Digital activism and authoritarian legitimation in post-Soviet Central Asia

2024

Жабық қол жеткізу Метадеректер (CSL-JSON)
DOI 10.1080/01972243.2024.2374714
Деректер сенімділігі 85 жоғары
Бұл баға қалай есептеледі

Ол жазбаның өзінің тексерілетін белгілерінен құралады: мақаланың DOI-і бар ма, оның деректерін қанша тәуелсіз дереккөз растады, міндетті өрістер толтырылған ба және соңғы растау қаншалықты жаңа. Дереккөздер арасындағы алшақтық пен идентификатордың болмауы бағаны төмендетеді. 80-нен бастап мән жазбаның қосымша тексерусіз жарияланғанын, 60-тан 79-ға дейін — оның сенімділігі төмен күйде жарияланғанын және қолмен тексеру ұсынылатынын білдіреді. Редактор қолмен тексерген жазбаны қайта есептеу 90-нан төмен түсірмейді. Бұл — мақаланың өзіне емес, ол туралы деректерімізге берілген баға.

Аңдатпа

Scholarly research on the role of digital activism in authoritarian settings has largely centered around debates on “liberation technology” versus “networked authoritarianism”. In this article we aim to extend existing research by linking authoritarian legitimation theories with emerging scholarship on digital activism. We examine Tajikistan and Uzbekistan, two autocracies in post-Soviet Central Asia, and show how non-democratic regimes use digital activism for legitimation purposes. Our study draws on 33 qualitative in-depth interviews with digital activists and state officials in both countries to generate critical comparative insights into how modern autocracies function in the digital age. Our analysis suggests that autocracies use four mutually inclusive and escalating legitimation mechanisms (limited participation, outputs legitimation, regime discourse, and targeted repression) in their interactions with digital activists to become more resilient.