IMMUNOHISTOCHEMICAL ANALYSIS EXPRESSION TP73 IN ONCOCYTIC FOLLICULAR ADENOMA OF THE THYROID

2017

Толық мәтін Ашық қол жеткізу: Hybrid Метадеректер (CSL-JSON)
DOI 10.34689/sh.2017.19.1.004
Деректер сенімділігі 70 орташа
Бұл баға қалай есептеледі

Ол жазбаның өзінің тексерілетін белгілерінен құралады: мақаланың DOI-і бар ма, оның деректерін қанша тәуелсіз дереккөз растады, міндетті өрістер толтырылған ба және соңғы растау қаншалықты жаңа. Дереккөздер арасындағы алшақтық пен идентификатордың болмауы бағаны төмендетеді. 80-нен бастап мән жазбаның қосымша тексерусіз жарияланғанын, 60-тан 79-ға дейін — оның сенімділігі төмен күйде жарияланғанын және қолмен тексеру ұсынылатынын білдіреді. Редактор қолмен тексерген жазбаны қайта есептеу 90-нан төмен түсірмейді. Бұл — мақаланың өзіне емес, ол туралы деректерімізге берілген баға.

Аңдатпа

Oncocytic follicular adenomas (FAs) of the thyroid are cells neoplasms of follicular origin that predominantly consist of large polygonal cells with eosinophilic and granular cytoplasm. According to some scientific studies, TP73 might play a сertain role in tumor genesis (oncogenesis). Moreover, due to the absence of p53, oncogenes may attract p73 to induce apoptosis in tumor cells. TP53 is a crucial tumor suppressor in preventing the canceroustransformation of cells. There was also a particular focus on the amplification of 1p36 chromosome in oncocytic FA, which contains a tumor nidus of TP73 protein, which is a member of the p53 family, involved as a factor of the cancerous tumor development. The aim: To evaluate the extent of the genomic instability in oncocytic follicular adenoma of the thyroid. Materials and Methods: Twenty-four surgically resected formalin-fixed, paraffin-embedded (FFPE) thyroid tumors, including 12 oncocytic and 12 normal FAs, were available for the current study. As it was a retrospective research with minimal risk to the participants, informing patients and taking their consent was not necessary. The study was authorized by the ethics committee of the Biomedical Sciences High School of Nagasaki University (protocol No. 15062617) and permitted by the ethics committee of the State Medical University, Semey (Protocol No. 5, December 15, 2015). The study of archival data of patients with follicular adenoma of the thyroid was conducted between 2014 and 2016 in the department of pathomorphology and cytochemistry of the "Regional Oncology Center" (Semey city, Kazakhstan) and in the scientific laboratory of the Nagasaki University (Japan). For processing of the researchresults were used the Mann-Whitney-U test, the exact Fisher measure, Pearson's correlation analysis. The calculation was made with a help of SAS software (version 8:2, SAS Institute, Cary, NC, USA). All tests were unilateral and р < 0,05 was considered to be statistically true measure. Results: Patients with oncocytic follicular adenoma were older than with normal follicular adenoma (p = 0.03) and there was no statistically significant difference in tumor size. The study showed, that the frequency of unstable expression of 53BP1 was vastly higher in the oncocyticfollicular adenoma than in the usual one (p = 0.0028). Our work demonstrated that the level of TP73 immunoreactivity was greatly higher in oncocytic than in normal FA (p= 0,0001). We have found a significant positive correlation (r = 0.5983, p = 0.0020) between the percentage of tumour cells expressing unstable type of 53BP1 and the percentage of cells being positive for TP73 expression in oncocytic FA. Conclusion: It is important to note that we have found a significant positive correlation between the percentage of tumour cells expressing unstable type of 53BP1 and the percentage of cells being positive for TP73 expression in oncocytic follicular adenoma. All these data indicate that the oncocytic follicular adenoma demonstrates an elevated level of TP73 protein, which correlates with the appearance of a DNA double strand break. Введение. Oнкоцитарная фолликулярная аденома щитовидной железы является новообразованием клеток фолликулярного происхождения, преимущественно состоящих из крупных полигональных клеток с эозинофильной зернистой цитоплазмой. Некоторые данные свидетельствуют о том, что TP73 может играть определенную роль в онкогенезе. Кроме того, при отсутствии р53, онкогены могут привлекать p73, чтобы индуцировать апоптоз в опухолевых клетках. ТР53 является решающим супрессором опухоли для предотвращения злокачественной трансформации клеток. Также особое внимание было уделено на усиление хромосомы 1p36 в онкоцитарной фолликулярной аденоме, которая содержит очаги для опухоли белка 73, как часть семейства p53, вовлеченого в качестве фактора в развитии злокачественных опухолей. Цель: Оценить степень геномной нестабильности при онкоцитарной фолликулярной аденоме щитовидной железы. Материалы и методы: Дизайн - ретроспективное научное исследование. Для достижения поставленной цели были исследованы 24 образца ткани опухоли щитовидной железы, из которых 12 онкоцитарных и 12 обычных фолликулярных аденом, полученных путем хирургической резекции, фиксированные формалином, залитых в парафин. На проведение исследования было получено разрешение этического комитета Высшей школы биомедицинских наук университета Нагасаки (протокол №15062617) и разрешение этического комитета Государственного медицинского университета города Семей (протокол №5 от 15.12.2015г). Исследование архивных данных пациентов с фолликулярной аденомой щитовидной железы проводилось в период с 2014 по 2016 годы в отделении патоморфологии и цитохимии КГКП «Региональный Онкологический диспансер г. Семей» (Казахстан) и в научной лаборатории Университета Нагасаки (Япония). Для обработки результатов исследования были применены тест Манна-Уитни, точный критерий Фишера, корреляционный анализ Пирсона. Для расчетов использовали программное обеспечение SAS (версия 8.2; SAS Institute, Cary, NC, USA). Все тесты были односторонними и значение р <0,05 считалось статистически значимым. Результаты исследования:Пациенты с онкоцитарной фолликулярной аденомой были старше, пациентов с обычной фолликулярной аденомой (р = 0,03). Статистически не было достоверных различий в размерах опухоли. Частота нестабильной экспрессии 53BP1 была значительно выше в онкоцитарной фолликулярной аденоме, чем в обычной (р = 0,0028). Наша работа показала, что уровень TP73 иммунореактивности был значительно выше в онкоцитарной, чем в обычной фолликулярной аденоме (р = 0,0001). Мы обнаружили значимую положительную корреляцию (г=0,5983, р=0,0020) между процентом опухолевых клеток, в нестабильной экспрессии 53BP1 и процент клеток, позитивных для экспрессии TP73 в oнкоцитарной фолликулярной аденоме. Выводы: Важно отметить, что мы нашли значимую положительную корреляцию между процентом опухолевых клеток, экспрессирующих нестабильный тип 53BP1 и процент клеток, позитивных для TP73 экспрессии в oнкоцитарной фолликулярной аденоме. Все эти данные указывают на то, что онкоцитарная фолликулярная аденома демонстрирует повышенный уровень TP73 белка, что коррелирует с возникновением разрыва двойной нити ДНК. Қалқанша безінің онкоцитарлық фолликулярлы аденомасыфолликулярлы текті жасушалар ісіктері, ірі көпбұрышты, эозинофильді түйіршікті цитоплазмалы жасушалардан тұрады. Кейбір зерттемелер деректері бойынша ТР73 онкогенезде маңызды рөл атқаратыны туралы мәліметтер белгілі. Сонымен қатар, р53 болмаған жағдайда, ісік жасушаларында апоптозды тудыру үшін онкогендер р73 қамтуы мүмкін. TP53 жасушаларда қатерлі трансформацияны болдырмау үшін аса маңызды ісіктер супрессоры болып табылады. Сондай-ақ, қатерлі ісіктерінің дамуына қатысты факторы ретінде, р53 отбасына жататын 73 ісік ақуызы ошақтары болуына байланысты онкоцитарлықфолликулярлы аденомада 1р36 хромосоманың үдуіне ерекше көңіл аударылды. Мақсаты: Қалқанша безінің онкоцитарлық фолликулярлық ісіктері кезінде геномдық тұрақсыздықтың дәрежесін бағалау. Материалдар мен әдістері: Жұмыстың дизайні – ретроспективті ғылыми зерттеме. Зерттеменің мақсатына жету үшін хирургиялық резекциямен алынып, формалинде бекітіліп, парафин-ендірілген 24 қалқанша безінің ісіктері, соның ішінде 12 қарапайым және 12 oнкоцитарлықфолликулярлық аденомаосы зерттеме үшін қол жетімді болды (қалқанша безі тіндері). Зерттеме өткізуге Нагасаки университетінің биомедициналық ғылымдары жоғары мектебінің (№ 15062617 хаттама) және Семей қаласының мемлекеттік медицина университеті этикалық комитетінің келісімі алынды (№5 хаттама 15.12.2015ж). Қалқанша безі фолликулярлық аденомасымен науқастардың архивті мәліметтерімен зерттеме2014 жылдан2016 жылға дейін Семей қаласының (Қазақстан) онкологиялық диспансеріндегі патологиялық морфология және цитохимиялық зертханасында және Нагасаки университетінің (Жапония) ғылыми зертханасында өткізілді. Зерттеме нәтижелерін өңдеу үшін Манна-Уйтни тесті, Фишер критерииі, Пирсонның корреляциялық анализі қолданылды. Есептеулерге SAS бағдарламасы (SAS институты, Cary, NC, АҚШ 8.2 нұсқасы) қолданылды. Барлық сынақтар бір жақты, және р <0,05 статистикалық мәнді болды. Зерттеме нәтижесі: Онкоцитарлық фолликулярлы аденомасымен науқастардың жасы қарапайым аденомамен ауыратын науқастармен салыстырғанда жастары үлкен болды (р = 0,03), және де ісіктер көлемінде статистикалық нақты айырмашылығы болған жоқ. Зерттемеде 53ВР1 тұрақсыз экспрессиясының жиілігі қарапайым түрімен салыстырғанда онкоцитарлық түріндежоғарыекендігі (р = 0,0028) анықталды. Біздің жұмысымыздың қорытындысы бойынша ТР73 иммундыреактивтілік қарапайым фолликулярлы аденомамен салыстырғанда онкоцитарлық түрінде мәнді жоғары деңгейін көрсетті (р = 0,0001). Сонымен қатар, онкоцитарлық фолликулярлы аденомада 53ВР1 тұрақсыз экспрессиясы ісік жасушалары пайызы арасында мәнді оң корреляция (г=0,5983, р=0,0020) және ТР73 экспрессиясында позитивті жасушалар пайызы анықталды. Қорытынды: Бастысы, онкоцитарлық фолликулярлық аденомада 53ВР1 тұрақсыз экспрессиясы ісік жасушалары пайызы арасында мәнді оң корреляциясы және ТР73 экспрессиясында позитивті жасушалар пайызы анықталды. Барлық осы деректер онкоцитарлықфолликулярлық аденомадаДНК қос бұрымында үзіліс пайда болуына байланысты ТР73 ақуызының жоғары деңгейін көрсетеді. Негізгі сөздер: қалқанша безі ісіктері, онкоциттер, 53ВР1 экспрессиясы, геномдық тұрақсыздық.