Аңдатпа
Статья посвящена анализу тайны исповеди как основе соответствующего уголовно-правового иммунитета священнослужителя, наделенного правом совершения таинств. Рассматриваются сущность тайны исповеди, ответственность за её разглашение, подходы различных религий к данному вопросу. Исследованы нравственно-правовые аспекты тайны исповеди и вопросы правовой регламентации иммунитета священнослужителя. Критически оценены подходы различных авторов по разрешению ситуаций, связанных таинством исповеди и запрета признавать показания священнослужителя в качестве доказательств по уголовным делам. Внесены предложения по совершенствованию механизмов, гарантирующих тайну исповеди и исключению возможности злоупотребления, как процессуальным правом, так и уголовно-правовым иммунитетом. Мақала діни қызметкердің діни рәсімдерді орындау құқығына ие тиісті қылмыстық-құқықтық иммунитетінің негізі ретінде мойындау құпиясын талдауға арналған. Мойындау сырының мәні, оны ашудың жауапкершілігі, бұл мәселеге әртүрлі діндердің көзқарастары қарастырылады. Конфессиялық құпияны сақтаудың моральдық-құқықтық аспектілері және діни қызметкердің иммунитетін құқықтық реттеу мәселелері зерттеледі. Қылмыстық істер бойынша дін қызметкерінің айғақтарын дәлелдеме ретінде тануға тыйым салу және мойындау рәсіміне байланысты жағдайларды шешуге әртүрлі авторлардың көзқарастары сыни тұрғыдан бағаланады. Кінәні мойындау құпиясына кепілдік беретін және теріс пайдалану мүмкіндігін жоққа шығаратын тетіктерді жетілдіру жөнінде ұсыныстар енгізілді, процессуалдық заңнаманы да, қылмыстық иммунитетті де болды. The article is devoted to the analysis of the secrecy of confession as the basis of the corresponding criminal-legal immunity of a clergyman, endowed with the right to perform the sacraments. The essence of the secret of confession, the responsibility for its disclosure, the approaches of various religions to this issue are considered. The moral and legal aspects of the secrecy of confession and the issues of legal regulation of the immunity of a clergyman are studied. The approaches of various authors to resolve situations related to the sacrament of confession and the prohibition to recognize the testimony of a clergyman as evidence in criminal cases are critically assessed. Proposals have been made to improve the mechanisms that guarantee the secrecy of confession and exclude the possibility of abuse, both procedural law and criminal immunity.