді. Нәтижелер. Барлығы 55 пациентке лапароскопическая промонтофиксация операциясы жүргізілді. Объективті анатомиялық жақсару 94,6% жағдайда байқалды, сонымен қатар операциядан кейін пролапспен байланысты симптомдарының барлығының біршама жақсарғандығы анықталды. Үш пациентте (5,4%) диспареуния de novo операциядан кейінгі мерзімде пайда болды. Сауалнамаладың нәтижесін талдау барысында операциядан кейін өмір сапасы мен жыныстық белсенділіктің айтарлықтай жақсарғандығы дәлелденді (р < 0,001). Медициналық және хирургиялық көмекті қажет ететін асқынулар жайында ешбір ақпарат тіркелмеді. Қорытынды. Лапароскопиялық промонтофиксация әдісі бақылаудың 12 айында жоғары анатомиялық, қызметтік және субъективті оң нәтиже көрсетті. Алынған нәтижелер хирургиялық емшарадан кейінгі өмір сапасын бағалаудың ұзақмерзімді зерттеулер негізінде растауды қажет етеді.