Аңдатпа
Введение. Липофилинг с каждым днем становится все более популярным методом восполнения объемов практически любой части человеческого тела. Однако, использование жировой ткани, в качестве наполнителя, имеет свои ограничения в долгосрочной перспективе в виде низкого процента выживаемости жирового трансплантата в результате фиброзного замещения и апоптоза жировых клеток. Цель: целью данного исследования явилось сравнительная морфологическая оценка выживаемости жирового аутотрансплантата в группах со стандартным протоколом липофилинга и с предимплантационной обработкой зоны имплантации обогащенной тромбоцитами плазмой у кроликов. Методы: в научной работе были использованы 24 самца кроликов, которым была проведена подкожная имплантация жирового аутотрансплантата в области ушной раковины. Все случаи были разделены на 3 группы в зависимости от метода обработки обогащенной тромбоцитами плазмой. После 3 месяцев (90 дней) экспозиции было проведено макроскопическое и гистологическое исследование жирового аутотрансплантата. Результаты: в группе предоперационной обработки зоны имплантации и интраоперационной обработки аутотрансплантата наблюдалось статистически значимое сохранение объема и гистологического нормального жирового ауторансплантата в сравнении с группой без и только интраоперационной обработкой. Заключение: предимплантационное применение обогащенной тромбоцитами плазмы в значительной степени улучшает стандартную методику интраоперационной обработки, повышает выживаемость жирового аутотрансплантата за счет повышения ангиогенеза с уменьшением степени гипоксически-ишемического, фибротического и воспалительного повреждения в зоне имплантации. Relevance: Lipofilling is becoming an increasingly popular method of reconstruction the volume of almost any part of the human body every day. However, the use of adipose tissue as a filler has its limitations in the long term in the form of a low percentage of fat graft survival as a result of fibrous replacement and apoptosis of fat cells. Aim:the aim of this study was a comparative morphological assessment of the survival of a fat autograft in groups with a standard lipofilling protocol and with preimplantation treatment of the implantation zone with platelet-rich plasma in rabbits. Methods: in this study, 24 male rabbits were used, who underwent subcutaneous implantation of a fat autograft in the auricle area. All cases were divided into 3 groups depending on the method of treatment with platelet-rich plasma. After 3 months (90 days) of exposure, a macroscopic and histological examination of the fat autograft was performed. Results: in the group of preoperative treatment of the implantation zone and intraoperative autograft treatment, a statistically significant preservation of the volume and histological normal fat autograft was observed in comparison with the group without and only intraoperative treatment. Conclusion:preimplantation use of platelet-rich plasma significantly improves the standard technique of intraoperative treatment, increases the survival of fat autograft by increasing angiogenesis with a decrease in the degree of hypoxic-ischemic, fibrotic and inflammatory damage in the implantation zone. Өзектілігі: Липофилинг күн сайын адам денесінің кез келген бөлігін дерлік көлемде толтырудың танымал әдісіне айналуда. Дегенмен, майлы тіндерді толтырғыш ретінде пайдалану май жасушаларының талшықты алмасуы және апоптозы нәтижесінде май трансплантатының төмен өмір сүру деңгейі түрінде ұзақ мерзімді перспективада өзінің шектеулеріне ие. Мақсаты: бұл зерттеудің мақсаты стандартты липофиллинг протоколы бар топтарда және қояндардағы тромбоциттерге бай плазмамен имплантация аймағын имплантацияға дейін өңдеу кезінде май трансплантатының өмір сүру жылдамдығын салыстырмалы морфологиялық бағалау болды. Әдістері: ғылыми жұмыста 24 аталық қоян қолданылды, оларда құлақ қалқаншасы аймағына майлы аутотрансплантат тері астына имплантация жасалды. Барлық жағдайлар тромбоциттерге бай плазмамен емдеу әдісіне байланысты 3 топқа бөлінді. 3 ай (90 күн) экспозициядан кейін май аутотрансплантатының макроскопиялық және гистологиялық зерттеуі жүргізілді. Нәтижелер: имплантация аймағын операцияға дейінгі және аутотрансплантаттың операция ішілік өңдеу топтарын интраоперациялық ем жүргізбеген топпен салыстырғанда көлемнің статистикалық маңызды сақталуы және гистологиялық қалыпты май аутотрансплантаты байқалды. Қорытынды: тромбоциттерге бай плазманы имплантация алдында қолдану операция ішілік өңдеудің стандартты әдісін айтарлықтай жақсартады, имплантация аймағында гипоксиялық-ишемиялық, фиброздық және қабыну зақымдану дәрежесінің төмендеуімен ангиогенезді жоғарылату арқылы аутотрансплантат майының өмір сүру жылдамдығын арттырады.