Аңдатпа
Introduction. The psychoemotional state of health among medical workers is a serious problem all over the world. Ambulance doctors are particularly affected, which can affect the quality of medical care and the outflow of specialists. Medicine recognizes emotional burnout as a threat to the quality of patient care and the quality of life of doctors. This problem exists throughout medicine, but is especially common in emergency medicine. Objective: To analyze anxiety and depression among medical workers of the ambulance station of the East Kazakhstan region. Methodology: A cross-sectional study was conducted among medical workers of the ambulance station of the East Kazakhstan region. The study was attended by doctors of the ambulance station of the East Kazakhstan region. To assess and analyze anxiety and depression, we used online and offline questionnaires using an adapted hospital scale of anxiety and depression among emergency medical station doctors. The age profile of the participants was generalized by calculating the average age and interquartile range in years. Categorical variables, including general characteristics of participants (gender, marital status, level of education, employment), knowledge about the level of anxiety and depression among AS medical workers, were summarized using frequencies and percentages. P<0.05 were considered statistically significant. Results: In total, 320 medical workers of the AS of the East Kazakhstan region were included in the study. Medical workers noted that during the current pandemic and outbreaks of diseases, they experience external and internal tension, accompanied by a sense of sudden panic, the presence of slowness in work and lack of a sense of cheerfulness, some even stop paying attention to their external working appearance. Only a small number of medical workers are satisfied with their work, attributing this to the fact that their affairs (occupations, hobbies) bring them a sense of satisfaction no longer to the same extent as before. Conclusion: The state of anxiety and depression among medical professionals and its subsequent detrimental impact on individuals (psychological, physiological and social), patients and organizations remain a global problem that requires immediate attention. Актуальность. Психоэмоциональное состояние здоровья среди медицинских работников является серьезной проблемой во всем мире. Особенно страдают врачи скорой помощи, что может повлиять на качество медицинской помощи и отток специалистов. Медицина признает эмоциональное выгорание угрозой качественному уходу за пациентами и качеству жизни врачей. Эта проблема существует во всей медицине, но особенно распространена в неотложной медицине. Цель. Провести анализ тревожности и депрессии среди медицинских работников станции скорой медицинской помощи Восточно-казахстанской области. Материалы и методы исследования. Проведено поперечное исследование среди медицинских работников станции скорой медицинской помощи Восточно-казахстанской области. В исследовании приняли участие врачи станции скорой медицинской помощи Восточно-казахстанской области. Для оценки и анализа тревоги и депрессии, мы использовали онлайн и оффлайн анкетирование с помощью адаптированной госпитальной шкалы тревоги и депрессии среди врачей станции скорой медицинской помощи. Возрастной профиль участников был обобщен путем расчета среднего возраста и межквартильного диапазона в годах. Категориальные переменные, включая общие характеристики участников (пол, семейное положение, уровень образования, занятость), об уровне состояния тревожности и депрессии у медицинских работников ССМП, были суммированы с использованием частот и процентов. Р<0,05 считались статистически значимыми. Результаты. Всего в исследование было включено 320 медицинских работника ССМП Восточно-казахстанской области. Медицинские работники отмечали, что во время текущей пандемии и вспышек заболеваний испытывают внешнее и внутренне напряжение, сопровождающееся чувством внезапной паники, присутствием медлительности в работе и отсутствием чувства бодрости, Некоторые даже перестают обращать внимание на свой внешний рабочий вид. Лишь небольшое количество медицинских работников удовлетворены своей работой, связывая это с тем, что что их дела (занятия, увлечения) приносят им чувство удовлетворения уже не в той степени, как раньше. Выводы Состояние тревожности и депрессии среди медицинских работников и его последующее пагубное воздействие на отдельных лиц (психологическое, физиологическое и социальное), пациентов и организации остаются глобальной проблемой, требующей немедленного внимания. Кіріспе. Медицина қызметкерлері арасындағы психоэмоционалды денсаулық жағдайы бүкіл әлемде маңызды мәселе болып табылады. Жедел жәрдем дәрігерлері әсіресе зардап шегеді, бұл медициналық көмектің сапасына және мамандардың кетуіне әсер етуі мүмкін. Медицина күйіп қалуды пациенттерге сапалы күтім жасау және дәрігерлердің өмір сүру сапасына қауіп төндіреді деп таниды. Бұл мәселе барлық медицинада бар, бірақ әсіресе жедел жәрдемде жиі кездеседі. Мақсаты: Шығыс Қазақстан облысының Жедел медициналық жәрдем станциясының медицина қызметкерлері арасында мазасыздық пен депрессияға талдау жүргізу. Материалдар мен әдістер: Шығыс Қазақстан облысының Жедел медициналық жәрдем станциясының медицина қызметкерлері арасында көлденең зерттеу жүргізілді. Зерттеуге Шығыс Қазақстан облысының Жедел медициналық жәрдем станциясының дәрігерлері қатысты. Мазасыздық пен депрессияны бағалау және талдау үшін біз жедел жәрдем станциясының дәрігерлері арасында бейімделген ауруханалық мазасыздық пен депрессия шкаласы арқылы онлайн және офлайн сауалнаманы қолдандық. Қатысушылардың жас профилі орта жастағы және квартильаралық диапазонды есептеу арқылы жинақталды. Қатысушылардың жалпы сипаттамаларын (жынысы, отбасылық жағдайы, білім деңгейі, жұмыспен қамтылуы), ЖМЖС медицина қызметкерлеріндегі мазасыздық пен депрессия деңгейі туралы білімді қоса алғанда, категориялық айнымалылар жиіліктер мен пайыздарды пайдалана отырып жинақталды. Р<0,05 статистикалық маңызды болып саналды. Нәтижелері: Зерттеуге Шығыс Қазақстан облысының ЖМЖС-ның 320 медицина қызметкері енгізілді. Медицина мамандары қазіргі пандемия мен аурудың өршуі кезінде кенеттен дүрбелең сезімімен, жұмыста баяулықтың болуымен және сергектік сезімінің болмауымен бірге жүретін сыртқы және ішкі шиеленісті сезінетінін атап өтті, кейбіреулері тіпті сыртқы жұмыс түріне назар аударуды тоқтатады. Медицина қызметкерлерінің аз ғана бөлігі өз жұмысына қанағаттанады, мұны олардың істері (кәсіптері, хоббиі) оларға бұрынғыдай емес дәрежеде қанағаттану сезімін беретіндігімен байланыстырады. Қорытынды: Медицина қызметкерлері арасындағы мазасыздық пен депрессия жағдайы және оның жеке адамдарға (психологиялық, физиологиялық және әлеуметтік), пациенттер мен ұйымдарға кейінгі зиянды әсері жедел назар аударуды қажет ететін жаһандық мәселе болып қала береді.